ORDINIS SANCTI BENEDICTI

Dilecto filio nostro Thomœ S. R. E. presbytero cardinali

Gousset^ archiepiscopo Remensî:

Pius Papa IX.

DilecteFili Noster, Salutem, et Apostolicam Benedictionem.

Cum sacra Sancti Benedicti Familia, tôt sane nomînibus de catholica non minus religione, quam de civili societate, et litteraria republica semper prœclare sit mérita, non mediocri certe jucunditate perfundimur, cum ejusdem sacras FamiliîE commoda, utilitatemque procurari videoius. Et quidem nemo igno- .rat quot, et quam amplissimos hœc sacra Familia aluerit Filios, quorum alii maxima, ac sempiterna doctrinae et ingenii monumenta reliquere ; alii vel virtutum omnium laude insignes Sanctorum numerum auxeruut, ornarunt ; alii Episcopali dignitafe honestati, aut in amplissimum Sanctae Romanae Ecclesiœ Cardinalium Collegium cooptati de re catholica bene admodum sunt meriti ; alii, nec numéro pauci, ad Summum Pontificatum evecti, totius Ecclesiae summam, difficillimis quoque temporibus, optime administrarunt. Itaque, Dilecte Pili Noster, maximœ Nobis lœtitiœ fuerunt Litterœ a Te, et a pluribus Venerabilibus spectatissimis Galliae Episcopis, aliisque darissimis illustris ejusdem Nationis Viris subscriptœ, et ad Nos datae, ex quibus perlibenter novimus eximia ac rectissima Tua et eorum in istam Solesmensem Ordinis Sancti Benedicti Abbatiam, ejusque Religiosam Familiam studia. Quîb quidem curge omni laude dignee Nobis gratissimce extiterunt, cum Abbatiam ipsam, ejusque Monachos praecipua paterni animi

Nostri benevolentia prosequamur. Etenim Nos minime latet

quomodo Religiosi ejusdem Abbatial Viri illustria Patrum

suorum vestigia prosequi, exempla tTmulari studeant ; et qua

veneratione Nobis et huic Pétri Cathedrae firmiter adhaerere

glorientur ; et qua cura, industria, sedulitate, sollertia in catho-

licam doctrinam tuendam, in animarum salutem vel in remotis

regionibus procurandam, in litteras, ac disciplinas praesertim

sacras excolendas, et in alia egregia opéra exercenda incum-

bere contondant. Hinc vel maxime optamus, ut Solesmensis

Abbatia quotidie magis prospère, feliciterque vigeat, et efflo-

rescat, quo ex illa, Deo bene juvante, uberiores sanctissima

nostra religio, et civilis ipsa societas fructus percipere possit.

Et quoniam probe noscimus quo miro religionis studio Vene-

rabiles Fratres Galliae Antistites praefulgeant, et qua singulari

pietate inclytœ illius Nationis fidèles praestent, idcirco eorum-

dem Venerabilium Fratrum, et fidelium animes etiam, atque

etiam excitamus, ut omni eorum ope, opéra, et gratia Soles-

mensem Abbatiam tueri, fovere, et adjuvare enitantur. Plane

non dubitamus quin ipsi Venerabiles Fratres, et fidèles eorum

çurae concrediti hisce Noslris desideriis libentissime, ac studio-

sissime obsequi velint, cum praesertim cognoscant, se in Soles-

mensi Abbatia ejusque Religiosa Familia tutanda non solum

summam Nobis consolationem esse allatiiros, verum etiam

magnam sibi, et universae Galliae gloriam comparaturos, quan-

doquidem de Regulari agitur Ordine cui christiana et civilis

respublica et ipsa Gallia tôt, ac tanta commoda accepta referre

debent. Habes, Dilecte Fili Noster, quae commemoratis Litteris

rescribenda esse existimavimus. Jam vero hanc quoque occa-

sionem libentissime animo amplectimur, ut studiosissimam

Nostram in Te voluntatem denuo testemur et confirmemus.

Cujus quoque pignus esse volumus Apostolicam Benedictio-

nem, quam toto cordis affectu Tibi ipsi, Dilecte Fili Noster, et

gregi Tuao vigilantiae concredito peramanter impertimur.

Datum Romae apud Sanctum Petrum die 31 Julii arino 1851, Pontificatus Nostri anno sexto.

Plus pp. IX.

Concordat cum originali.

Remis, die 1 Septembr. 1851.

QuERRi, Vie. Gen,