‹ Histoire religieuse et civile de Saint-Rambert en ForezChapitre 85 sur 119 · DEÇÀ ET DELA LE ROSNE · texte numérisé non relu

DEÇÀ ET DELA LE ROSNE

€ L*Abbé de TIsle-Barbe Heldebert, successeur de Cumanus,., nous a c laissé diverses marques de son administration qui ont conservé sa « mémoire. La première est une charte de Conrad le Pacifique^ roy de « Bourgogne et Seigneur Souverain de la ville de Lyon, elle est de c Tan neuf cent septante et un, qui doit être le premier de TAbbé « Heldeberty lequel faisant le serment de fidélité au Prince pour son « temporel, il receut investiture et confirmation de tout ce qu'il tenait « de luy ainsi qu'il est pleinement contenu en cette Charte que î'ay < trouvé à propos d'insérer en ce lieu pour faire voir quel estoit Testât c des afiairea de notre Isle sous le règne de ce Prince, et le gouverne- « ment de notre Abbé Heldebert. »

(Extrait dei Ma^urtM de Phte-Barbe^ de Cl. le Ladoukbuk, i"' vol. p. 63, Guious.)

. In nomine Omnipotentis Dei et Salvatoris nostri Jesu Christi. Chunradus divina praeveniente clementia Rex. Quando quidem opportet dignitatem locis Deo Sacratis largitatis sus juvamina conferre et nécessitâtes servorum Domini proprio revelari munimine, ut pro hoc pietatis opère merces illis a Domino recompensetur. Idcirco notum esse volumus cunctis Sanctœ Dei Ecclesiae fidelibus ac nostris, Episcopis scilicet, Abbatibus, Ducibus, Gomitibus vice Dominis VicaHis, Centenariis

Teloneariis, et omnibus rempublicam gubernantibus prassentibus videlicet

futuris ; quia Heldebertus Abbas et Monachi ex Monasterio Sancti

Martini Insulas Barbarse constructo, ad nostram accedentes clementiam

postulaverunt quatenùs institutiones immunitarias de rébus ab anteces-

soribus nostris seu à quibuslibet fidelibus Dei in supradicto Monasterio

concessis nostra renovaremus autoritate. Quorum petitionibus ob divini

cultus amorem, aurem démentis nostrae accommodantes hoc serenitatis

nostrœ fîeri decrevimus prasceptum. Per quod lubemus atque sancimus,

ut sicut hactenùs quieti resederunt Abbates videlicet praefati Monasterii

et Monachi eorum secundùm antiquam auctoritatem, ità et temporibus

nostris et deinceps absque ulla inquietudine resideant. Et quia rerum

illorum positio secundùm fidelium virorum donationem, per diversa

adjacent loca : Ideô illorum nomina huic autoritati nostraç inscribi

praecipimus, quatenùs eas liberiùs ac licentius absque ullâ inquietudine

retinere yaleant. Id est jam dictum Monasterium et quicquid ad ipsum

pertinere videtur. Ecclesiam S. Florentii apud Vismiacum ipsamque

Villam cum portu, vel omnibus quae ad ipsam Ecclesiam Villâmve

aspiciunt. Ecclesiam Sancti Pétri in Montaneisio sitam. Ecclesiam

quoque Sanctorum Marcellini et Pétri in Bressola. Nec non Ecclesiam

Sancti Joannis apud Noioscum Villamque ipsam Religiacum vero atque

alterum Religiacum cum Villis. Ecclesiam denique Sanctae Marias in

Openaco Villamque universam. Ecclesiam Sancti Gypriani in Beo,

Sanctique Andréas in Cimaloco. Ecclesiam sancti Genesii in Floriaco et

Sancti Pétri in Amodo. Nec non cellam Sancti Martini in Forense.

Atque Ecclesiam Sancti Bonniti in Claipiaco cum Villa et quas eam

aspicere videntur. Cellam quoque de Occiaco cum Ecclesia Sancti

Andréa capellamque juxta eam in honorem Sancti Cosmœ dicatam et

Novellis, universaque illis adjacentia. Cellam vero Sancti Martini de

Firminiaco, atque Ecclesiam Sancts Marias de Constantia. In provincia

deinde Abolenam Villam cum Ecclesia in honorem Sancti Salvatoris

dicata et omnibus appendiciis ad ipsam villam pertinentibus. Cappellam

quoque Sancti Benedictiab ipsis nupermonachisaedificatam. Et quicquid

in Gapincensi ab Hugone Episcopo seu ab aliis fidelibus Dei praescripto

Monasterio in quibuslibet nostri regiminis partibus devotè concessum

est. Prasfatas denique res cum omnibus appendiciis suis volumus atque

jubemus ut absque ulla inquietudine vel diminutione deinceps teneant.

Prascipimus igitur atque statuimus nostram quoque autoritatem decer-

nendo confirmamus, videlicet quod annis singulis ab eodem cœnobio.

Quœstorihus proprii Antistitis argenti libra persolvatur et nuUus qui-

libet ampliùs ab eis exquirere aut de rébus ad eos pertinentibus exigere

praesumat. Nec non Mansionaticos vel Paratas vel quaslibet alias

redhibitiones exactare audeat. Sed liceat Monachos illic Deo militantes

earodem cellam cum omnibus rébus sibi juste competentibus ac navibus

ad eorum stipendia integrùm absque divisione aut diminutione perennibus

temporibus possidere. Suôque Praesuli ut decet libéré et synceriter

domino sufFragante honorem conservent. Habeant etiam potestatem

eligendi Abbatem ex eorum cœnobio ; Et eiectos ante prsesentiam Lugdunensis civitatis Episcopi deducere ut ab eo benedictione accepta congregationem sibi commissam regulariter gubernare studeat. Volumus etiam atque per hanc nostram autoritatem praecipimus ut nullus judex publicus vel quilibet ex judiciaria potestate ad causas audîendas vel frasda exigenda vel fidejussores toUendos aut homines praefati Monasterii super eorum immunitate commanentes injuste distringendos, aut ullum censum, vel loca et res memoratas Ecclesias ingredi aut ea quae suprà notata sunt exigere uUo unquam tempore praesumat. Quatenùs pro nobis vel stabilitate regni nostri à Deo nobis commissi Monachos illic Domino servientes attentiùs imô liberiùs Domini misericordiam exorare delectet. Et ut haec nostra autoritas inviolabilis permaneat manu propria etiam subter signavimus et annuli nostri impressione inldgniri jussimus. Datum 1 3. Kal. Septembris, Anno scilicet Incafnationis Christi nongentesîmoseptuagesimo primo. Indictionedecimaquarta. Anno vigesimonono Imperii Chunradi invictissimi Régis. Actum apud Viennam civitatem publicè. In Dei nomine fœliciter. Amen.

Charte extraite des Masures de Pile-Barbe. Tome 1, chap. XIV. page 64 et seq., par Cl. UL Laboureur. Nouvelle édition, par MM. Guigue, archivistes du Rhône et de Lyon.

IWO A bis

PRIORATUS S. REGNIBERTI

IN FORESIIS OLIM S. ANDREiG ^ F« 71.

Et translatio retiquarum SS. Domitlani et Regnibcrti (vide) Hci^et ? III f* 1.

Prioratus hic S. Regniberti in Foresiis dependet ex Abbatia Insulae Barbares ut patet ex catalogis (parvae et magnae pancartae) ; sed quis auctor et fundator fuerit nondum didici. Masson, In descriptione Galliae perflumina ubi de ponte Ligero imposito per Romanos.

R. sive Renaudus sive Robertus dominus S. Boniti dat dilecto fratripatri suo A. priori S. Regniberti villam S. Mauritii, Anno Christi ia34,

in compendio Actorum capitularîum. Et ibidem, anno Christi i234insignis transactio in juribus prioratus inter Guillelmum priorem et Guidonem comitem Foresii, fol. 21 magnse pancartse insuis Barbane.

Itarius prior S. Regniberti in Foresiis fundat duas capellas ex bonis acquisitislicentiâ Girini abbatis (puta, insulse Barbarae), Anno Christi 1 281 . Ex magnâ pancarti insulae, fol. 124, et parva fol. 25 verso.

Joannes de Borbonio abbas S. Andreœ, et cluniacensis episcopus Aviciensis electus archiepiscopus Lugdunensis fuit prior S. Regniberti in Foresiis. Et ibidem dicitur diem extremumobiisse,lib. 3 cap. 32, Historia B. V Avicii 1485^ 2 décembre. Dionysius Giraudi prior prioratus S. Regniberti in Foresio dependentiae monasterii regalis insulse barbars, )urat obedientiam abbati Claudio de Sôtizo abbati, Anno 1446.

Petrus de B... archiepiscopus Lugdunensis, Laurentius de Simiane Archidiaconus ecclesiae Lugdunensis.

Notes tirées da « Lugdunum Sacro^prophanum » du R. P. Buluoud, jésuite (x588-i65i).

Page 1