‹ Histoire des conciles d'après les documents originauxChapitre 77 sur 403 · Constantin mourut le 22 mai · texte numérisé non relu

Constantin mourut le 22 mai

4. Historia acephala t publiée pour la première fois dans les Osservazioni istterarie, 1738, Veronae, t. m, réimprimée dans S. Âthanasii, Opera, Palavii, *♦ III, p. 89 sq. j [dans Sie vers, Einleitung zur Vita acephala, dans Zeitschrift ßr historische Theologie, 1868, t. xxxvin, p. 89-162, (H. L.)]

ö. C est-à-dire: Constance, consul pour la quatrième fois et Constant,

consul pour la deuxième fois, (H, L.)

''.Dans la dissertation dont le titre va suivre après les quelques indications

ibhographiques relatives aux collections. Baronius, Annales, 1590, ad ann.

•^' n. 5; ad ann, 347, n. 1-108. Cf. Pagi, Critica, 1689, ad ann, 346, n, 4-5 ;

^«iaim.347,n,2-7; Binius, ConciL, 1618, t. i, p, 433-447; Conc. Reg,, 1644,

' "i| col. 1 ; Labbe, ConciL, 1671, t. n, col. 90, 623-697 : Hardouin, ConciL

•' ^700, t. I, col, 635 ; J, A. Schmidt et A» L. Lindemann, De translatione

continuation de la chronique d'Eusèbe par saint Jérôme, qui, de memc, que Yllistoria acephala^ assigne à la dixième année du règne de €0% tance (346), le retour de saint Athanase '^.

Plusieurs savants acceptèrent sans hésitation le calcul de Mansi d'autres cherchèrent à le réfuter. Parmi ces derniers se trouva dV bord Mamachi ^, ensuite Wetzer 3, et enfin Hefelé 1

La découverte des Lettres pascales a permis de reprendre cette question chronologique ^.

episcopl ah Ecclesia majori ad minorem ex canon, I concdii SardicensiSf îd^ Helmstadii, 1715 ; Goleti,- Conc, 1728, t. 11, col. 653 ; M. Geddes, Miscell tracts, 1730, 1. 11 ; J. D. Mansi, De epochis conciliorum Sardicensis et Sirmien, sium, qua occasione rerwn Atlianasii chronologia restituta^ in- 8, Lucae, 174$- Pro sua de anno kahiti Sardicensis concihi senlentia.,, assertio altera^ in-12, Lucœ, 1749. Cf. F. S. L , dans Giomale romane, 1748, p. 337, 399, = A. Zac cdriaf Haccolta di dissertazioniy 1794, t x, p. 159-216; Alexander Natalis, Hist. ecclef,, in- fol., Venetiîs, 1778, t. iv, p. 454-486, = Zaccaria, Thesaur iheoL, 1763 t. xii, p. 382-439: Mansi, Concil. ampl, coli , 1748, t. i, col. 175, 1759, t. III, col. 1 ; Barrow, dans J. E. Cox, Protest, contrast. w* romm.^ 1852, t. n, appendix ; P. G., t. xxvi, col. 1331-1333 ; Gams, Kirckengesch ckte Spanien, t. n, part. 1, p. 192-210 ; Pitra, Juris eccles, Grxcor, kist. «1 monum., in-4, Romse, 1864, t.' i, p. 468-486 ; E. S. Foulkes, Canons of Sardia and charge of mutilating ms», dans Macmillan^s Magazine y 1875, t. ixir, p. 139 ; J. J., dans The Menth, 1875, série III, t. iv, p. 122-128 ; Gwatkîn, Skdies ofarianism, in- 8, Cambridge, 1882, p. 120 sq. ; Ballerini, De antiq. collect, canon , part, 1, c. i-vii,part. 2, c. i ; G. M. Empis, Del concilio di Sardicae ai suoi canonisa la forma dei giudizi eccles . diss. polem. canonica, in-4, Rome, 1783 ; G. Marchettî, Dissert, sopra il conc, di Sardica e dei suoi canoni, in4, Romœ, 1789 ; J. Turmel, La papauté à Sardique, dans la Revue catholiqU des Églises, 1906, t. m, p. 341-363 ; Lalore, Optatien, deuxième évêque à Troyes, et les conciles de Cologne et de Sardique. Eclaircissement historiqttc, in-8, Troyes, 1868 ; C. H. Turner, The genuiness of the sardican canons, dans The Journal of theological studies, 1902, t. m, p. 370-397. (H. L.)

Page 1