CHAPITRE II
ADMIlflftTlÀTION DB LÀ JDSTICB
1) Audite illos et quod justum est judicate : sive civis ait iUe, sive peregrinus. Nulia erit distantia personarum, ita parvucn audietis ut magnum : nec accipiatis cujusquam personam, quia Dei judi' cium. Non suscipies vocem mendacii, nec junges manum tuam ut pro impio dicas faisum testimonium Non sequeris turbam ad faciendum maium; nec in judicio, plurimorum acquiesces sententiam, ut a vero dévies. Nec accipies munera quae etiam excœcant prudentes et subvenant verba justorum (Deutéron., i, 16. — > Lévitiq., xxiv. 32. ^ Exode, xxxii, 2, 8. ^ Lévitiq., xix, 15. il Chroniq., xu, 6,7).
2) Mischna, capita patrum {Sentences des Pères, cap. iv, % 8).
3) Litigantium unusqui dioit yir iV. jadic»bit : aller vero dicitiV.
judicabit me : ecce sunl duo judices a binis litigantibus electi ;
illique judices eligunt sibi terlium, quique bioos islos judioat : nam
hâc rations seatentia aequa et justa exi^tet. Licet sit judex iste,
quem quseque partium sibi elegit, sapiens excellons atque promp-
tus, tamen non potest alterum litigantem cogère ut ab ipso solo ju-
dicetur, veram iile etiam eligit quemcunque vult.., Binis sapien-
tium discipulis se invicem odentibus in judicio simul sedere
iolerdictum est, nam illa res pervers! judioii exitum causai ; nam
propter odium quod inter illos est quisque studet sooii sui verba
destruere, iiiisquecontradicere... Quisque judex, qui res juxta ve-
ritatem non judicat, causât ut ab Israôle recédât majestas di vina, et a
judice, qui accipit ab illo et dat alteri non secundum jus, repetet
Deus animas... Si vero judex juxta veritatem judicaverit licet uoà
horâ, est ac si firmâsset tptum mundum ; nam in causa est qviod
prssentia divina residet inter Israël... et ne forsitan judex dicat :
Quid mihi cum istius angustiâ, idcirco scriptura dicit : et ero vo-
biscum in rejudicii. Non judicat judex, nisi ex eis quœ apparent.
Semper erunt litigantes coram te, instar impiorum, ac ea in prie-
sumptione, quod quisque eorum falso argumentatur. Et judica illos,
juxta id quod tibi apparet ex eorum verbis ; et cum dimittas eos a
facie iuâ, erunt in oculis tuis instar justorum, qui acceperunt in se
judicium, et judiea quemquam eorum in bonam partem (Mischna,
De Synedriis, cbap. vu. -^Id, Maimonidk, cap. xxiii, traduct. de
Houting, 1695).
Les paroles suivantes du code judaïque ou mischinique développent encore trop bien le principe naissant du droit de récusation pour que je ne les rapporte pas en entier.
Gausse pecnniarise a tribus dijudicabuntur : partium quseque verum deligit sibi, et pariter adsciscunt tertium. Rabbi Meir, hsec sententia est ; at sapientes decreverunt ut bini judices tertium adsciscant. Pars quseque judicem ab adversario delectum repudlandi jus habet, ait rabbi Meir, at sapientes : quando? Si demonstret argumento certo, eos ob propinquitatem vel aliam justam causam ad judicium haud idoneos esse (De Synedriis, cap. m, § 1).
4) Mischna, de Synedriis, — Selden, liv. ii, cbap. m. — Deutéron., XXV, 1.
5) Judicia pecuniaria a tribus : de rapinis et Isesione a tribus ; de damno, vel dimidio damni, de restitutione dupli, et quadrupU, et
528 NOTES iUSTIFiCATIVBS.
quintopli a tribus; de vi, de seductione, de diffamatione a tribus peraguntur, ex sententi& rabbi Meir. Ât sapientesaiunt diffamatorem a tribus et viginti judicari ; quippe quia in hoc geoere capitale judicium incidere potest : flagellatio a tribus, etc., etc. {Misehna^ t. IV. De Synedriis, cap. i, S 1* P^- ^^* Sl^)-
6) Mischna, t. IV, deSynedriUt chap. m.
7} Exode, XVIII, 32, 39.Quidquidautemmajusfuerit, référant ad te, et ipsi minora tantum modo judicent.
8) Guémare^ traité de Synedriis. — Maimonibb. — Sblddi, de SynêdriiSt Mr. m, chap. ii, pag. 20.
9) II Samuel, ou II Rois, xv, 1-6.
10) JosfePHB, Àntiquitée judaïques.lir. iv,chap. viii.
11) Exortâ qu»stione juris consuleodum erat primo Sjnedrium urbis in qu& exoriebatur. Hoc si traditione rem acceperat, seotentiam.pronuntiabat eis. Sin vero, Synedrium quod urbi Ticinius erat adibant ; quod si traditione rem acceperat, sententiam ferebat eis. Sin vero, adibant Synedrium ad introitum montis templi aitum, postea Synedrium, apud introitum atrii : denique Synedrium magnum.... Inde lex egrediebatur, efflabaturque in totum populum isradiiticum {Guémaret Babylon., traité de Synedriis, cap. x, fol. 88. ^ Sbldbn, de Synedriis, pag. 18, 19).
12) Si autem peccayerit in te frater tuus, vade et corripe eum inter le et ipsum solum... si non audierit: adhibe tecum ad hue unum vel duos, ut in ore duorum vel trinm testium stet omne verbum. Quod si non audierit eos, die ecclesiœ. Si autem ecclesiam non audierit, sittibi sicut ethnicus et publicanus (Matthieu, xyiii, 15-18.)
13) Quot incolas urbis esse oportet ut Synedrio digna sit? oentum et viginti. Rabbi Nehemias, centum et trigiata, ut numéro decurionibus respondeant (^Mischna , t. IV, de Synedriis, p. 215).
14) Gum ergo perseverarent interrogantes eum, erexit se, et dixit eis : Qui sine peccato est vestrûm, primus in illam lapidem mittat (Évang. de saint Jean, viii, 7).
15) 1° Non stabit testis unus contra aliquem ; quidquid iliud delicti aut facinoris fuerit : sed in ore duorum aut trium testium stabit verbum. 2» Si steterit testis mendax contra hominem, accusans prasvaricationis, stabunt ambo quorum causa est ante Dominum in conspectu sacerdotum et judicum qui fuerint in diebus iUis. Gumque judices diligeutissime perscrutantes, invenerint falsum testem dixisse contra fratrem suum mendacium, reddent ei sicut fratri suo facere cogitavit, et auferes malum de medio tui, ut audientes caeteri timorem et nequaquam talia audiant facere. 3« Et
