VII. — Si autem illi propter lenitatem
& mansuetudinem comitis sui, eidem co- 120.
miti honoris & obsequii gratia, quippiam
de rébus suis exhibuerint, non hoc eis pro Diplôme de Charles le Chauve qui
tributo vel censu aliquo computetur, ne- j ^ ^' i
^ i-'ULciui, lie prend sous sa protection le monas-
que cornes lUe aut successores eius hoc in , rj > , .
tere cL j4.rLei consuetudinem vertere praesumat, neque
eos sibi vel hominibus suis aut mansiona- jn nomine sanctae & individuae Trini-
ticos parare aut veredos dare aut ullum 1 tatis. Karolus gratia Dei rex. Si erga
censum vel tributum aut servitium praeter loca divinis cultibus mancipata propter
id, quod jam superius comprehensum est, amorem Dei ejusque gloriosae matris in
praestare cogat.
VIII. — Sed liceat tam istis Hispanis qui ' Recueil des historiens de France, t. 8, p. 458.
An
An
2 5 juin.
An
PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC
eisdem locîs sibi famulantes bénéficia opportuna largimur, praemium nobis apud Deum aeternae remunerationis rependi non diffidimus. Idcirco noverit omnium fidelium nostrorum tam praesentium quam futurorum solertia, quia vir venerabilis Recesindus abba monasterii Sanctae Mariae ad Arulas veniens ad nos obtulit obtutibus nostris auctoritatem domni & genitoris nostri Ludovici imperatoris, qua continebatur qualiter praedictum monasterium, aedificatum a Castellano condam [in] valle quae dicitur Asperia, sub sua immunitate atque defensione cum monachis ibidem Deo famulantibus & omnibus rébus ad se pertinentibus plenissime suscepisset. Unde praenominatus abbas Recesindus nostram deprecatus est clementiam ut praedictum monasterium denuo cum monachis ibi consistentibus & cum cellulis ibidem aspicientibus, id est cum ecclesia Sancti Martini ad ipsas Felonicas in via quae discurrit ad ipsas Clusas, cum caeteris rébus ad praedictum monasterium Sanctae Mariae pertinentibus vel aspicientibus, sub nostro reciperemus mundeburdo atque tuitione, quatenus idem monachi cum omnibus ad eos pertinentibus quiète ac secure viverent. Cujus precibus ob amorem Dei & reverentiam divini cultus aurem accommodare placuit & hos nostrae auctoritatis regales apices fieri decrevimus, per quos praecipimus atque jubemus, ut nullus judex publicus aut quilibet ex judiciaria potestate in praedictas celiulas aut in rébus ad praedictum monasterium legaliter aspicientibus ingredi temerario ausu ad mansiones vel paratas faciendas aut fidejussores tollendos aut homines ejusdem monasterii distringendos, aut ullas redibitiones aut inlicitas occasiones requirere aut exactare praesumat, sed liceat praedictum abbatem &successores suos cum his rébus praesenti tempore ad praefatum monasterium aspicientibus seu etiam a bonorum hominum largitione abhinc delatis sub nostra defensione quiète vivere ac residere. Et quandoquidem divina vocatioiie memoratus abba de hac luce migraverit, quandiu ipsi monachi inter se taies invenerint qui eos secundum regulam sancti Benedicti regere valeant, licentiam habeant eligendi abbates,
quatenus ipsos monachos pro nobis conjuge proleque nostra vel pro stabilitate totius regni nostri jugifer Domini misericordiam exorare delectet. Et ut haec auctoritas nostris futurisque temporibus Domino protegente valeat inconvulsa manere, manu propria subterfirmavimus & anuli nostri impressione signari jussimus.
Signum Karoli gloriosissimi régis. Jonas diaconus ad vicem Ludovici recognovit.
Datum VII kalendas Julias, anno IITI, indictione vu, régnante Karolo gloriosissimo rege. Actum in monasterio Sancti Saturnini, dum obsideretur Tolosa.
