Epi&t. CXXXVn, 11; In loan., tract. XIX
Le Verbe et l'homme ne font et ne sont qu'une même et unique personne, celle du Verbe, unité et union qui a commencé avec l'existence même de l'humanité du Christ, et que cette humanité par conséquent n'a pu mériter. Autant de points sur lesquels il serait aisé d'accumuler les textes. En voici quelques-uns :
Quia omnipotens erat (Verbum), fieri potuit, manens quod erat... Quod Verbum caro factum est, non Verbum in carnem pereundo cessit, sed caro ad Verbum, ne ipsaperirct, accessit... Idem Deus qui homo, et qui Deus idem homo, non confusione naturarum sed unitate personae '. — Ipse Deus Deus manet; accedit homo Deo, et fit una persona, ut sit non seraideus, quasi parte Dei Deus, et parte hominis liomo, sed totus Deus et totus homo*. — In unitate personae copulans utramque naturam 3.
— Per hoc enim mediator per quod homo; per hoc et via... Sola est autem adversus omnes errores via munitissima, ut idem ipse sit Deus et homo : quo itur, Deus, qua itur, homo*.
— Sicut in unitate personae anima unitur corpori ut homo sit; ita in unitate personae Deus unitur homini ut Christus sit s. — Ipse homo nunquam ita fuit homo ut non esset unigenitus Filius Dei, propter unigenitum Verbum 6. — Modus iste quo natus est Christus... insinuât nobis gratiam Dei, qua homo, nullis praecedentibus meritis, in ipso exordio naturae suae quo esse coepit, Verbo Deo copularetur in tantam personae unitatem ut idem ipse esset filius Dei qui filius hominis, et filius hominis qui filius Dei ''.
De celte doctrine saint Augustin conclut : 1° qu'il n'y a en Jésus-Christ qu'un seul fils, le Fils naturel de Dieu : « Unus Dei filius, idemque hominis filius, unus