LXXXIV

Charte de Charles le Chauve en faveur d'un de ses vassaux, nommé Adroarius '.

IN nomine sancte & individuae Trinitatis. Karolus gratia Dei rex. Regalis cel-

évêque d'Elne, des jardins qu'' il possédait au territoire d'Elne '.

IN nomine Domini. Ego Olerbius venditor vobis Audesindo episcopo emptori meo.

Constat me vobis vindere debere sicuti & per hanc scripturam vinditionis mee vende vobis in vico Helna, ortos meos quod habeo per adprisionem parentum meorum, & infrontat ipsi orti de uno latus in via quae vadit ad mare, de alio latus infrontat in clusum qui fuit Foremico & de tertio vero & quarto latus infrontat in ortis qui sunt de beneficio Sanctae Eulaliae & ortum Willisclo presbitero & ortum qui fuit situdinis moris est fidèles suos donis multi Constantini. In dictos ortos vindo vobis plicibus & honoribus ingentibus honorare omnem medietatem ab intègre cum exia & atque sublimare cupimus fulciri. Proinde regressia vel omni superposito illorum, & morem parentum regum predecessorum accepi ego vinditor de vos emptore precio nostrorum sequentes, libuit celsitudini sicut inter nos bone pacis placuit adque nostrae quendam fidelem nostrum, Adroaconvenit in aderato & definito denarios rio nomine, de quibusdam rébus nostrae triginta quod vos emptor nobis dedistis & proprietatis honorare atque in ejus juris ego vinditor de présente manibus meis re- potestatem liberalitatis nostrae gratiam cepi & nichilque de ipso pretio aput vos conferre. Idcirco noverit experientia atemptore non remansit ; est manifestum. que industria omnium fidelium nostrorum Quem vero portionem meam id est medie- tam presentium quam & futurorum, quia tatem in prescriptos ortos quantum dictas concedimus eidem fideli nostro Adroario infrontationis includunt, de meo jure in ad proprium quasdam res juris nostri sitas vestro trado dominio ab intègre cum omni in pago Narbonense ; villam Airolas cum voce appositionis mee vel repetitionis

Éd.orig.

23 mai.

abendi, vendendi, commutandi vel quidquid de jamdicta medietate in sepedictos ortos facere volueritis, liberam in Dei nomine habeatis potestatem ex presenti die & tempore. Et qui contra hanc scripturam

'Original à la Bibliothèque du roi j Baluze, Chartes des rois, n. 26. [Aujourd'hui latin 8 SSy, i° 83} parchemin jadis scellé.] Ce diplôme semble peu authentique; si l'on compare son écriture à celle de l'original du n. LXXXII, donné la même

vinditionis a me vobis facta & a VOS recepta année, écrit parle même notaire, on reconnaî-

venerit aut irrumpendum aut ego venero, inférât vel inferam vobis aut partique vestre medietatem dicta quantum ad eo tempore inmeliorata fuerit cum predicto pretio dupplum pariter vobis abiturum, & insuper haec scriptura vindictionis inrumpi non permittatur, sed in omnibus firmam &

' Cartulaire d'Elne, f" 1 29 ; & copie dans la

tra que c'est une copie figurée, habilement faite, d'ailleurs, mais dans laquelle cependant, surtout dans la première ligne en grandes capitales & dans les dernières, on voit la fatigue du scribe le trahir &. les lettres affecter une forme plus ronde qui rappelle l'écriture diplomatique de la fin du dixième siècle. Les archives de Carcassonne, fonds de la Grasse, contiennent une reproduction de ce prétendu original, qui est intitulée : Exempla hec est. Cette dernière copie a été publiée comme un

collection Moreau, à la Bibliothèque nationale, original par l'abbé Verguet dans ses fac-sim'de des t. 2, f° 3i. diplômes de la Grasse, n. 4. [A. M.]

An 86i

PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC

Ed.orig.

t. 1, col. 107.

novembre.

suos fines & termines & cum ipsa eclesia ibidem sita in honore sancti Adriani & cum ipsa silva Montederno, & ipso monte que vocant Monasteriolum cum silva Bitoranda usque ad Riotaraciaco, & usque ad Petraficta inter Redense &Narbonense; & in villare Pereto ipso fisco & in villa Calcicustello ipso fisco. Igitur ita confirmando memoratas res cum omni integritate & eorum apendiciis, cum ipsa eclesia, cum domibus, edificiis, terris, vineis, pratis, silvis, pascuis, farinariis, aquis aquarumve decursibus vel etiam quicquid ad supradictas res pertinere videtur, praedicto fideli nostro Adroario ad proprium per hanc nostrae auctoritatis conscriptionem concedimus & de nostro jure in jus ac potestatem illius solemni dominatione transferimus. Ita videlicet ut quicquid ab hodierno die & tempore exinde pro sua utilitate adque comoditate jure proprietario facere decreverit, liberam & firniissimam in omnibus abeat potestatem faciendi, tam donandi quam vendendi seu comutandi necnon etiam heredibus relinquendi. Et ut hec nostrae largitionis ac donationis auctoritas perpetuam obtineat firmitatem, manu propria subter eam firmavimus, & de anulo nostro adsignari jussimus.

Signum (locus monogrammaùs) Karoli gloriosissimi régis. Folchricus notarius at vicem Hludovici recognovi & subscripsi.

Data X kalendas junii, indictione ix", anno XXI régnante gloriosissimo Karolo rege. Actum aput Compendio palatio regio, in Dei nomine féliciter. Amen.

i58. — LXXXV

Donation faite à Vahbaye de Vahre, dans Le temps de sa fondation^ .

SACROSANCTAE basilicae sancti principis Pétri & sancti Dionesii sive sancti Vincentii maïtyris ceterorumque sancto-

rum quorum hic relif[uiae continentur & venerandae esse videntur seu a viris religiosis qui in hoc loco consistere videntur. Ego Rotlandus videns hune lociim aptum & a viris religiosis venerandum, cogitans intra me, volui ipsunl locum construere sanctum pro remedium animae Raymundi seniori meo, qui me in sacro fonte sibi in filium spiritualem conjunxit, & pro remedium animae meae vel parentum meorum seu etiam pro remedium animae avunculi mei Rotlandi, ut plus Dominus & mihi & illi mercedem reddere dignetur. Propterea ad ipsum locum cujus vocabulum est Waber & ad ipsos monachos qui ibidem degere videntur res meas cedo cessasque in perpetuum esse volo, hoc est curte mea cum appendiciis suis, his nominibus Rigilio, Altcapias, Turondellos vel ad ipsos Mansellos, similiter & in alio loco curte mea Armario cum capella quae est in honore sancti Aredii vel cum ipsa villa, quantum ibi aspicit vel aspicere videtur, totum & ab integrum ibi cedo; ita ut dum ego vivo usum & fructum mihi reservo, post obitum vero meum ad ipsum locum sacrum vel ad ipsos monachos qui ibidem deservire videntur relinquo. Quod si ego, quod fieri non credo, immutata voluntate mea, aut uUus haeres vel propinquus meus vel ulla subrogata persona, qui contra hanc cessionem ire temptaverit, componat tantum & alium tantum quantum ipsas res vel ipsas curtes uUo tempore melioratae valere potuerint, & quod petit non vindicet, sed praesens cessio ista a me facta firma & stabilis valeat perdurare cum stipulatione subnixa.

Facta cessione ista in mense novembrio, anno vigesimo secundo régnante Karolo rege. Ego Rotlandus levita cessione a me facta subscripsi. S. Alboni. S. Heldrammo. S. Landrico. S. Lugibaldo. S. Rodgario.

S. Silvino. S. Roliano. Tresuinus rogatus scripsit.

d'hui collection Doat, à la Bibliothèque nationale, vol. 148, f« 20.]

Ld.orig.

col. 108.

' Le texte porte xii.

' Cartulaire de l'église de Vabre. Bibliothèque Colbert, vol. ms. sur l'abbaye de Vabre. [Aujour-

PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC

Histoire de la fondation de Vahhaye de Vahre , en Rouergue , écrite par Agio, abbé de ce monastère , au commencement du dixième siècle \

— EMPORE quando ex partibus Europae

ab Aquiloiiis cardine diffusa gens Mar- 860-906 chomanorum sevissima atque barbarorum immanior Galliamque introgressa, fortissimis ictibus sancta patiebatur Ecclesia, nam nullo ferente barbarorum vesaniam, erat non modica tribulatio, quia per omnes pane pagos juxta Gallicum Oceanum dispersae sunt ecclesiae urbesque depopulatae atque monasteria abjecta. Tanta uamque fuerat rabies persequentium , ut quos capere christianos quivissent aut mucrone necarent, aut etiam quos horror necis innocentum invaserat propter redemptionem servare nitebantur. Nonnulli equidem christianorum torvissimam expert! persecutionem , relinquentes praedia & patenios abjicientes fundos, partes Orientis se incolatus dedere. Multi denique elegerant magis cuspidibus occumbere potius quam incolumes paternos linquere lares. Alii nempe plures, quorum in cordibus fides minime radices ceperat, lavacrum sanctae regenerationis négligentes, sed paganorum latebrosas diligentes astu-

tias, illorum se foedari & vitiis erant-

que seviores crudelioresque barbafis, ut erant christiani prius indagare moliebantur eorum latibula , & utpote ipsorum gratia & credulitas apud barbaros roboraretur, truculentis manibus proximorum gaudebant fundere cruorem. Reliqui namque veram praestolabantur pacem , nuUatenus cognoscentes sua peccamina cum nullis divina exercuisset ultio, quia priusquam accidisset hujus procella turbinis, alter alterius rodebat vitam 8c dives egeno

' Bibliothèque Colbert, vol. ms. sur l'abbaye de Vabre. [Aujourd'hui collection Doat, à la Bibliothèque nationale, vol. 148, f" i.] — Catel, Histoire des comtes de Toulouse, p. 69 & suiv.

subdole quod possidebat aufferre gestiebat. Ideo data est ei dira ac prolixa tribulatio j tamdiu enimvero persisterat sevissima atque truculentissima Marcomaniorum atrocitas, quatenus ecclesiae quae nobili fuerant constructione editae in heremum redigerentur & summa cacumina parietis lucus densissimus cooperiret. Sed maxime vero juxta mare tellus inculta manebat accessusque hominum illo rarus iiierat, nisi in tutissimis ac munitissimis castellis, quia sicuti suprataxavimus incolae & clade ingruente aut aliis regionibus transvexi sunt aut qui remanserant pêne omnes interfecti aut videlicet barbaris sunt commixti. Ceteri qui evaserant in variis degebant praesidiis.

Erat igitur eo tempore monasterium in provincia Galliae, in Petracorio pago, nomine Palnatus, in quo jugiter deicolae Christo famulabantur, nihil habentes proprium praeter quod norma sancti Benedicti cedebat. Alla namque plurima erant monasteria in eadem provincia oppido ditiora, quae, jamfata ingruente peste, famis periculo multi monachorum sancti Benedicti normam negligere coeperunt & contra illius ritum proprium nisi sunt habere; quos illi devitantes, nefas & illicitum censebant, dogmata Pauli praedicatoris egregii pectore recolentes : Quis nos separabit a charitate Christi? Tribulatio, an angustia, an persecutio, an famés, an nudîtas, an periculum, an gladius? Dicebant enim & ipsi, quod nullo modo foret monachus, qui in terra proprium quaereret, nec scilicet propriam voluntatem, nisi tantumdem propria culpa & proprium locum j pauperes 'equidem erant in rébus, sed divites in fide. Quibus praeerat abbas Adalgasius nomine, veneranda canitie, moribus justis, alacer vultu, prosapia quidem nobili genitus & ore eloquentissimus. Qui videns quod nullo modo illorum saevientium

propter praesentem necem foret posse,

coepit lustrare seu bonus pastor regiones omnes, si forte inveniret ubi ab ore saevientium suas pauperculas servare quivisset oviculas ; quoniam quidem minime illi opportunum erat suo degere solo, in quo creberrimas miserabiles ex dilectis

Ans

Éd.orig.

t. 1, col. 109.

Ans

PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC

suis alumnis cerneret strages. Ventum est autem eo tempore eximius Helisachar in

igitur ad aures eximii marchionis Régi- eadeni urbe pontificali fungens ministerio,

mundi, qui illo tempore monarchiae To- quem niagnificus niarchio cum Adalgasii

losae fungebatur regendi iiegotio, quod abbatis sciret adesse praesentiam accer-

venerabilis Adalgasius abbas paganorum siri jussit, abbates de siio pago convenire

incursione foret una cum clieiitibus pro- fecit. Tune abiit gloriosus marchio ad im-

prio exulatus solo. Ille enim secum mente peratorem Karolum ob utilitatem monas-

pertractans divinitus fiante salutiferum terii, illique coenobium pia consideratione

reperit consilium, uti viroDei, cujus ce- praeventus, ne incommoda parentibus suis

leberrima per omnem provinciam reboat paterentur post ejus decessum, sub praes-

fama, ad degendum ex paternis tundis una titis per cartam tradidit possidendum, a

cum discipulis suis ederet coenobium , quo mox munitatae percepit continentem. quatenus per illorum suffragia sua necnon & parentum suorum abolirentur crimina. Denique concite ad praefatum abbatem mittere non desinens, rogare jussus est quatenus ad loquendum cum eoTolo-

Ans 860-906

lid.orig.

t. 1, col. 110.

Diplôme de Charles le Chauve en faveur de V abbaye de Vabre,

In nomine sanctae ac individuae Trini-

sam ne pigeret accedere. Sed ille extemplo tatis. Carolus gratia Dei rex [Francorum ad eum pergere nequiens, quoniam ab & Longobardorum ac patricius Romanourbe Tolosa fere sexaginta millia aberat rum] '. Maximum regni nostri in hoc au- & pro re incerta meare ad eum nolens, gère credimus munimentum, si bénéficia duos ad eum direxit discipulos, rogitans opportuna loca ecclesiarum benevola deuti per illos rem panderet, pro qua tanta votione concedimus, baec Domino proterrarum spatia adiré jussus foret. Illi tegente stabiliter perdurare conscribimus. equidem concite properantes jussa impie- Igitur notum sit omnibus episcopis, abbavere patris. Igitur jamfatus marchio cum tibus, comitibus, vicecomitibus, vicariis, reperisset quod venerabilis abbatis prae- centenariis, judicibus seu omnibus fidesentia omnino placito, quod ei constitue- libus praesentibus scilicet & futuris, quarat, minime esset affutura, sed & mona- liter vir venerabilis comes Raimundus, ex chos ei adfore cognosceret ab eo missos, monasterio quod ipse novo opère jure providens ne ei causam rei notaret accès- proprietario a fundamento in honorem sus ejus, imo ne esset agilis Tolosam , Domini Dei ac Salvatoris nostri Jesu omne pêne quod facere vellet & ut tamen Christi seu sanctae seniperque virginis quod ei & suis mouachis inferre optaret, Mariae & sancti Dionysii precellentissimi viri Dei missis propalare non obmisit. Sed martyris seu aliorum sanctorum aedificatempus & diem constituere maliens, quo vit in loco nuncupante Vabro, in pago venerabilis abbas Tolosam peragrare pos- Curieuse citra lympham Dordonis, ad nosset, metuens ne ceu marchioni ex pluri- tram accessit clementiam, & praedictum mis partibus oriri soient nimbosae, sic monasterium cum omnibus rébus & ornainter nimium venerabilis patris iter mo- mentis ecclesiae suae appendiciis vel adrosum nascantur plurima adversa, ne per- jacentiis suis, in manibus nostris plenismittant adimplere utile propositum. Ideo sima deliberatione visus est delegasse, & propinquum & opportunum placuit sta- ipsum sanctum locum sub nostra defentuere placitum, ut exoneratus aliis rerum sione atque dominatione ad regendum nonegotiis, cum eo ex amussim tractare qui- bis visus est tradidisse. Idcirco ad ejus pevisset de tantae utilitatis ope. At illi au- titionem talem pro aeterna retributione ditis sermonibus profecti sunt, cumque beneficium ad ipsum sanctum locum visi remeassent ad propria, cuncta ad reveren- fuimus induisisse, ut in ecclesiis vel locis dum patrem retulerunt. Ille equidem cum vel agris seu aliis possessionibus ipsius didicisset a discipulis quae a marchione

fuerant delata, cunctipotentem Dominum ■ Ce que nous mettons entre crochets est une

consulens, profectus est Tolosam. Erat interpolation postérieure. [A. M.]

juillet.

PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC

Éd.orig.

col. III.

monasterii, quas moderno tenipore per nostram donationem ac confirniationem seu ceterorum fidelium juste possidere videtur in qiiibuslibet locis , quidc[iiid propter divinum amoreni collatum fuit quaeque etiam deinceps in jure ipsius sancti loci aut per nos aut per alios voluerit divina pietas augeri, praecipientes jubemus atque anathematisamus, ut nullus cornes nec episcopus nec abbas aut uUus judiciaria potestate praeditus ad causas audiendas vel freda exigenda aut mansiones vel parafas faciendas aut fidejussores tollendos nec homines istius monasterii tam ingenuos quamque servos, qui super terram memorati monasterii residere videntur, distringendos nec ullas redibitiones aut illicitas occasiones perquirendas aut uUum oninino ceasum inquirendum uUo unquam tempore ingredi audeat vel exactare praesumat. Sed hoc ipse abbas vel successores sui aut monachi memorati loci, praesentes scilicet & futuri, propter nomen Domini sub integrae immunitatis nomine, absque cujuslibet inquietate aut contrarietate valeant dominare & nulli unquam homini pro , qualicumque re nullum omnino censum audeant impendere, sed ipsum sanctum locum sub nostra defensione atque dominatione volumus constare. Statuentes ergo atque jubentes, ut neque vos neque juniores seu successores vestri vel quilibet ex judiciaria potestate in ecclesiis, locis vel agris seu reliquis possessionibus suprascripti monasterii vel de omnibus quae suprascripta sunt nunquam uUo tempore praesumatis; sed quod propter nomen Domini aeterna remuneratione ad jamfatum monasterium indulsimus, perpetuis temporibus proficiat in augmentum. Et quandoquidem divina vocatione suprascriptus venerabilis Adalgisus abba vel successores ejus de hac luce ad Dominum migraverint, qualem meliorem & nobis per omnia fidelem ipsa sancta congregatio de suprascripto monasterio aut qualicumque loco voluerint eligere abbatem, qui ipsam sanctam congregationem secuiidum regulam sancti Benedicti regere valeat, per banc nostram auctoritatem & praemissani indulgentiam habeant & ubicumque volue-

rint ordinari aut ipsi aut monachi ipsorum vel a quolibet pontifice ex praecepto & consensu nostro potestatem habeant, quatenus ipsis servis Dei, qui ibidem Deo famulari videntur, pro nobis ac conjuge proleque nostra & stabilitate totius regni a Deo nobis commissi vel conservandi hactenus Domini misericordiam exorare delectet.

Signum Caroli régis.

Adalguarius notarius scripsit ad vicem Gisseni.

Data xilli kalendas augusti,indictionex, anno xxilll régnante Karolo rege gloriosissimo. Actum Parisius civitate, in Dei nomine féliciter. Amen.

Haec gloriosissimus rex Karolus venerabili marchioni per praeceptum contulit, sed & circumquaque utilia pecoribus laboribusque apta per cartam imperialem ab eo loca suscepit. Honore auteni magno ab imperatore donatus, scilicet argenti libras ferme XL, ad suum in pace rediit quantocius monasterium. Cognoscat quisquis ille est, qui hanc cupit légère vel audire vitam, cunctorum hoc caput esse coenobiorum, non solum quae Gociae in partibus eonstructa esse videntur, verumetiam & illorum quae in aliis regionibus ea tempestate & deinceps per hujus exempla aedificata atque de thesauris illius ditata, sicut in antea narratum est. Sedulo considerare libet quanta humilitate ac reverentia isdem metuendus sit locus, qui tôt principibus videtur esse munitus; siquidem Dominas Christus princeps est omnium principum, rex regum & dominus dominantium , beata vero Dei genitrix Maria cunctarum virginum creditur esse regina, Michaël cunctis praefertur agminibus angelorum; Petrus & Andraeas capita sunt apostolorum, Stephanus protomartyr principatum tenet in coro testium, Martialis vero gemma refulget praesuluni, Benedictus cunctorum pater est monachorum '.

' Le même récit contient aussi l'acte de fondation de l'abbaye par Raimond, comte de Toulouse & de Rouergue. C'est la pièce que dom Vaissete publie à la colonne suivante. [A. M.j

PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC

i6o. — LXXXVIl

Éd.orig.

col. 112.

Et de mancipiis ad ipsum sanctiim locum

cedinius his nominibus ; Trudinare &

uxore sua cuni infantibus corum, exccpto

Franconi, Ariberto & uxore sua cum in-

Charte de fondation de Vahhaye de fantibus eoruni, Elizabeth cum infantibus

Vahre , par Raimondj comte de ^""'^ excepte Eliano, Harfredo cum infan-

Toulouse^ tibus suis excepto Raganfredo, Osterno

& uxore sua cum infantibus eorum, El-

PRISCARUM legum & imperatorum & drado cum uxore & infantibus eorum,

consulum decrevit auctoritas, ut qua- Eliano cum infantibus suis, Lamberto &

liscumque persona ex nobili ortus génère uxore sua cum infantibus eorum, Febrico

veiiibie. res suas in alieno jure transferre voluerit, & uxore sua cum infantibus eoruni, Stabile

tam in ecclesiis quam & in aliis hominibus & uxore sua cum infantibus eorum, Ingi-

per cartas, codicillos & légitimas tradi- baldo & uxore sua cum infantibus eorum,

tiones licentiam habeat faciendi. Quamo- excepto Raganfredono & Mudrico, In-

brem ego in Dei nomine Raimundus, di- gilsinndano cum infantibus suis excepto

vina annuente gratia cornes & marchio, & Vandalbergano & illo clerico quem inge-

uxor mea Berteyz pertractavimus casum nuum dimisimus, uxorem Ebrado cum in-

humanae fragilitatis nostrae, metuentes fantibus suis, Grimaldo & uxore sua c im

diem extremum, ne subito improvisa mors infantibus eorum. Haec enim omnia su-

adveniat & suae mortis laqueo tradat. Et perius nominata cum casis, capellis, cur-

ut uobis Dominus veniam donare digne- tiferis, vineis, pratis, sylvis, molendinis

tur, cedimus cessumque in perpetuum esse & adjacentiis, loca rustica & suburbana,

volumus res proprietatis nostrae, propter quaesitum & quod ad inquirendum est,

remedium animae nostrae & propter re- tradimus Domino omnipotent! & omni-

medium animae genitoris nostri Fulgualdi bus sanctis sive Aldagiso abbati vel siiis

& pro génitrice mea Senegundi & pro ger- monachis sive omnibus qui post eos ibi

mano meo Fredelone quondam, ut quorum futuri sunt. Tradimus de nostra potes-

fuit communis amor, sit & eleemosyna tate, de meorum dominatione, eo modo

communis, quae sunt sita in pago Ruthe- ut nuUus rex vel aliqua potestas habeat

nico, in vicaria quae dicitur Curiense, licentiam ipsas res beneficiare vel concam-

villam cujus vocabulum est Vaber cum biare sive condonare, nisi tantum ut sub

omni integritate, & Vedotio similiter, tuitione & immunitate régis perenniter

Biarcio similiter, Nogareda similiter, & consistât. Et quandiu ego vixero, de ipso

in Tarnesca, in villa quae dicitur Betia- sancto loco tutor & defensor fiam ; post

nus, vineas nostras quas Leotgarius ibi meum quoque discessum , Bernardum fi-

construxit. Haec enim quae supradicta lium nostrum constituimus non domina-

suiiî cum duabus capellis & mansis qua- torem , non haeredem, sed defensorem, ut

lUOr ibidem pertinentibus Adalgiso abbati mea vice ipsum sacrum locum defendat &

suisque monachis tradimus cessumque in monachos nutriat, familiam defendat. Post

perpetuum esse volumus, ad monasterium hujus quoque decessum , si Fulgualdus fi-

construendum in honorem sancti Salva- lins noster superstes fuerit, simili modo

toris & sanctae Mariae Dei genitricis sive ipsum locum ad bona facienda ei commen-

sancti Dionysii Dei omnipotentis praecel- damus. Quod si Dominus permiserit ut

lentissimi nostri martyris, ut unam dicto Odo filius noster supersit, in ipsa tuitione

loco catervam congregent monachorum, & defensione eum relinquimus, & ipsi mo-

qui secundum regulam sancti Benedicti nachi in suo jure suaque dominatione con-

ibi deserviant, hospites recipiant, paupe- sistent. Abbatem quem ipsi secundum re-

res recréent & pro nobis fideliter orent. gulam sancti Benedicti elegerint, cum

prior defecerit, habeant. De repetitione

' Cartulaire de Vabrej & copie dans la collection dicimus, si nOS ipsi immutafa voluntate

Doat, à la Bibliothèque nationale, vol, 148, f 7 v°. nostra aut ullus de haeredibus nostris

An 86z

Ed.orig.

col. II 3.

PREUVES DE L'HISTOIRE DE LANGUEDOC