CIO

notuisse hanc meam (letentioncm Majestati Vestræ (quodque ab insciis delaloribus ûeri solel) incertis exaggeratam causis et argumentis. Nemo (amen rcruin mearum ila conscius est ut ego ipse, nec dignior cui arcana potins inea aperiam quam Majcstas. Optavi, Rcx Christianissime, sæpius vel scripto, vel coram Majestatc vestra, rationem hujus itineris mei reddere. Verum niliil iniquius sensi, quam boc mihi a Ministris Majestatis Vcstræ negari. ita fontibus (quibus humanæ legcs experiri onmia juris remedia permittunt) bactenus deterior extiti ; sicut uec innocentiam meam declarare , ncc calaïuitalem , quam

Eitior, mibi liccat apud Fratres mcos, totamquc Domum egiam, deplorare. Nullo liostili in Galliam animoportus Majestatis Vestræ atligi, aut ipsas Hispanias petii, Massiliam iugressus sum, laslidio maris impulsus , quiesccndi non lustrandi proposito; cubile non arcana mæniorum petii, in quod me vesper intulit aurora extulit. Principcm me esse nesciunt, qui exploratorem calumniantur. Rcgem Hispaniarum ut fratrem adiré volui , non ut Majestatis vestræ hostem. Favori utriusque status meus aptior quam odiis. Hoc motu , arma , quondam in Imperio contra Suecos sumpta, cum viderem Gallos illis sociatos, deposui , meque ipsum exauctoravi ; inane putans offendere a quo nunquam læsus , aut proritate qui prodesse quandoque posset. Prudentiæ itaque et pietati laudatissimæ Majestatis Vestræ , hanc causam meam , meque ipsum subjicio, et per hune Secretarium meum, quem vix, ut mitterem, à Gubernatore impetravi , responsum æquum a Majestatc vestra expecto ; cui me omni allée tu submisse commendo. Saionæ Anno i638, die a. mensisJunii.

S. R. Majestatis Vestræ,

Cognatus et Aflinis , JOHANNES CASIMIRUS Princeps.

JUSTIFICATIVES

XSI.

LETTRE