‹ Histoire du Concile Oecumenique du VaticanChapitre 22 sur 49 · DE DIEU, CRÉATEUR DE TOUTES CHOSES · texte numérisé non relu

DE DIEU, CRÉATEUR DE TOUTES CHOSES

La sainte Église catholique, apostolique, romaine, croit et confesse qu’il y a un Dieu vrai et vivant, Créateur et Seigneur du ciel et de la terre, tout-puissant, éternel, immense, incom> prébensible, infini par l’intelligence et la volonté, et par toute perfection ; qui étant une substance spirituelle, unique, absolument simple et immuable, doit être prêché comme réellement et par essence distinct du monde, très-beureux en soi et de soi, et indiciblement élevé au-dessus de tout ce qui est et peut se concevoir en dehors de lui.

Ce seul vrai Dieu, par sa bonté et sa vertu toute-puissante, non pas pour augmenter son bonheur ou l’acquérir, mais pour manifester sa perfection par les biens qu’il distribue aux créatures, et par sa volonté pleinement libre, a créé de rien, dès le commencement du temps, l’une et l’autre créature, la spirituelle et la corporelle, l’angélique et la mondaine, et ensuite la créature humaine formée, comme étant pour ainsi dire commune, d’un esprit et d’un corps*.

Or, Dieu protège et gouverne par sa Providence tout ce qu’il a créé, atteignant avec force le monde d’un bout à l’autre et disposant toutes choses avec suavité ’, car toutes choses sont nues et ouvertes devant ses yeux et même ce qui doit arriver par l’action libre des créatures.

‘ Concile de Latran, iv, c. 1, Firmittr.

> Sagessei viii, 1.

» Cr. Hébr. IV, 13.

CAPÜT II.

DE REVELATIONE.

Eadem saiictti Mater Euclesia teiiet et docet, Deiim, reriim omnium priiicipium et dnem, naturali humanæ rationis lumine e rébus creiitis certo cognosci posse ; invisibilia eiiiin ipsius, a creatura mundi, per ea quæ facta suiit, intellectn, conspiciuiitur ' : attamen placuisse ejus sapieiitiæet bonitati, alia, euque supernaturaii via se ipsum ac æterna voluntatis suæ décréta huinano generi revelare, dicente Apostolo : a Multifariam, multisque modis olim Deiis loqueuspatribus in Prophetis : novissime, diebus istislociitus est nobisin Filio *

Hiiic diviiiæ revelationi tribuendum quidem est, ut ea, quæ in rebus divinis humanæ rationi per se impervia non sunt, in præsenti quoque generis humani con • ditione ab omnibus expedite, firma certitudiiie et nullo admixtoerrore cognosci possint.Non bac tamen de causa revelatio absolute necessaria dicenda est, sed quia Deus ex infinita bouitate sua ordiiiavit hominem ad ûnem supeniaturalem, ad partici[)auda scilicet bona divina,quæ humanæ mentis iutelligentinia omnino superant; siqiiidera oculus non vidit, nec auris audivit, uec in cor hominis ascendit, quæ præparavit Deus iis, qui diligunt ilium

‘ Rom. I. 20.

‘ Hebr. i. 1. 2.

> 1 Cor. II. 9.

Page 1