‹ Histoire du Concile du Vatican (volume 2)Chapitre 97 sur 108 · R. PATRUM DEPUTATIOXIS PRO REBUS FIDEI EXAMINI PROPOSITA · texte numérisé non relu

R. PATRUM DEPUTATIOXIS PRO REBUS FIDEI EXAMINI PROPOSITA

CONSTITUTIO DOGMATICA PRDIA DE ECCLESIA CHRISTI

REVEREXDISSIIMORU.M PATRUM EXAMIXI PROPOSITA (d)

Pius Episcopus

Servies servorum Dei, sacro approbante

Concilio

ad perpehiam rci memoriam

Pastor aeternus et Episcopus animarum nostrarum, qui priusquam clarificaretur rogavit Patrem, ut credeiites in ipsum omnes uuum essent, sicut ipse Filius et Pater unum sunt (2), ad Calholicae fidei et communionis unitatem in sua Ecclesia jugiter conservandam, in beato Petro Apostolo instiluit perpetuum utriusque unitatis principium ac visibile fundamentuni.

(1) 37* session. Nous reproduisons le texte d'après Acla... (Coll. Lac. t. Vil, p. 16401.

(2) Cf. /oan, XVII, 1.21, sq.

Pins Episcopus

Servus servorum Dei. sacro approbante]

Concilio

ad perpetuarn rei memoriam

Pastor aeternus et episcopus animarum nostrarum, ut salutiferum redempiionis suae opus usque ad consmnmationem saeculi perenne redderet, sanctavt aedificare Ecclcsiam decreinl, in qua vehiti in domo Dei (2) viventis fidèles omnes univs fidei elcaritalis vinculo contiiierenliir. Ideo enim priusquam clarificaretur, rogavit Patrem, ut credentes in ipsum omnes unum essent, sicut ipse Filius et Pater unum sunt (3). Sapienlissimus igitur architectus (4), ad hanc fidei et communionis unitalem in sua Ecclesia jugiter conservandam, in beato Potro instituit perpetuum utriusque unitatis principium ac visibile fundamentum, super cujus forlitudinem oeternum extrxieretur lemplmn, et Eccksiae caelo inferenda sxdAimitas in hiijiis fidei firmitate consurgerct (5). Contra quod

(1) Nous reproduisons le texte d'après Acta... ibid. p. 269. — Nous signalons en italiques les passages modifiés parla Députation.

(2) Cf. I Tim. III. IS.

(3) Cf. Jean, XVH, 1.21, sq.

(4) Cf. I Cor. m, 10.

(3) S. Léo M. Serm. IV. (al. III), cap. II, in diem Natalis sui. [Migne, p. l. t. LIV, 150].

APPENDICE II

Contra quod fundamentum divinitus positum, quoniam portae inferi majori in dies odio undique iiisurgunt, ad catholici nobis commissi gregis custodiam, incolumitatem, augmentiim, sacro approhante Concilio, judicamus necessarium esse, praecipuam hanc doctrinam de institutione, perpetuitate, natura ac praerogativa sacri Apostolici Primatus, a quo tolius Ecclesiae vis et salus dependet, secundum antiquam atque constantem universalis Ecclesiae fidem cunctis fidelibus credendam et tenendam propoiiere, atque perniciosos dominico gregi errores deltito condeinnationis judicio proseribere.

fundamenliini divinitus positum, quoniam portae inferi majori in dies odio insurgunt, ad catholici Nobis commissi gregis custodiam, incolumitatem, augmentum, sacro approbante Concilio judicamus necessarium esse, doctrinam de institutione, perpetuilate, ac natura sacri Apostolici primatus, a quo totius Ecclesiae vis et salus dependet, secundum antiquam atque constantem universalis Ecclesiae fidem cunctis fidelibus credendam et tenendam proponere, atque conirarios, eosque dominico gregi adeo pernicinsos errores debito condemnationis judicio proscribere.

Tapit I. — De Apostolici Primati'S in healo Petro Imtitutione.

Caput I. — De Apostolici pri)nalus in beato Petro institutione.

itocemus itaque et declaramus, a Christo Domino juxta Evangelii testimonia, Primatum jurisdictionis in universam Dei Ecclesiam immédiate et directe beato Petro Aposto promissum atque collatura fuisse. Ad unum namque Petrum Gbristus Filius Dei vivi dixit: «Tu es Petrus et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam : et tibi dabo claves regni caelorum : et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in caelis : et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in caelis (1).» Atque uni Simoni Petro contulit Jésus post suam Resurrectionem summi Pastoris et Rectoris jurisdictionem in totum Ipsius ovile

ocemus itaque et declaramus, a Christo Domino juxta evangelii testimonia primatum juridictionis in universam Dei Ecclesiam immédiate et directe beato Petro Apostolo promissum atque collatum fuisse. Ad unum namque Petrum Christus Filius Dei vivi dixit: Et ego dico tibi: quia tu es Petrus, et super hancpetram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam : et tibi dabo claves regni coelorum : et quodcumque ligaveris super terram erit ligatum et in caelis et quodcumque solveris super terram erit solutum et in caelis (1). Atque uni Simoni Petro consulit Jésus post suam resurrectionem summi pastoris et rectoris juridictionem in totum ipsius ovile

(1) Matth., XYl,iS.i9.

(1) Matth. XVI, 18 19.

APPENDICE II

dicens : « Pasce agnos meos. Pasee oves meap.))(l) Unde apparet rejiciendas omnino esse huic tam manifestae sacraruin Seripturarum doctrinae. ut ab Ecclesia catholica semper intellecta est, contrarias eorum sentenlias qui constitutam a Christo Domino in sua Ecclesia regiminis lorinam pervertentes negant, solum Petrum prae omnibus Apostolis sive seorsum singulis sive omnibus simul vero proprioque jurisdictlonis primatu fuisse a ChrisU- instruetum : aul qui attirmant, eumdein primatum non immédiate, directeque ipsi beato Petro. sed Ecclesiae, et per hanc illi ul suo ministre delatum fuisse.

dicens : Pasce agnos meos. Pasce oves meas (1). Huic tam manifestae sacrarum Seripturarum doctrinae, ut ab Ecclesiae catholica semper intellecta est, aperte opponuntur damnandae eorum sentcnliae, qui Constitutam a Christo Domino in sua Ecclesia regiminis formam pervertentes negant solum Petrum prae omnibus apostolis sive seorsum singulis, sive omnibus simul vero proprioque jurisdictionis primatu fuisse a Christo instruetum ; aut qui affirmant, euradem primatum non immédiate directeque ipsi beato Petro, sed Ecclesiae, et per hanc illi ut suo ministro delatum fuisse.

Caput il — De perpetuitale primatus Pétri in Romanis Pontificihus.

Quod autem in beato Apostolo Petro princeps pastorum et pastor magnus ovium Dominus Christus Jésus (2) in perpetuam salutem ac perenne bonum Ecclesiae institult, id eodem auctore in Ecclesia. quae fundata super petram ad finem saeculorum usque firmiter stabit, jugiter durare necesse est. Manet ergo dispositio veritatis. et beatus Petrus suscepta Ecclesiae gubernacula non reliquit (3).

Caplt. II. — De perpetuitale primatus Pétri in Romanis Pontificibus .

Uuod autem in beato apostolo Petro princeps pastorum et pastor magnus ovium Dominius Christus Jésus (2) in perpetuam salutem ac perenne bonum Ecclesiae instiluit, id eodem auctore in Ecclesia, quae fundata super petram ad finem saeculorum usque firmiter stabit, jugiter durare necesse est.Nullienim dubium, imo saeculis omnibus notum est, quod sanctus beatissimusque Petrus, apostolorumprinceps et caput, fideiquecolumna et Ecdesiaecatholicaefundamentum, qui a Domino nostroJesu Christo et Salvatore humani gencris ac Redemptore, claves regni accepit, ad hoc usque tempus et

(1) Joan, XXI, 15-17.

(2) £p. / Pet., V. 4. coll. ep. adHebr. XIII, 20.

(3) S. Lko m. senn. 3. (al, 2), n* 3.

(1) Joaw.XXI, 15-17.

:2) Ep. I Pet.Y,i. Coll. ep. ap Hebr. XIII, 20.

APPENDICE II

Semper enim in suis successoribus, episcopis sanctae Romanae Sedis, ab ipso fundatae, ejusque consecratae sanguine, vivit et praesidet et judieium exercet, ita ut, qui cumque in hac cathedra Petro suecedit, is juxta Ghristi ipsius institutionem primatuni Pétri in universam Ecclesiam obtineat.

semper in suis successoribus, episcopis sanctae Romanae Sedis, ab ipso fundatae ejusque consecratae sanguine, vivit et praesidet et judir-ium exemet (1) :

ita ut, quicumque in hac cathedra Petro suecedit, is juxta Ghristi ipsius institutionem primatum Pétri in universam Ecclesiam obtineat. Manet ergo dispositio veritatis, elbcatus Petrus in accepta forlitudine perseverans, stiscepta Ecdesiae gubernacula non reliquit (2).

Caput III. — De vi et ratione primatus Caput in. — De vi et ralione primatus Rornanorwn Pontiftcum. Romani Pontificis.

Hinc innovantes tum praedecessorum Nostrorum Romanorum Pontificum décréta, tum praecedentium conciliorum generalium disertas, perspicuasque definitiones, docemus et declaramus, credendum ab omnibus christi fidelibus esse, hanc sanctam apostolicam Sedem, et Romanum Pontificem,inuniversum orbem tenere primatum, et ipsum Pontificem Romanum successorera esse beati Pétri, principis Apostolorum, et verum Christi Vicarium, totiusque Ecdesiae caput, et omnium christianorum patrem, doctorem et judicem supremum existera; et ipsi in beato Petro pascendi, regendi ae gubernandi universalem Ecclesiam a Domino nostro

Hinc inhaerentes tum praedecesso* rum nostrorum Romanorum Pontificum decretis, tum praecedentium conciliorum generalium diserti-, perspicuisque definitionibus, innovamus oecuinenici Concilii Florentini, fideiprofessionenu qua credendum ab omnibus christi fidelibus es^, sanctam Apostolicam Sedem et Romanum Pontificem, in univei'sum orbem tenere primatum et ipsum Pontificem Romanum successorem esse beati Pétri principis apostolorum, et verum Christi vicarium, totiusque Ecdesiae caput, et omnium christianorum patrera ac doctorem existere ; et ipsi beato Petro pascendi, regendi ac gubernandi universalem Ecclesiam a Domino nostro JesuChristo

(1) Cl, Labbe, Coll. Concil, t. III..

col. 1154. Ephesini concilii. ActUl. Oral, Philippi. Sed. Ap. Legati : Coll. S. Petri Chrysol. ep. ad Eutych. presbyt. [Hard.

Coll.Conc. I,147«; 11,23],

(2) S. Léo M. serm. III. (al. II.) n° 3 [MiGNE, p. L., t. LIV, 146].

MO

APPENDICE II

Jesu Christe plenam potestatem traditam esse ;

et hanc, quae propria est episcopalis juridictionis polestas.ordinariam esse et immediatam, erga quam particularium ecclesiarum pastores atque fidèles, tam seorsum singuli quam simul omnes offlcio hierarchicae subordinationis,veraeque obedientiae obstringuntur (i), non solum in rebusquae ad fidem et mores, sed etiam quae ad disciplinam et regimen Ecclesiae pertinent : ita ut custodita r-uni Romano Poritifice tain conimunionis quam ejus- (îem fidei professionis unitate, Ecclesia Christi sit unus grex sub uno summo Dastore.

Haef est catholicae veritatis doi^trina, a qua deviare salva fide atque salute nemo potest. Quare a reota fide discedunt qui attendentes spiritibus erroris (2) affirmant. Romanorum Pontifieum jurisdictionem ordinariam et immediatam non esse tam in onmes simul quam in singulas seorsum particularium pastorum ecclesias ; aut contendunt licere ab judiciis Romanorum Pontifieum ad œcumenicumconcilium tanquam adauctoritatem Romano Pontifice superiorem appellare.

Ex bac aulem suprema. ordinaria

plenam potestatem traditam esse; quemoulmodum etiam in gestis oecumenieorum conciliorum et in sacris canonibvLS continetvr.

Docemus proinde et declaramus, hanc quae proprie est episcopalis jurisdisdirtionis potestas. ordinariam esse et immediatam erga quam particularium ecclesiarum cujuscuinqve rituset dignitatis, pastores atque fidèles, tam seorsum singuli quam sinml omnes, officio hierarchicae subordinationis, veraeque obedientiae obstringuntur, non solum in rébus quae ad fidem et mores, sed etiam quae ad disciplinam et regimen Ecclesiae, per tnium orbem difjvsae. pertinent, ita ut, custodita cum Romano Pontifice, tam communionis quam ejusdem fidei professionis unitate, Ecelesia Christi sit unus grex sub uno summo pastore.

Haec est catholicae veritatis doctrina, a qua deviare salva fide atque salute nemo potest. Tantum autcm ahest.ut haecsummi Pontifias potestas opponalur ordinariae ac immcdiatae illi episcopalis jwisdictionis poteslati, qua particvlarium ecclesiarwn pastores assignâtes sibi grèges, singuli singulos,pascunt et regunt, ut eadem a svprevw et tmiversali Pastore asseratur, rolmretur ac vindicetur, dicente sancto Gregorio Magna: Meus honor est honor universalis Ecclesiae. Meus honor est fratruvi meorum solidus vigor. Tum ego vere honor atus sum, cum singuiis quibvsque honor débitas non negatur (1).

Porro ex s\x^vem^illa Romani Pon-

(1) bxpreisa ad formulas fidei conc. Lugdunens, II., conc. Florentin et PU VI.

Brev. «.Super soliditate» d. 28 nov. 1786.

(2)Q. T tim.lV,i.

(1) S. Gregor m. ad Eulog. Alexandrin, ep. XXX [AliGNE p. L. LXXVII, t<33.)

APPENDICE II

et immediata tum in Ecclesiam universalem, tum in omnes et singulos particularium ecclesiarum pastores et fidèles, potestate jurisdictionis consequitur, Romano Pontifici necessarium jus esse,inhujus sui munerisexercitio libère communicandi cum pastoribus et gregibus totius Ecclesiae, ut iidem ab ipso in via salutis doceri ac régi possint. Quare damnamus ac reprobamusillorumsententias,quihan('Supremi capitis cum pastoribus et gregDius conimunicationem licite impediri posse dicunt. aut eamden reddunl saeculari potestate obnoxiam, ita ut contendant, quae ad apostolica sede vel ejus auctoritate ad regimen Ecclesiae constituuntur, viin ac valorem non habere, nisi potestatis saecularis placito confirmentur.

<i/ij jurisdictionis potestate consequitur, necessarium eidem. Pontifici jus esse,

in hujus sui muneris exercitio libère communicandi cum pastoribus et gregibus totius Ecclesiae ut iidem ab ipso in via salutis doceri ac régi possint: quare damnamus ac reprobamus illorum sententias, qui hanc supremi capitis cum pastoribus et gregibus communicationem licite impediri posse dicunt, aut eamden reddunt saecularis potestati obnoxiam ita ut contendant, quae ab Apostolica Sede vel ejus auctoritate ad regimen Ecclesiae constituuntur, vim ac valorem non habere nisi potestatis saecularis placito confirmentur.

HJt quoniam divino Apostolid primatus jure Romanus Pontifex universae Ecclesiae praeest, docemus etiam et declaramvs, einn esse judicem supremum fidelium (i), et in omnibus causis ad examen ecclesiasticum speclantibus ad ipsius posse jvdicium recurri (2) ; Sedis vero apostolicac, ci/jus auctoritate major non est, judicium a ncmine fore retractandum , neque cuiquam de cujus licere judicàre judicio (3). Quare a recto veritatis tramite aberrant, qui affirmant, licere ah judiciis Romanorum Pontificum ad oecumenicinn concilium, tamquam ad auctoritatem Romano Pontifice superiorem appellarc.

(1) Pli pp. VI. Brève a Super soliditate » d. 28nov.l786.

(21 Concil. Oecum. Lugdun II [Hard.

Page 1