‹ Histoire des dogmes dans l'antiquité chrétienne [microform]Chapitre 483 sur 1102 · Tract, ir, 8, 2; I, 16, 14; II, 8, 2; II, 6, 1 ; I · texte numérisé non relu

Tract, ir, 8, 2; I, 16, 14; II, 8, 2; II, 6, 1 ; I

3. PnEBADius, De fllii divinit., 8; ViCTonm, Adv. Arium, I, 4S, coL 1073 C.

■'t. Phebadius, Lîb. conl. arianos, S.

plane vitam suam, nescit qui Christum lesum ut verum Deum ita et verum hominem ignorât... Utrumque unus existens, dum ipse ex unitîs naturis naturae utriusque res eadem est^ ». — « Ecclesiae fîdes... non patitur Christum lesum, ut lesus non sit ipse Christus, nec filium hominis discernit a Dei filio, ne lilius Dei forte non et filius hominis intellegatur ^ ». Il est évident d'ailleurs, par toute sa façon de parler, que saint Hilaire met dans le Verbe le principe de la personnalité de Jésus- Christ ^. — Phebadius : « Credimus Dominum nostrum ex duabus substantiis constitisse, humana scilicet atque divina, et ita illum immortalem fuisse divina et mortalem ea quae fuerit humana-* ». Chaque nature garde ses opérations : « Utramque substantiam suam affectus proprietate distinxit. Nam spiritus in illo res suas régit, id est virtutes et opéra et signa, et caro passionibus suis functa est^ ». Mais il n'y a qu'un Fils, Dieu uni à l'homme : « Quod virgo concepit, hoc peperit, id est Deum homini suo, ut iam dixi, sociatum^ » : d'où la loi de communication des idiomes'^. — Même doctrine dans Victorin^; dans Zenon, qui affecte de mettre en relief l'unité personnelle, en opposant les propriétés des natures : « In se Maria creatorem mundi concepit... exponit infantem totius naturae antiquitate maiorem ». — « Vagit Deus; patiturque se pannis alligari qui totius orbis débita vénérât soluturus... Subiicit se gradibus aetatis cuius

Page 1