‹ Histoire de Saint LégerChapitre 170 sur 179 · VII. Sententia Ansoaldi · texte numérisé non relu

VII. Sententia Ansoaldi

Dicebat enim Ansoaldus ?, Pictavensis episcopus : « Hic in nostra dicecesi natus ”, factus est per baptismi * regenerationem nostrze ecclesie filius ; in qua divinis edoctus mysteriis, archidiaconatus apicem obtinuit ; in nostra diœcesi facetus est pater monachorum , unde processit ad bontificalem gradum : jus est igitur ut nostra ecclesia sanctum ? corpus filii quem educavit recipiat. »

VIII. Qualiter dixerit contra Hermenakarius, successor martyris | ipsius.

Contra Hermenakarius !^, sancti praesulis successor, sic aiebat : « Vestræ ecclesiæ fuit filius, sed '' edoctum nostrz tradidit : quapropter non est justa ratio ut illum repetatis , quem patrem et rectorem nobis constituistis; quos namque vivus direxit, tueri debet sancti corpus ‘?. »

IX. Quod argumentum protulerit Atrebatensis pontifex Ventianus, in disceptatione tertius.

His non adquiescens Atrebatensis ‘ pontifex, Ventianus ‘* nomine, hac utebatur ratiocinatione : « Si æquitatis !5 rem attenditis, nullus vestrum corpus sancti martyris jure sibi vindicare voluerit, Nam quem jure '* ecclesi: archidiaconum habuerunt et praesulem, nostra promeruit ut haberet illum et martyrem. In vestris etenim '? Christi militiam fideliter exercuit, in nostra autem adeptus est

LECTIONES VARIANTES

' Et est dignum A. B. alius.

? Colestiis D, ' Cod. C. addit : Sed nostræ factus 3 Resistentibus volebat D. est pastor et episcopus, Vestra illum 4 Vindicare sibi B. docuit , sed edoctum.

5 Alsoaldi D. '? Præsentia sancti corporis C.

$ Ansoaldus abest in C. 13 Arelatensis C. D.

7 Diccesi factus est. 'À Vindicianus A. B. | * Baptismatis À. B, ‘3 Æquitas C. Legendum æquitate. 9 Sancti D, 16 Vestræ À. B.

10 Hermonakarius C, Hermenarius 1; Ecclesiis addit.

ANALECTA MURBACENSIA. ^ 557

victoriam certaminis. Sed quid opus e:t argumentis , ut ipse nobis ostendat quod voluerit. Si enim apud vos inquiescere voluisset ‘, nequaquam diœcesim nostram tot miraculis illustraret. Quapropter has contentiones desinite, et alium loeum , praeter quem ipse elegit sibi, nolite vos quærere. Possumus enim hunc et ornare decentibus ædificiis et instruere convenientibus servitiis. »

X. Qualiter altercatio a Domino discernitur, dum deducendum corpus Pictavensi episcopo panditur.

Cum ? hoc modo altercarentur tres episcopi , nec unus adquiescere vellet alii, statuerunt consulere quid inde placeret divinæ providentiæ. Tres itaque cartulas , suam quisque nomine suo designantes?, super altari * posuerunt, et vacantes orationi habuerunt jejunium unius diei. Die autem sequenti, cum celebrassent missarum solemnia , præceperunt ut unus diaconus ad altare accederet , et de tribus cartulis , quæ sub palla 5 positze fuerant , unam indiscrete caperet; quæ cujuslibet esset, in illius dicecesi, nil contra dicentibus ? aliis, sanctum corpus requiesceret. Sed voluntas Domini fuit, ut in manu diaconi veniret cartula Pictavensis episcopi.

XI. Quod abbas Audulfus transportator corporis sit deputatus.

Aderat ibi Audulfus abbas, quem sanctus martyr divinis doctrinis instruxcrat ; is devote petiit ut sibi imponeretur cura de transportatione sancti corporis, quod illius religioni concessum est.

XII. Quod sit impossibile omnes virtutes martyris stylo comprehendere.

Nunc ?, si persequi contendimus, immensa miraculorum narratio nobis aperitur. Audientes namque cuncti ex circumjacentibus locis, quod decretum erat levari de sepulchro corpus beati martyris , lætantes undique convenerunt. Viri quidem ac mulieres, pueri, juvenes , debiles et sani , bene valentes et ægroti. Tantam enim gratiam contulerat Dominus suo fideli, ut omnes qui aderant ægroti, in illius elevatione eurati , nullus de percepta sanitate invideret alii.

LECTIONES VARIANTES

1 Nos... noluisset A, BD. 6 ]llis aliis C, ? Dum ergo C. 7 Nunc persequi contendimus , nt 3 Designaus C. D, immensa miraculoruin narratio à no» + Altare B. bis apcriatar B.

^ Paula B.

558 ANALECTA MURBACENSIA.

Sed his mclius puto supersedere , quam singulorum morbos et curationes narrando, tædiositatem inducere ‘.

Page 1