‹ Histoire des institutions de Moïse et du peuple hébrenChapitre 80 sur 96 · III · texte numérisé non relu

III

5} JosftPHB, ÀntiquU. judaïq.^ liv. m, ch. ix.

6) Et comederunt (omnis congregatio) et biberunt coram Domino in die illo cum grandi laetitià : et utwerunt secundo Salomonem filium David. UnxerunI autem eumD.... in principem, et Sadoc in pontificeQi (I Chroniq., xxix, 22). Le texte dit : Et consHtuê' runt secundo Salomonem filium David et unxerunt eum Domino in ducem, et Sadoc in pontificem.

7) Antiquit. judaiq,, lÏY. ii, ch.iv.

8) I Machabées, xiv. — Nous reviendrons sur ce sujet.

9) GuNOEUs, De Republicd Hebrœor., liv. ii, chap. ii.

10) Tribus coronis coronantur Israêlitie, nempe coron& legis, coronà sacerdotii, et coronà regni. Goronà sacerdotii dignus censébatur Aaron, coronâ regni dignus judicabatur David ; corona autem legis reposita erat stabilita et omnibus Israelitis aptata. Objiciet fortasse aliquis duas prières coronas legis coronœ precellere? Attende quid dicat Scriptura :< Per me reges regnabunt et dominatores judicabunt terram : » Unde tibi constat coronam legis cœteris prœstantiorem esse (Mâimonidb de fundamentis legis, cap. m, S I. — VoESTius, 1688.)

11) Fuit apud rectissimum rex (Deutér., xxxii, 5). — Scblossbr, Histoire génér., trad. franc., t, I, p. 245).

12) TsEtAssoN, Hist. de lajurisprud. romaine. — Bbeetat- Saint-Peix, Hist, du Droit romain,

13) Maswrs des Israélites^ ou Modèle d'une politique simple et sincère, % 14.

14) Si difficile et ambiguum apud te judicium esse perspexeris inter sanguinem et sanguinem, causam et causam, plagam et plagam, et judicum intra portas videris verba variari (le texte dit : qoœ sunt verba contentionum), surge et ascende ad locum quem elegerit Deus tuus : veniesque ad sacerdotes levitici generis, et ad jadicem qui fuerit in illo tempore : quœresque'ab eis. qui indicabnnt tibi judicii veritatem (Deutér., xvii, 8, 9).

15) Dicens suo patrî et suœ matri : Non eos vidi ; et non suo» fratres agnovit, et non suos filios : quia custodierunt tuum dictum, et tuuni pactum servabunt : docehunt inàïcisk tua, ô Jacob; tuam, legem, 6 Israël (Deutér., xxxiii, 9, 10).

La Vulgate écrit servaverunt^ et elle omet le mot docebimt, qui est d'autant plus important qu'il indique les attributions et les devoirs des enfants de Lévi : ils conserveront l'alliance, ils enseigneront les droits et toute la loi, mais ils ne les développeront pas politiquement.

16) Numquam suscitantur de duabus rébus simul, aut si quis suscitaretur, acciperet responsionem ad primam tantuin (neque enim ambiguum est boc oraculum ut tripus Âpollinis Delpbici). Non consulent hic idioUe, sed aut rex aut senatus ^ aut is quo respublica Indiget (MAiMOifins. — Schickard, Dejar, reg. HebrcBr., p. 12).

17) Voyez le chapitré des prophètes et les notes correspondantes.

18) Seniores Israël, ejas capita, ejus judices, ejus prœfectos (Jo- 8ué, xxiii, 2).

19) I Rois, XXII. 17. 18. — III Rois, ii, 27.

20) Erat autem rex Salomon regnans super omnem Israël : et bi principes quos babebat : Âzarias filius Sadoc ; Elihoreph et Âhia filii Sisa» scribse; Josaphat filius Abilud à commentariis ; Banaias filius Joiadse super exercitum : Sadoc autem et Abiathar sacer • dotes; Azarias filius Nathan super illos qui assistebant régi; Zabad filius Nathan ainicus régis; et Abisar prœpositus domûs: et Adoniram filius Abda suptsr tributa (III Rois, iv, 3, 4).

20 bis.) Anno autem septimo confortatus Joiada.. assumpsit centuriones.... Et iniit cum eis fœdus. Qui circumeuntes Judam congregaverunt levilas de cunctis urbibus Israël J9t principes familia» rum Israël, veneruntque in Jérusalem. Iniit ergo omnis multitude pactum cum rege.... Pepigit auiem Joiada fœdus inter se, univer-

sumque populum et regem, ut esset populus Domini Assump-

silque centuriones et fortissimos viros ac principes populi et omne

tulgus terrœ, et fecerunt descendere regem de domo Domini

Et collocaverunt eum in solio regali Pepigit ergo Joiada fosdus

inter Dominum et inter regem et inter populum, ut esset populus

IKM NOTES JUSTIFICATIVES.

Domini, et ioter regem et populum Lstatusqae omnis populos

tem et ciritâs conqnierit (Il Chroniq., ixiii. — IV Rois, xii. 17. 20).

21) Sed cum roboratus esset, eleyttum est cor ejus.. . Ingressas est templam, adolere yoluit incensum super altare tbymiamatîs. Statimque ingressus post eum Aiarias sacerdos, et cum eo sacerdotes octoginta, viri fortissimi, restiterunt régi atque dixerunt : Non est tui oflBcii, Ozia, ut adoleas iacensum, sed sacerdotum, hoc est filiorum Aaron, qui consecrati suât ad hujusce ministerium : egredere de sanctuario, ne contempseris : quia non repulabitur tibi in gloriam hoc .... (Il Chronique, rrvi, 16,18).

2-2) Et Tidit populus actum Simonis.... et posuerunt eum ducem SQum, et prinoipeni sacerdotutn (I Machab., xiv, 85).

33) Statim Josuefilius Nan ait : Domine mi Moyses, prohibe eos. At ille : Quid* inquit, iBmularis pro me? QuIb tribuat ut omnis populus prophetet, et det ei Jêhovah spiritiim suum (Nombr., ii, 29).

24) Eoce dies renient, dixit Jêhovah Dabo legem meam in

▼isceribus eorum et in corde eorum scribam eaai Et non dooebît

ultra vir proximum suum, et vir fratrem suum, dicens : Cogno!»ce Dominum : omnes enim cognoscent me a minimo eorum nsque ad maximum. (Jérém., xxvi. 31-34).

Page 1