SUR THEOPHILE FOLENGO. XXXV
deux classes ; d'abord viennent les écrits qui remontent à la jeunesse de l'auteur et qui sont inspirés par une morale facile. Le poète veut enseigner à ses compagnons l'art de bien danser et d'obtenir ainsi les bonnes grâces du beau sexe.
Dedecus est nialuni iripudiare maie...
Bellas garsetas dan>a veuire facit.
Il observe, judicieusement, qu'une fois mort on ne dans-! pius :
Dansa cuni vivis, post morteui non clioreabis, Nam paradisus habet tempana nulln sarer.
11 se pose cette question: « (Juid est Dansai'» Il répond : <^ E^st una grossissima consolatio quam prendnnl brogardi homines cum bellis garsis sive mulicribus, dansando, chorisando, fringando, balando, de oorpore gayo cl frisco ; quando nienestrius, carlamuairus, flotairus, juglairus, tamborinairus bassas et haulas dansas, tordiones, branlos, martingales et alias sautarellas local, siblat, carlamuat. fifrat, tamborinat, harpat, rebecat, floutat. loudat, organat, cantal de gorgia. de carlamusa clara, de carlamusa surda, etc »
Quanl aux mots dansando cum bclIis garsis, le doctor dansans les explique de la manière suivante : « Intelligo quando dansamus a l'usansa de Francin cl de Provensa ; nnm in omnibus parlibus Franciœ et Provenciai, homines dansunl publiée in domibus et in plaleis et per carrerias, simul cum mulicribus, lenendo cas per manum. Sed in Hispania et Italia, ubi sunt homines multum gilosi sive zylotepi , homines nunquam aul rarissime dansant cum mulieribus, sed homines soli cum hominibus dansant, imo, quod est pejus, puellae nobiles et de estoffa quse non sunt maritatêe. quasi nunquam exeunt exlra domum.
« 0 bcata Francia. ô bragardissima Provincia quœ est patria plena bonilatc, castilalc, cl sanditate. et ideo plures sancti et sanclse voluerunt habitare in nostra Provincia. »
Arcna expliqua ensuite pourquoi la danse est una grossîssiwa consolatio : « Non intelligas quod homines Capiant voluptatem et solatiuin propter puelias. nec puellœ propter homines, cogitando ad incarnalionem ; minime ! Sed intellige quod capiunt consolationcm et gaudium, propter alacritatem et allcgrissimam sive melodiam soni, quem facit floula et carlamusa, quando tocantur e/ siblanluf. nam quemadmodum bonum vinum laîtifical cor hominls, ita gava dansa est alcgra el Itelilicat corda hominum. »
Sa Gava epistola ad falolissimam garsam, Janam Rosacam, est d'unf originalité souvent piquante :
0 mea plesansa ! o mea mignonissima dama \ .
Dili?!' personam ?ran'i:'"r, oro, meam.