L'ÉQUORÉE FORSKALIENNE , ÆQUOREA FORSKALEA
Péron, Méd., esp. 23. — Lesueur, pl. 8, fig. 2. — Medusa œquorea, Forskahl, Faun. arab., p.110, pl. 32 : orbicularis, planiuscula, margine inflexo, villoso tentaculato, n° 28 (1775). — Medusa palina, Modeer, 93. — Medusa œquorea, Müller, Prodr., n° 2819: Orbicularis, planiuscula , margine inflexo , villoso, tentaculato. — Medusa æœquorea, Gm., Syst. XII; planiuscula, margin inflexo, villoso, tentaculato : hab. in pelago , simplicissima , mollis marginis ciliis albis.—Encyclop., pl. 95, fig. 3 (copiée de Forskahl).— Æquorea Forskalina, Eschs., Ac., esp. 1 : planiuscula ; canalibus centenis et pluribus, subus membrana plicata auctis, cirris diametrum disci æœquantibus. — Æquorea Forskalina, Lamarck, t. 1, p. 498 : Orbicularis, planiuscula, hyalina ; margine tentaculis numerosis, prælongis ; subtus annulo lato lamelloso. — Risso, Nice, t. I, p. 294 : Corpore discoideo, planato, hyalino, margine tentaculis numerosis, longissimis, instruclo.
Ombrelle discoïde, très-déprimé, presque plane, d’une couleur générale hyaline ; lames du cercle ombrellaire brunes ; tentacules trèsnombreux et fort longs (de 66 à 95 centimètres de longueur) ; diamètre de l’ombrelle, de 36 à 48 centimètres.
Habite la mer Méditerranée et l'Océan Atlantique. Risso dit qu’elle apparaît sur les côtes de Nice, au printemps, assez loin du littoral.
Forskahl l’a décrite en ces termes ( Fauna arab., p. 110) : « Diame- «ter spithamalis (communiter); nam vidi et sustuli quasdam pedalis « diametri et ultra, quarum cirri marginales ulnam superabant. « Corpus gelatinosum , orbiculatum , depressum ; a centro ad medium « prorsus hyalinum , sine radiis , vel si qui sint, ex plicis peræ ortis et « varie mutabilibus ; huic parti corporis subtus appenditur ventriculus
306 ACALEPHES.
« velut pera dilalabilis ; ore medio patulo, crispo, fimbriato, varie ver- « satili et laxando, diametro peræ dimidiæ. Huic ori digitus intrusus, « peram elevare potest ; corpus autem in isto loco pervium non est. A « dimidio corpore, seu a fine peræ ad marginem radii subtus decurrunt « fusci, approximati, versus centrum directi; numero indefinito, pro « maguitudine animalis. In typo descripto, mediæ staturæ, diametri « scilicet spithamalis, radiis erant centum undetriginta. En parvis dimi- « die pauciores. Horum radiorum bini semper propiores, linea hyalina « distincti, canalem formant communicantem cum pera magna ; quod « patuit injecto mercurio, et insectione facta. Dum vivit animal, ar- « Ctantur radii magis, adeo ut gemini unum simplicem formare videan- «tur. Languente vel mortuo, dilatantur et hiscunt, margine undulas «trahente. Margo tenuis, inflexus, non villosus. Cirri marginis inæ- « quales; quidam pedis mensura. Tentacula marginis filiformia, ad « queincunque fere canalem radiorum singula ; inæqualia, duplum « diametri animalis æquantia. Motus péragitur inflexione varia cirro- « rum et oris peræ ; præcipue vero alterna inflexione et reflexione to- « Lius marginis. Rasa ligno, parum adeo in tenebris splendet. Servanda «in sp. V magnam aquæ vim evomit et liquorem debilitat; qui ergo « post horæ spatium permutabitur. |
« In Oceano Atlantico et mari Mediterraneo omnium frequentissima. « Danis /’andimand , id est Aquarius. »