V. D. Jacobus Martignon , canonicus et
thesaurarius hujus eccles/'œ,
qui obiit die XF X.h± anni 1658 ,
œtatis suœ LXXIJ,
cujus animœ propitietur Deus.
Avunculo carissimo officiosi
nepotes , officiosœ pietatis et memoriœ ergo hoc
monumentum
mœrentes posuerunt.
Mortuus est
ut vivat y
quia vixit ut moriturus.
DG. RT. NH.
Du même côté, contre le mur :
An 1664.
Asta} viator;
hoc tumulo clauditur
nobilis ac venerabilis D. Dominus
Joannes Royer,
qui omnium in animis
supers tes vivit;
qui diim viveret, omnium in se vota convertit.
Hune episcopus vicarium. generalem adlegit sibiy
hoc decano gloriari voluit capitulum ,
hune ad regem legatum,
sœpissimè res suas urbs metensis
commisit.
Nec elusit spem publicam
qui ecclcsiœ bonum pastorem
dignum capitula caput,
bonum urbi civem
sese exhibuit.
Abi, viator;
tuum est de illo benè mereri
qui benè de omnibus mereri studuil.
Nec orationum suffragia ei parce impendas
qui liberalis in omnes fuit.
Les armes étaient surmontées d'un casque portant couronne ducale , au-dessus de laquelle un pélican prenait son vol.
Toujours du même côté, on lisait:
Jxl 1627.
^ïrtjflrt^ mator, et pilUg*.
ÏPuos \)ic lu#£ morfcuoa, et Visce te moxituxmn.
iato cecïif it altex iranâscus
|îrailloit1 amt. uatus XXXXffl, 8. Kal. tomnb.
mm<y altex ^ann^praUlon^at.***^ non.febx.
ffîW€XXbyi, 3ïem Qenvœ nobtUs iecevat, na-
tura* >ottbue insi^n^s, amomxatu pam, uita*
annts impaws. 3Uunuulus ilb, Ijxjc iujjos? tlle rarus bonts^
l)tr atffptus,- moribus utexq et
piis ojttrtbns pra^stabiUs. 31U aetat* major, t)û
fct^nitate arjcfjfrtaconatus sarkrkensts,
in quà nota oint tntigritati. îlltrtg sors
aarba aùhuam moisit aVtatem, pmtmem
Itfëbxti Mtex ï)ovum apnîr fflmm ntmtis et ^lorià
3lntiiat nooit Steus. tlam ronti-
^erat, ratabat mort. tHwrmtt Uli, et
tu fac aeternum oioas. j^ts benk yxuaxe
ut militai tibi postiri appricmtnr.
fyaereîfes nwestt ùixumq loîrim
snb marmori yosutve .
Au-dessus de la porte de la sacristie , ou plutôt de la salle d'assemblée , on voyait l'épitaphe suivante :
An 1709.
Ad dexteram sepulchri Illustriss Georgii Badensis, hujus eccle Eps , jacet
indytUS ac venerabilis vir l). Gabriel liailly,
almœ facultatif parisiensis doctor t/ieolog} sorbonicus,
kujus eccle primimi canonicu.s, dein archidiaconus major,
tandem prœcentor,
nec non abbas S.u Leonis Tullensis.
Hicofficiis d'winis fuit assid0 , in negotiis capituli seduP ,
in pauperes vero
et vwens, et moriens , misericors .
Ad xenodochium sororum li.K Mariœde bonoauxilio, lec-
tum pro a-gris egentibus fundavit ,
et sacellum propriis sumptibus construi curavit.
Tandem longd infirmitale detentus,
infirrnos hospitalis generalis S. Nicolai
suorurn bonorum scripsit hœredes ,
ut œternam consequeretur hœreditatem.
Obiit 15 januar. anno DTd 1709, œtatis
vero 81. Vale, lector, et ut ignoscat illi Deus deprecare.
Les armes, surmontées de la couronne de marquis, portaient en outre la mitre et la crosse d'abbé.
Près de la porte de la salle d'assemblée, contre le mur, on voyait l'épitaphe suivante , entre deux statues pédestres de saint Jean et de saint Etienne. Elle était en lettres d'or, gravée sur marbre noir et accompagnée d'armoiries :
An 1636.
Et œternœ rnemoriœ clarissimi ac venerabilis admodàm domini
D. Joannis Bontemps ,
cujus in orbem ortus auspicatissimus
Castilioni Burgondionum ad Sequanam
prœcipuum ornamentum ,
singularis in primo œtalis flore rerum agendarum solertia
eminentissimo cardinali Givriaco
strenuum amplissimœ familiœ curatorem,
doctrina in omni génère non vulgaris
aeademiœ Mussipontanœ
sacrœ theologiœ ac juris utriusque doctorem dignissimum,
eximium probatœ per omnem œtatem virtutis meritum,
insigni ecclesiœ Cathedrali metensi
canonicum ac thesaurarium integerrimum
summâ ex omni parle animi prœclarè constituti bonitas
societati Jesu ,
quam ex asse hœredern scripsit moriens
fautorem ( , ) amicum.
... peperit ,,.''..
amicissimum { ) addictissimum .
Tant us extitit — iantus occidit,
anno CIDICXXXVI, junii XVII, œlatis XLVII.
Eheu, quantum tanlilla tegit humus;
ut illïc meliore sui parte viget,
ubi immensum patet quod solum magnum est.
Magnus in puncto fuit quantus in rnaximo
huic quem vivum coluit ,
ultimo malè affectum morbo excepit, mortuum extulit.
Exiguo marmore affecta magno pietate non morituro
parentavit ut parenti,
vicem quam potuit retulit ut benefactori ,
memoriam accepti non immemor
niSTOiiu:. !)!>
posuit ut benè mérita collegium mctcnse societatis Jesu.
Immédiatement après l'épilaphe de M. Bonlemps se trouvait celle de M. Doublet, ainsi conçue:
An 1705.