XXX. Qualiter iratus apostata fecit lapidare Garinum

Dum hoc modo sanctus antistes tribunali assistens cum Garino fratre suo , intrepide sermocinaretur , erudelis apostata , coeno conscientiæ turbulentus : « Non has inquit verbositatis vestrae contumelias diutius patiar. Diverso namque modo obmutescere utrosque faciam. » Tunc jussit Garinum stipiti alligari , et sic obrutione lapidum erudeliter interimini. Qui cum duceretur, vir Deo fidentissimus, non cum illo renuens occumbere, prosequebatur eum cum hujuscemodi exhortatione *.

XXXI. Hortatio sancti Leodegarii ad fratrem suum, ut libenter pro Christo pateretnr.

« Vade, frater, vade, inquit, dilectissime, et pro tuitione justitiæ, securus de præmio, libenter patere. Non enim deerit tibi martyrum retributio , quos imitaris et ipse, pro justitia moriendo. Nam et ipsi pro justitia passi , et a justitia sunt remunerati. Qua , quid hoc carius *? quid amabilius ? pro qua virtute multiplicius præmium promittit se reddere? Dicit namque per os sapientis : Qui sequitur justitiam diligitur a Domino. Et: justi vivent in perpetuo. Et : fulgebunt justi , judicabunt nationes , et dominabuntur populis , non hoc tantum, sed regnabunt in æternum. Et propheta loquens de justitia.

LECTIONES VARIANTES

! Quz: premia A, B. 3 Si nota tibi B. D.

? Agis certe proponens 4. Certis 4 Adhortatione D. proponens B. * Quid Deo carius A. B.

ANALECTA MURBACENSIA. 547

Hac, inquit, porta Domint, justi intrabunt per eam. Per seipsam quidem ipsa veritas , esurientibus et sitientibus justitiam beatitudinis suæ promittit saturationem. Gaude igitur ‘, frater amate, pro justitia ejus moriaris, a-quo tot promissionum præmio certissimus es te remunerari *, »

XXXII. Qualiter Hebroinus fecit traduci sanctum Leodegarium per fluvium habentem acutissimos lapides.

Sic itaque perorante sancto pontifice, Garinus lapidum verberatione mactatus, Christo, in cujus manus sunt justorum animæ, et ipse suam, dicens : In tua justitia vivifica me, reddidit animam. Illo jam gaudente de praemio, caninus apostata sanctum Pontificem vult differre productiore supplicio. Erat enim non longe fluvius, pedibus incedentium per illum valde nocius. In eo namque erant strati lapides, velut ferramenta usibus bominum exacuata, naturaliter incidentes. Per quem immanis crudelitas severi apostatæ Christi militem nudatis plantis sæpius præcepit traducere. Ut prius oculis privatus, tunc pedum laceratione debilitatus, nec cui loqueretur posset videre, nec audita cujuslibet voce ad eum valeret accedere. Sed dum sic per ibi ferme die continua traheretur, non cessabat ab illius ore sermo divinus. Sic namque psallebat : « Domine, propter verba labiorum tuorum ego custodivi vias duras. Perfice ergo. gressus meos in semitis (uis, ut non moveantur vestigia mea. Inclina. aurem tuam. mihi et exaudi verba mea, ut qui super aspidem et basiliscum ambulasti et conculcasti leonem et draconem, facias me, benignissime Domine, hujus venenati apostatæ tormenta et diversas lacerationes conculcare, et usque ad tuam aspectionem patienter tolerare. »

XXXIII. Quod furiatus Hebroinus fecit sancto Leodegario abscidi linguam et precidi labia.

Sed dum hzc impudenti apostatæ nuntiarentur, furiatus mente perdita : « Nonne, inquit, ista garrulitate efficit, ut et illum martyrem, ‘et me cuncti agnoscant martyris persecutorem. Nisi illum, ut dignus <st, ultus fuero, video me nihil distare a sepulto. » Tunc precepit

LECTiONES VARIANTES.

! Gaudenter igitnr A. B, * Esto remunerari A, B,

54 ANALECTA MURBACENSIA.

impiissimus cancer et retrogradus , ut beato Pontifici abscideretur lingua et præciderentur labia, ut privatus oculis, debilitatus plantis, lingua mutilatus et labiis, nec cui loqueretur videret, nec ad auditum accedere posset, vel adeuntibus se loquendi facultatem nullam ha beret : hoc modo et a Dei cessaret laudatione , et ab illius perfidi conticeret vituperatione. Volebat enim illum diuturna punitione suppliciari, et sic tormentando ad interitum usque exagitari ; sed ille, mutilatus lingua, Salvatorem suum cordis palato glorificare non cessabat. Hac namque loquaci mente tractabat. « Nunc, Jesus clementissime , gratias quaslibet animus , quia lingua non potest ipsa, tibi relerat, et nunc, quia lingua non valeo, confitebor * tibi in toto corde meo. Etenim prius audisti verba oris mei. Nunc meditor in mandatis luis qua dilexi, et exercebor in tuis justificationibus *.