H ^^^ VIEUX COQUIN DE CURÉ

I g QUE l'ambition pure DOMINE ;

^ â TOUS qu'un tel Désir illumine,

^ 1-3 jureurs, du tel avis profites ;

^ TOUT serment cito RÉTRACTÉS. Amen.

"Z 9 Don pleus on en sacrera

s r§ Don pletùs on en pendra.

i ^ CAMBON ET Fils, fecit. Delineavit.

LETTRE DE COMMUNION DE M. L'ÉVÈQUE DU DÉPARTE- MENT DE L'HÉRAULT A NOTRE SAINT-PÈRE LE PAPE (Àrch, de r Archevêché efAlbi)

Sanctîssîme Pater,

Prœter omnem spem, undecima hora vocatus, licet indignus, ad Ecclesiae regimen, semper formidandum, sed praîsertim hocce infausto tempore que Ecclesia Gallicana, velut Pelri navis, in medio mari innuraeris jactatur fluctibus, primo lotis praecordiisDomiDuminvocavi,omnemque flducîam in eo reposui, qui infirma mundi elegit ut fortia quœque confundat^ qui potens est de lapidibus etiam filios Ahrahœ suscitare^ qui demum consolatus est nos in omni trihulatione nostra,

Quid mihi nunc superest quam ut ad Te, Christi in terris Vicarium confugiam, ad Te cui universalis Ecclesiae

PIÈCES JUSTIFICATIVES vij

gubernandae potestas, in persona Beati Pétri» est cornmissa, qui ab eodem Petro didicisti non dominari in cleris^ sed forma fieri gregis eœ animo; qui tandem, cum Beato Paulo, omnibus omnia factus es, ut omnes Christo lucrifacias, proul paucis ab hinc omnis comprobavit tua moderationis et sapientise plena apud serenissimum imperatorem agendi ratio.

Te ergo, sanctissime Pater, quemadmodum divus Hieronymus beatum Damasium, felicis memoriae, pontiflcem alloquar : Beatitudini tuœ, id est^ Cathedrœ Pétri communioni consocior ; super hanc petram œdificatam Ecclesiam scio et profiteor.

Equidem undique conclamatum est Senatus nostri decretis laesam fuisse Ecclesiae disciplinam. Verum meminerit, quseso, Sanctitas Vestra, id celeberrimi Hipponensis Episcopi : Quoniam uhi de sainte totius populi agitur detrahendum est aliquid de severitate disciplinœ, ut, majoribus malis sanandis, charitas sincera subveniat, Quot autem et quanta tum Religioni, tum Gallicano Imperio, immineant mala ex impestativa cleri resistentia, testantur hisloriœ, testantur et quotidiana, heu! nimium lugenda experientia!...

Meminerit eliam, quseso, Sanctitas Vestra, Senatûs nostri décréta innumeros funditus convelli abuses, novam in clero induci reformationem, quam, semper optatam, sœpe inducere tentaverant Concilia, et in pluribus redivivam praestari, fructibus uberum, nascentis Ecclesiae disciplinam.

Meminerit demum, quaeso, sanum et integrum nobis relinqui âdei depositum.

Gravibus hisce rationibus permotus, ministerium mihi commissum, licet tremens, suscepi; Religionisque tuendae et fovendae desiderîo ardens, non acquiert carni et sanguini. Scio equidem sicut Apostolus, quoniam multœ tribulationes me manent \ sed nihil horum vereor,

Cseterum ad gravia quseque toleranda, et dîfflcultates, quaecumque sint, superandas, multum juvabunt salutaria Vestra monita, fervidae Vestrae preces, necnon Apostolica benedictio quam enixe et admodum reverenter deprecatui% Sanctissime Pater, Sanctitatis Vestrae, amantissimus et obsequentissimus filius.

viij l'assemblée constituante