‹ Histoire du Concile du Vatican (volume 2)Chapitre 98 sur 108 · C. C. Vil, 698J · texte numérisé non relu

C. C. Vil, 698J

(3) Ep. Nicolai I ad Michael. Imperator. rMiGNE p.t. CXIX, 934].

APPENDICE II

Capit IV. — De Romanorum Pontificum infallibiliiate.

Ut autem tanto imposito muneri responderet etdonum,Dominus Jésus voluit ut cum Apostolico primatu singularis praerogativa Apostolica semper maiieret. Sequeules itaque et déclarantes constantem fidem ac doctrinam tum hujus Sanctae Apostolieae Sedis tum ipsorum Œcumenicorum Concilioi'um, in quibus Oriens cum Occidente in fidei caritatisque unionem conveniebat,cum Florentino Concilio repetimus : « Pontificem Romanum, verum Christi Vicarium, totiusque Ecclesiae caput et omnium Christianorum patrem ac doctorem existere ; et ipsi in beato Petro pascendi regendi ac gubernandi universalem Ecclesiam a Domino nostro Jesu Christo plenam potestatem traditam esse (1) » ; et cum Lugdunensi Concilie secundo credimus, « Sanctam Romanam Ecclesiam summum et plénum primatum et principatum super universam Ecclesiam calholicam obtinere, quem se ab ipso Domino in beato Petro Apostolorum principe et vertice, cujusRomanus Pontifexest successor, cum potestatis pleniludine récépissé veraciter et humiliter recognoscit ; el sicut prae ceteris tenetur fidei veritatem defendere, sic et si quae de fide subortaefuerint quaestiones, suo debeni

Caput IV. — De Romani Pontificis infallibiliiate.

In suprema autem Apostolieae jurisdiclionis potestate, quam Romanus Pontifex tanquamPetriprincipis Apostolorum successor, in universam Ecclesiam ohtinet, supremam qitoque magisterii potestatem comprehendi, haec Sancta Sedes semper tenuit, perpetuus Ecclesiae usus comprobat, ipsaquc oecumenica Concilia tradiderunt. Sequentes itaque imprimis generalium conciliorum, in quibus Oriens cum Occidente in fidei caritatisque unionem conveni- ; ébat, solemnes fidei professiones, cum Concilio quarto Constantinopolitano credimus : Prima salus est, rectae fidei regulam custodire et a constitutis Pair um nullatenus deviare. Et quia non potest Domini nostriJesu Christi praetermitti sentent ia dicentis : Tu csPetrus et super hanc petrani aedificabo Ecclesiam meam (1) haec quae dicta sunt, rerum probantur effectibus, quia in Sede Apostolica immaculata est semper catholica reservata religio, et sancta celebrata doctrina : quam Apostolicam Sedem sequi in omnibus Christi fidèles tenentur, ut esse mereantur in una communione cum eadem Sede inqiia est intégra et vera Christianae religionis soiiditas (2,. Et cum Lugdunensi Concilio secundo profitemur : Sanctam Romanam Ecclesiam summum et plénum

(i) Ci. Joan. XXI, 15-17.

(1) Matth., XVI, 18.

(2) Ex formula S. Hormisdae Papae, proui ah Hadriano II. Patribus ConcUii Œcumenici Vllf, Constantinopolilani IV proposita et ab iisdem subscripta est.

(Hard. C. C. y, 773 sq.)

APPENDICE II

4 lo

judicio deiiniri (i) » : atque cuin Concilio quarto Constanlinopolitano profitemur : « Prima salus est, regulam rectae fidei custodire, et o ronstituUs Patrum nullatenus deviare. Et quia non potest liomini nostri .lesu Christi praeternùtti sententia dicentis : Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo Ecclesiani meam (2), haec quae dicta sunt, rerum probant ur effectibus, quia in sede Apostoliea immaculata est semper catholiea servata religio, et sancta celebrafa dootrina », quam sequi in omnibus Christi fidèles tenentur, ut esse mt-reantur « in una comnumione fum sede apostoliea, in qua est intégra et verax Christianae religionis soliditas (3) ».

Hinc sacro approbante Concilio docemus et tanquam fidei dogma definimus, per divinam assisfentiam fieri ut Romanus Pontifex, cui in persona beatri Pétri dietum est aii eodeni D(nnino nostro Jesu Christo ; « Ego rogavi pro te ut non deficiat fides tua, et tu aliquando oonversus confirma fratres tuos (4) », cum supremi omnium Christianorum doctoris nuuiere fungens pro auctoritate définit, quid in rébus fidei et m or uni ab universa Ecclesia tenendum vel rejiciendum sit, errarenon possit, et hanc Romani Pontificis infallibilitatis praerogativam

primatum et principatum super universain Ecclesiani eatholicam obtinere, queni se ab ipso Domino in beato Petro Aposlolorum principe sive vertice, cujus Romanus Pontifex est sue cessor, cum potestatis plenitudine récépissé veraeiter et humiliter reeognoscit; et sicut prae caeteris tenetur veritatem fidei defendere, sic et si quae de fide subortae fuerint quaestiones, suo debenl judicio definiri (1). Et cum Flnrcnlino Concilio repeliinus :

Pontificeiu Romaninu, verinn Christi vicarium, totiusqv.e Ecclcsiae caput et omnium Christianorum patrem etdoctorem cvistere; et ipsi in beato Petro pascendi, regendi, ac gubernandi universalem Ecclesiani a Domino nostro Jesu Christo plenam potestatem traditant esse (2).

Hinc sacro approbante Concilio, doeemus et tanquam dogma fidei declaramus, Romanum Pontificem. cui in person-i beati Pétri ab eodem Domino nostro Jesu Christo praeter alia dietum est : Ego rogavi pro te ut non deficiat fides tua, et tu aliquando conversus confirma fratres tuos (3), vi assistentiae divinae ipsi promissae errare non posse quum supremi omnium Christianorum doctoris munere fungens pro Apostoliea sua auctoritate définit, quid in rébus fidei et morum ab universa Ecclesia tanquam de fide tenendum, vel tanquam fidei contra-

(1) E.V professione fidei édita a Graecis in concilio Œcumenico Lugdunensi, II.

2) Matth. XVI, 18.

( 3) Ex formula S. Ilormisdae Papae, prout ab Hadriano IL Patribus Concilia Œctimenici VIU, Constantinopolitani IV, propostta et ab iisdetn subscripta est.

4 Luc. XXII, 32.

1) Ex profestione fidei editae a Graecis in Concilio Œcum. Lugdunensi II. iHard.

ColLConc. MI, 695 )

(2) Cf. Jean. XXI, 15-17.

3 Luc. XXII, 32.

APPENDICE II

ad idem objectum porrigi, ad quod infallibilitas Ecclesiae extenditur. Si quis autem huic Kostrae definitioni contradicere (quod Deus avertat) praesumpserit, sciât sea veritate fidei catholieae et ab unitate Ecclesiae defecisse.

rium rejiciendum sit; et ejusmodi dea'eta sivc judicia, per se irreformabilia, a qjiovis Christiano, ut primum ei innotuerint, pleno (idei obsequio exeipienda et tenenda esse. Quoniam vero infallibilitas eadem est, sive spectetur in Romano Pontifîce tamquam capitc Ecclesiae, sive in universa Ecclesia docente cum Capite unita, insuper definimus, hanc infallibilitatem etiam ad unum idemque objectum sese e.vtendere.

Si quis autem huic Nostrae delinitioni contradicere (quod Deus avertat) praesumpserit, sciât se a veritate fidei catholieae et ab unitate Ecclesiae defecisse.

Canon I.

Si quis dixerit beatum Petrum Apostolum a Christo Domino constilutum non esse Apostolorum omnium Principem et totius Ecclesiae militantis visibile caput; vel eumdem honoris tantum,non autem verae propriaeque jurisdictionis primatum directe et immédiate accepisse; anafhema sit.

Canon I.

Si quis dixerit beatum Petrum Apostolum a Christo Domino constitutura non esse Apostolorum omnium principem, et totius Ecclesiae militantis visibile caput ; vel eumdem honoris tantum, non autem verae propriaeque jurisdictionis primatum ab eodem Domino nostro Jesu Christo directe et immédiate accepisse, anathema sit.

Canon II.

Si quis dixerit non esse ex ipsius Christi Domini institutione, ut beatus Petrus in primatu super universam Ecclesiam habeat perpetuos successores ; aul Romanum Pontificem non esse jure divino Pétri in eodem primatu successorem; anathema sit.

Canon II.

Si quis dixerit non esse ex ipsius Christi Domini institutione, ut beatus Petrus in primatu super universam Ecclesiam habeat perpetuos successores ; aut Romanum Pontificem non esse jure divino Pétri in eodem primatu successorem ; anathema sit.

Canon III.

Si quis dixerit Romanum Pontificem habere tantummodo otficium inspectionis vel directionis, non autem

Camn III.

Si quis dixerit Romanum Pontificem habere tantummodo officium inspectionis vel directionis, non autem

APPENDICE II

plenam et supreraam potestatem jurisdiclionis in vniversam Ecclesiani, non solum ia rébus quae ad fidem et mores, sed etiam quae ad disciplinam et regimen Ecclesiae pertinent; aut hanc ejus potestatem non esse ordinariam et immediatam in omnes et sin-gulas ecclesias; anathema sit.

plenam et supremam potestatem juris dictionis in universam Ecclesiam,non solum in rébus quae ad fidem et mores, sed etiam quae ad disciplinam et regimen Ecclesiae pertoluw orbem diff'usae pertinent ; aut hanc ejus potestatem non esse ordinariam et immediatam sive in omnes ac singulas ecclesias sive in omnes et singulos paslores et fidèles ; anathema sit.

Nota. — Ut plurimorum Rmorum Patrum postulationibus fieret satis, vel nova paragrtphus, cei canon adjiciendus foret :

Nova paragraphus.

Post incisum : « ad quod infallibilitas Ecclesiae exlenditur » addi poterit :

Quemadmodum autem una atque eadem est infallibilitatis praerogativa, sive in Ecclesiae capite sive in universo magisterio spectetur, ita suprema ejusmodi Romani Pontificis de rébus fidei et morum décréta seu judicia ab omnibus Christi fidelibus, cum primum eis innotuerint. non ore solum, sed et corde (l),id est,perfecto mentis assensu, plenoque fidei obsequio recipienda et tenenda esse docemus. Si quis autem. etc.

Canon.

Si quis dixerit, decretis vel judiciis quibus Romanus Pontifex Apostolica auctoritate définit, quid in rébus fidei ac morum ab universa Ecclesia credendum vel rejiciendum sit, non

(1) Ex Constitut. démentis XI « Vineam Domini » d. d. 16 Jul. 1705.

446 APPENDICE II

ileberi plenam atque perfectam, tam mentis quam professionis obedientiam ab omnibus et singulis quamprimum ipsis illa innotuerint; aut si quis affirmaverit, ejusmodi Apostolicae Sedis et Romanorum Pontificum décréta sive judicia errori vel reformationi obnoxia esse,ideoquepossefide' les subjectionem suam differre, donec de catholicorum episcoporum assensu sibi certe constilerit ; aut si quis licitum esse dixerit a Romani Pontificis sententia ad concilium générale appellare ; anathema sit.

Si vero Canon placuerit, Capitis IV penultimuni incisum, ut plurimorum Rmorum Patrum votis obsecundetur, ita concipi posset :

Et hanc Romani Pontificis infallibilitatis praerogativam,quae!una eademque est cum infallibilitate Ecclesiae, ad idem omnino objectum porrigi. ad quod illa semet extendit.

Fin du Quatrième Volume

TABLE ANALYTIQUE

du quatrième volume

Ji.brévia.tlons . Card. ^Cardinal, Cat. = Catécliisme, Déf. ^Définition, Dép. = Députation, Ev. = Evèque, Inf. = Infaillibilité, P. = Pape, v. a. = voyez aussi.

AcTOs (Lord) : correspondance avec Mg' Kenrick, 296, sq.

i^DRIEN 1, P. : 165.

-Adrien 11, P. : 165.

Agathon, p. : <65sqq.

Albert le grand : 195, 208, 209 (•), 367.

Alexandke Vlll, P. : 194.

Allemagne : la doctrine de l'Inf. p. en

Allemagne, 208 sq, — catholiques

anti-infailiibilistes, 233.

Amat (Ms''), év. de Monterey: 301, 306,

Ambroise (St.), 28.

Amérique Espagnole : désirait la Déf.

He l'Inf., p. 833.

-Angelis (Gard, de), président de la Congrég. générale :

— direction du Gonc. 10, 12, 16, 253,

— Lettre à Mgr Kenrick, 297 (,).

Angleterre : les catholiques sont favorablement disposés pour la Déf., 232.

— Craintes, au sujet des protestants Angl., 244.

— l'émancipation catholique en Angleter e et l'Inf., p. 273 sqq.

Anglicans et la Déf. de l'Inf. p. : 249 sqq.

ÂNTONiN (St.) : Doctrine sur l'Inf. 28 sqq;

54 sq, 172, 192; v. a.l65, 187.

Antonelli, (card.). Secrétaire d'Etat :

Appel au Gonc. : 333 sqq.

Arnim (Comte), ambassadeur de la Prusse

à Rome : 268.

Augustin (St.) et l'Inf. p. : 24 sqq ; v.

Avanzo (Mg"^ d'), év. de Galvi, rapport sur

le schéma: De Ecclesia Chritti: chap. 1

et 11: 313 sqq. ; v. a. 14,126.

Bade (Gran-l-Duché de) : et les définitions

du Concile, 694.

Baillés (Mgr), ancien év. de Luçon : 108. Ballerini (P. Antoine) S.-J. : sur le Gonc.

96 sqq.

Behnam Benni (Mgr), arch. de Mossoul,

rit. syr : 350 sq, 371.

Bellarmin S.-J. (Gard.) : catéchisme,

100 sq, m, 115;— sur l'Inf., 32,37,

— V. a. 69, 88, 150, 173, 195, 225, Benoit XIV P. : 79, 88, 224, 363.

Bessarion (Card.) : 320, 328, 330, 336. BiLio (Gard, président), président de la

TABLE ANALYTIQUE

Commission de Fide: — hésite à proposer au Conc. la question deTlof., 12 sq;

— préparation du schéma dans la commission de Fide, llSsq; — discussion avec Ms'' Senesttey, 127 sq; — la conduite des débats : 196 sq, 302; — formules de définition pour l'inf . ,123 sq, 127 sq; — V. a. 235, 568.

BizzARRJ, (Card.-présidenti: 12, 16.

BoNiFACE Vin, P. . 14, 28 sq., 174.

BoNNAZ (MS""), év. de Csanùd et Temesvâr: 192, -234,257, 291 f.)-

BossuET : Expositio doclriiiac Eccl.

cathol: 28, 172 ; — defensio Eccl. gallic : 58. 35, 207 sq, — 285. 526 sq.

— 4t 0 sq ; V. a. 145, lli5, 522 îq, 362. Bravaud (rfs''), év. de Coutances : panégyrique de la Fiance : 365 sq, 393;

— propositions d'amendement : 344, 373 sq ; - v. a. 159, 290*, 570.

Bulle: Exsecrabilis de Pie 11, 582; Pasior aeternus de Léon X : 386.

— f/HrtwSanr/amdoBon face Vlil, 14,28.

— Unigenitus de Clément XI, 222.

— Vineam Domini de Clément XI, 206

Caixal y Estrade ^Mk""), év. d'Urgel, 2811,290 3,370.

Cajetan,0. P.,(Card., 195.

Calini (Mgr), archev. de Zara : 78 sq.

Callot (Mb""), év. d'Oran : sur les pouvoirs du P. : 534 sq, 583 ; — v. a. 366,

Canonisation tt l'Inf. p. : 166, 168 sq.

Canons pour le schéma ; De Ecdesia Cfiristt, 386 sq ; — modification du 3e canon : 587 sq .

Cantimorri (Mgf)) év de Parme : 108 sq.

Cano (Melchior), 0. P. : 82 sq, 88, 195

Capalti, (card. -président) : pour la défininition de Tint., p. 12, 16; — pour la direction du Conc, — 324, 343 sq. 363.

Capot addendum sur rinf., p. 7, 10, 13, 14, 120sq, 122, 129, < 50.

CARDiNAUx-présidents : v. Présidents des Congrégations générales.

Cardo.m (Msrjarchev.d'Edesse, i.p. i. : son opinion, 12; — journal du concile, 18.

Catéchisme ; de Bellarmin IH ; — 1 13 ; — du bienh. Canisius HO, petit catéchisme du Vatican : deuxième débat à son sujet, 99 sq ; — catéchisme i-omain,HO, 113, 116.

Cathedra (décision ex) : comment la reconnaître, 233 sq ; — 242.

Celesia (Mgr), év. de Patti : 29C2.

CiviLTA catholica : prétendue cause de la querelle à propos de l'Inf. p. 172.

Clément IV. P. : 39, 356, 384 sq.

Clément XI. P. : 2i6.

Clifford (Mgr), év. de Clifton : sur le «petit catéchisme» IH ; — sur les droits des év. 157 — contre la définition de rinf. p. 243, 254 ; — qu'il faut tenir compte de l'opinion publique ; 267 sq :

— sur les églises nationales: 271 sq ;

- iur l'ordre des travaux ; 276 ; — V. a. 251 sq.

Colet (Jlgri, év. de Luçcn : sur la « Petite

Eglise » : 347 sq.

Concile : de Chakédoine (4eœcum.) et la

lettre de Léon le Grand, 164 sq., 191.

— d'Ephèse (."« œcum.) : résolutions :

76 sq.

— de Florence (1'" œcum.) : sur l'InLp. : 29, 45, 59, iC9 sq ; sur le pouvoir suprême du P. (le décret d'union) : 43, 233, 521 sq, 328 sq, ^53 sq, 374, le (jiietnadniodvmtliam : 145, 259, 262 sq, 530 s(j, 536, 575.

— de Constance (16e œcum.) : 207, 229.

— de Constanlinople I (2e œcum.) : résolutions : 73 sq, — III (6* œcum.) et le P. Honorius : 35, 36, 105, 175.

— de Latran IV (12» œcum.) 340.

— de Lyon 11 (14e œcum) et l'Inf . p. : 29; j — sur le pouvoir suprême du P. 45 ; — son symbole : 57 sq, 210, 213, 335 sq^ 585 sq.

— de Nicée (1er œcum.) : résolutions^ ' 74 sq.

TABLE ANALYTIQUE

— de Pistoic (synode, ilV.

— de Trente (19^ œcum.) : résolutions, 77 sq, 8i ; — prétendus égards pour l'opinion publique, 216, 226 ; à propos de la doctrine de la puissance du P. : 229 ; — V. a. 229, 259,

— (publications à propos du), v. Publications.

Conciles œcuméniques : leur tâche, 9; — leurs rapports avec le P., 13, i8. 195 sq, 353 sq ; — avec les décisions p. 169 sq; 172 sq, 191 sq ; — leur doctrine sur la puissance p. ; 209 sq ; — leur Inf. : 227

— appel à un conc. oecumén. 334 «q; 381sq;— V. a. 24.29.

— particuliers : leur autorité dogmatique: 22 ; — leur importance pour prévenir les hérésies : 29 : — v. a, 24.

( ONCiLiAiRK (mouvements extra-conciliaires et anti-conciliaires) v. mouvements.

Code y Curral (Mgr), év. de Zamora :

Congrégation générale : 47^ : 102sq, 118

— Aie: 107 sq; 49« : 112 s(|, 117;

— 50e : H 6 sq, 139 sq; — 5te : 149 sq, 198', 2142, 281'; — 52^ : 149 sq, 1622, 1922, 198^ 223 sq, 269», 277^, 280 ; — fsr.e : 151, <67, 192, 225 sq, 244, 289;

— 54«: 154 sq, 229 sq, 259 sq, 271, i:4 sq; — 55° : 229, 233 sq, 244, 254 sq, 255 sq; —56e ; 190, 191 sq, 199 sq, 206 sq, 218 sq, 229, 230 ; -• 57e: 170, 180 sq, -265 sq; — 58e ; 168 sq, 1 89, 201 , 252, 244, 23.^ sq, 270, 272 sq, 280,288sq;— 5f>e;2?; ,24n, 245,249 sq, 267, 271 sq, 274, 27t', 280, 286 sq ; — 60e: 186 sq, 192, 208, 2o4, ^57 ; — 61e : 170 sq, 188 sq, 201, 205, 209, 229, 231 sq, 268, 270, 279 ; — 62^:204, 210 sq, 213 sq, 229, 244.

246 sq, 273 sq, 279 sq, 281 ; 63c : 189 sq, 212 sq, 245 sq, 255, 262, 2j-2sq;-64e: 192 sq,202 sq.209, 229, 24i, •275, i79 iq, 2{'0 ; — 6f* :

301 sq; — te*- : 308 sq; — 67e ; 320 sq, 335 sq, 338, 346 sq, 15V sq, 361 ;— 68e : 321 sq, 335,34' sq, 561 sq ; — 69e:

32r5 sq, 3^8 S([, Ô35 sq, 35^, 544, ôiQ sq. 365 sq, 366; — 70e : 50o, 54 «, 347 sq, 338, 570; — 71e : 326 sq, 352 sq, 534, 557, 544 sq, 349, 554 sq, 563 sq, 567, 370; — 72e : 312 sq. 594 sq, ; — 75e ; 290 sq, 294 ; — 74e : scig sq; — 76e : 400 sq ; — 83" : 372 sq; — 84e : 592 sq.

GoNNOLLY (Mgr), arche v. d'Halifax: attaque les preuves del'Inf. p. 204. 211 sq, 228, 243,

CoRSTHWAiTE (Mg>"), év. de Beverley: 253.

CoussÊAU (5Igr), év. d'Angoulème : 232.

Critérium de lavérité révélée; selonSaint- Augustin : 24. ; — selon le card.

Rauscher : 24 ; — l'assentiment des Eglises, 48 sq : — selon Vincent de Lérins: 69 sq. 82.

CuLLEN (Gard.), archev. de Dublin, rapporteur de la Députation de la Foi : sur des expressions du card. Schwarzenberg, 157, 177 sq, 182, 27), 284 sq ; de Mgr Héfélé, 174 sq ; — du card.

Rauscher, 178, 228 sq. : — émancipation d' s Catholiques anglais, 273 sq.

CvPRiEK (St) :25, 187, 190 sq.

Darboy (Mgr), archev. de Paris : contre ropportuniié, 253 sq., 244, 2*59, 285sq; — pour le 3e canon changé, 389 ; — V. a. '2,222.

David (Mgr), év. rie Saint-Brieuc : contre le nouveau règlement, 189 sq ; — sur la puissance plénière du P., 322 sq ; — contre la puissance epitcopnlis du P., .-44 ; V. a. 159, 180. 283, 326, 360.

Débats dhns la congrégation générale :

difficultés, 276 sq ; — cours tranquille, 28« sq.

Dechamps (Mgr), archev. de Malines : pour les Délibérations dans la Députation de la Foi 122, 124, 128. ; - la déf. de l'inf. p.,222sq; - sur la différente terminologie par rapport à l'inf. p., 277 sq; — la doctrine de la Primauté pourrait être traitée avant la doctrine de l'Eglise,- 310;— sur la Petite Eglise, 346 sq,.

532 ; — contre la biochuie de Ms'^ Mai-et, 347 sq, 372* ; — v. a. lf^8, 24o. DÉFINITION dogn.atique (conditionsd'une)

— de rinf. p. : v. Infaillibilité.

— (Formules de) pour l'Inf. p. : forme primitive du Cnpui addendum, 122; — formule de Ms"" Martin, 124 ; — du Gard. Bilio, 126 ; — form. du schéma lie Ecdetia, 145; — difficulté de trouver une form., 236 sq.

Demartis (Me')» év. de Galtelli Nuoro :

DÉPUTATiON : pour 'a disciplinede l'Eglise.

Page 1