‹ Histoire de le̓́glise de Corée précédée du̓ne introduction sur lh̓istoire, les institutions, la langue, les moeurs et coutumes coréennesChapitre 3 sur 39 · AD PERPETUAM REI MEMORIAN · texte numérisé non relu

AD PERPETUAM REI MEMORIAN

1. Ex debito pastoralis officii superna Dei providonlia humeris Nosiris impositi onus fcrontes totiiis î^regis Dominici, illis praecipue ovibus, quœ regiones à Sede hac Apuslolica, ubi catholicaî centrum est unitalis, longe dissilas incolunt, inajori consulondum sedulilate ceiisemus, ut in adventu pastoris œterni reperla) sicut oporlef, per apostolicam curam intra verum ovile, ad pascua cœleslia vocari valeanl, felicilerque perduci.

2. Quum non rninima spes fulgeat, ut tandem aliquando in Coreue regnum missionarii apostolici ingredi (pipant, qui Christianorum illic dejrentium nocessitalibus subveniaiil, eamque vineae Doinini parteni calcchesilms excolanl el sac rainentorum adminis- Iralione; quumque pru'Iati regni incoUe nonnisi rar6 et diffirilliine cum cîeteris Sinarum regionibus communicare possint, Nos, de veiierabiliuui l'ralrum Noslrorum Sanclije HonianîE Ecclesia^ Cardinal iiini negoliis Propagande Fidei prîepositorum consilio, oppurtununi ducinius rej^num Coreanum, nunc pro tuiic in novum vicariatum apostolicuni erigcre, cl in cuin vicariuni aposlolicum conslituere ab episcopo Pekmensi omnino independenlem.

3. Molu igitur proprio alque ex certa scienlia et matura deliberatione Nostris, deque apostolicaî poteslalis plenitudine, vi prœsentium litterarum apostolicarum, Coreanum regnum in novum vicaria- (um aposlolicum nunc pro tune erigimus, et in eo vicarium aposlolicum consUtuendum ab episcopo Pekinensi omnino independenlem dedaramus, ac hujusmodt vicario ab hac Sancta Sede eligendo omnes et singulas facultates vicariis apostoUcîs in regionibus Sinarum, vel Sinis adjacentibus concedi solitas dicta Nostra auctori- * tate concedimus et impertimur.

4. Deceraentes lias prasentes litteras firmas, validas et efficaces

— iO —

Mgr Bruguière fut bientôt instruil de cette décision du Saint-Siège. En même temps l'ëvéque dé Nanking, qui alors administrait le diocèse de Péking, lui écrivait : « J'ai annoncé aux chrétiens de Corée, venus celte année à Péking avec

Tambassade, qu'un missionnaire européen avait le désir d*aller chez eux. A celte nouvelle, ces bons néophytes ont pleuré de joie; ils se sont prosternés et ont salué de loin ce prêtre qui avait compassion de leur misère. Ils ont avoué qu'il était ditticile

existere et fore, saosqae plenarios et integros effeclus sortiii et obtinere, ac iis ad quos spectat ac in futunim spectabit plenissime sufTragari, et ab omnibus inviolabilitcr observari ; sicque in pr»* missis per quoscumque judices ordinailos et delegatos etiam causarum palatii Noslri Âpostolici audit ores judicari et definiri debere, ac irritum et inaue si secus super his à quoquam quavis auctoritate sdentervel ignoranter contigerit attcntari.

5. Non obstantibus constitutiunibus et sanctionibus Âpostolicis, cseterisque etiam speciali et expressa mentione et derogatione dignis, contrariis quibuscumque.

Dalum Romœ apud Sanclam Mariam Majorem sub aiinulo Piscaturis die nonaseptenibris inillesima octiugentesimo trigesimo primo, ponliûcatus Noslri anuo primo.

VBI«. PRATRl BARTUOLOMiEO BRUGUIÈRE EPISCOPO CAP8ERSI.

GRËGORiUS PÂPA XVI.

TIRnuiIUI VIAtll, MLVTIH R ArOtfOUCAK «nUDlcnONIN.

Pastorale officium Nobis ex alto commissuin nihil Nos map:is sollicitât quam Clirisli fidelibus ut in viam mandalorum Dei diriganlur, alque ad œternam aniiuaruin suaruin assoquendam salulem upportunis praesidiis adjuventur, oinni quo cum Deo possumus studio providere.Quum itaque tu, Yen. Fraler, quicoadjulorEpiscopiSozopolitani vicarii apostolici Siamensis, humiliter petieris, ut tibi liceai Goreanum regnum ingredi, et Goreanorum neophytorum curam suscipere, Nos perpensis Goreanorum chrislianorum necessilatibus, habitaque insuper ratione quod vicarius apostolicus Siamensis facili negotio alium idoneum pr^|terum invenire possit, quem in coadjutorem sui eligat, de consilio Yen. Fratram Nostronim S. R. E. Gardinalium tuis precibus bénigne annuentes, tibi permittimus, ut, si nihil obstet, ad novam missionem proficiscaris, qua quidem ad exitum prospère feliciteique perducta, etiam nunc te in vicarium apostolicum pro regno Goreas cum omnibus facultatibus vieariis âpostolicis in regionibus Sinarum, vel Sinis a^jacentibus concedi solitis, adNostrum et Sedis Apostolica beneplacitum, auctoritate Apostolica tenore pnesentium eligimus, et deputamus, facimus et

d'introduire un Européen dans leur royaume. Ils n'ont pas dit cependant que ce tut impossible. » A la réception de ces nouvelles, Mgr iiniçjuicre n'hésita pas un moment, et, sans attendre l'arrivée des pièces ofticielles, n ayant aucune ressource pécuniaire, il se mit en roule pour la Corée accompagné seulement d*UD jeune Chinois.

Un missionnaire de la mission de Siam aurait voulu suivre révéqae de Capse : c'était M. Jacques-Honoré Ghastan, du diocèse de Digne, qui, depnisquelquesannéest travaillait avec beaucoup de zèle dans Ttle de Pinang. On lui avait fait espérer que si la mission de Corée était confiée à la Société des Missions- Étrangères, il pourrait y être envoyé, et, depuis cette époque, ce poste dans^ereux était l'objet de tous ses désirs. Il fut convenu que, ([uand les circonstances seraient favorables, il se mettrait en route au premier appel.

En attendant, le seul auxiliaire de Mgr Bruguière devait être • un prêtre chinois envoyé directement par la Propagande. Il avait été élevé à Naples, dans un collège fondé pour instruire des Chinois et les préparer aux saints Ordres. Lorsqti'on apprit, dans ce collège, que la Sacrée Congrégation désirait envoyer des prêtres en Corée, deux élèves s'offrirent d'eux-mêmes pour cette mission. On les accepta avec joie, et ils furent placés sous Taulorité de révêque de Capse. Mais l'un d'eux renonça bienlêt à son dessein. L'autre, nommé Pacifique Yu, eut plus de persévérance ; il quitta l'Europe immédiatement, et lorsque Mgr Bruguière se mit en route, le P. PacifKfue était déjà arrive en Chine, et cherchait les moyens de pénétrer en Corée.

Nous allons maintenant laisser l'évèque de Capse nous laconter hii-mr-me les épisodes divers de son long voyage, lesdiflicuUc.s sans nombre qu'il rencontra, et ses négociations avec les

constituimus, salva tamen semper in praemissis Congregationis eorumdem Cardinalium auctoritate. Mandamus proptcrea omnibus et singalis ad quos spectat ac spectabitin poslerum^ultibi in praemissis prompte pareant et obediant, tuaque salubria monita et mandata bumiliter suscipiant, et efficaciler adimplere procurent, alioquin sententiam sive pœnam, quam rite tuleris, seu statueris in rebelles ratam habebimus, et faricmus auctorante Domino usque ad satisfaclionem condignam inviolabiliter observari. Non obstantibus, etc. quibuscumque.

Datum Ronirp apud S. M. M. sub annule Piscatoris die 9 septembris 1831 y pomiûcalus Noslri anno primo.

Tb. card. Bbmibtti.

Coréens envoyés à Pékîng. Tous ces détails sont consignés dans une relation très-intéressante qu'il adressa aux directeurs du séminaire des Missions-Étrangères. Il ne se contente pas d'y parler de son voyage: il donne beaucoup de notions historiques, géographiques et scieiiiiti(jues sur les pays qu'il eut h parcourir, et on s'étonne, en le lisant, qu'un homme malade, affaibli par les privations, absorbé par des préoccupations de loul goure, n'ayant presque aucun livre sous la main, ail pu écrire ces paires pleines d'érudition et d'observations curieuses. Les Annales de la Pro' pagalion de la Foi oui imprimé, en 1837, la plus grande partie de celte relation. Nous ne donnerons ici que les passages qui se rapportent au voyage du missionnaire et à l'histoire de TÉglise de Corée.

Page 1