Epist. XVllI, 10 ; Ad Trasimundum, III
3. Ce sont les lettres X, 35 et 39 (v. plus haut, p. 129). Il est une objection cependant que le pape mentionne, mais à laquelle ses infirmités l'ont empêché de répondre : « Ad haec vero mihi idem communis filius Anatolius diaconus respondit aliam quaestionem dicens :Quid,si obiiciatur mihi, quia sicut immortalis niori dignatus est ut nosliberaret a morte, et aeternus ante tempora fieri voluit lemporalis, ita Deisapientia ignorantiam nostram suscipere dignata est, ut nos ab ignorantia liberaret » {Epist. X, 39, col. 1098).