‹ Histoire du droit municipal en France, sous la domination romaine et sous les trois dynastiesChapitre 202 sur 210 · CONCILIUM ÀRELATENSE · texte numérisé non relu

CONCILIUM ÀRELATENSE

xxiii. Ne comités, vel vicarii, seu judices, vel centcnarii, sub malà occasione , vel ingenio , res pauperum emant , nec per \im tollant, aut quolibet argumento subripiant; sed , si oui aliquid possessionum emendum aut vendenduni sit, id in publico coram comité et judicibus et nobilibus civitatis facerc debebit.

Labbe , Concil. , t. VII , col. ia38.

Ces nobles, ne sont-ce pas les curiales, les magistrats du corps municipal?

Un capitulaire de Louis-le-débonnaire prouve aussi le maintien et l'usage de ces formes romaines.

Il interdit la vente des biens d'hôpitaux et autres établissements de charité 1 .

« Les magistrats qui auront admis de tels titres,

i. xxix. Nulla sub romanà ditione conslituta ecclesia, vel xenodochium , vel prochotrophium , vel nosocomium , vel orphano trophium , vel monasterium tàm monachorum quàm sanctimonalium , archimandritam habens vel archimanditrissam , contra haec agere praesumat. Ergo his omnibus non liceat alimare rem immobilem, sive domum , sivc agrum , sive hortura , sive rusticum mancipium vel panes civiles, neque creditoribus speeialis hypothecae titulo obligare. Alienationis autem vcrbum contineat venditionem donationem , permutationem, et emphiteuseos perpetuum contractum. Sed omnes omnino sacerdotes ab hujusmodi alienatione se abstineant, pœnas timentcs quas leoniana constitutio minatnr, id est, ut his quidem qui comparaverit, rem loco venerabili reddat , cujus et anteà fuerat , scilicet cum fructibus aliisque émoluments quae in medio tempore farta sunt. OEconomum aulem ecclesia» praestare omne lucrum , quod ex hujusmodi prohibitâ alienatione senserit , vel qui ecclesiae damnum effecerit, à ministerio submoveat, ità ut in posterum aeconomus non fiât. Non solùm autem ipse, sed etiam successores ejus hâc lege teneantur, sive ipsc archi-

33a droit municipal.

« et les officiers qui auront donné leurs soins a à ce que les donations soient insinuées aux « monuments, et que d'autres aliénations soient « confirmées par les actes qui s'ensuivraient, « perdront non seulement leurs magistratures, a mais encore leurs dignités et leurs biens. »

En 844? Charles^le-Chauve déclare solennellement que chacun vivra sous sa loi propre, comme au temps passé 1 .

aeconomus alienaverit, sive respiciens alienantem episcopum non prohibuerit , multo magis si consenserit.

Tabellionem autem qui talia interdicta monumenta conscripsit perpetuo exilio tradi oportet.

Magistratus autcra qui eadem instrumenta admiserunt , et ûfficiales qui operam dederunt ut et monu mentis intimentur donationes vel caelerae alienationes actis intervenientibus confirmentur, non solùm magistratu sed etiam dignitate et facultatibus cédant.

Capital. Ludov. pii, lib. a , cap. ag. — Baluz., t. I, col. 746.

Dans la troisième addition aux Capitulaires , art. 56 , on lit encore :

Tabellio vero qui talia instrumenta conscripserit, perpetuo exilio tradatur. Magistratus verô judices qui talia instrumenta consenserint et dignitatem et facultates amittant.

Baluz. Capit. reg. franc, 1. 1, col. 1167.

Page 1