SERVUS SERVORUM DEI

Ad futaram rei memoriam.

itérai Patris Unigenitus Filius propter nimiam, qua nos dilexit, caritatem, ut Universum humanuni genus a peccati jugo, ac damionis captivitate, et errorum tenebris, quibus primi parentis culpa jamdiu misère premebatur, in plenitudine temporum viridicaret, de cœlesti sedc descendens, et a paterna gloria non recedens, mortalibus ex Iinmaculata Sanctissimaque Virgine Maria indutus exuviis, doctrinam ac vivendi disciplinam e eœlo delatam manifestavit, eàmdemque tot admirandis operibus teslatam fecit, ac semelipsum tradidit pro nobis oblationem et hostiam Deo in odorem suavitatis. Antequam vero, devicta mort;1, Iriumphans in cn-ium consessurus ad dexteram Patris conscen-

deret, misit Apostolos in munclum Universum, ut praedicarent Evangelium omni creaturae, eisque potestatem dedit re°-endi Ecclesiam suo sanguine acquisitam, quse est « columna et firmamentum veritatis, » ac c lestibus ditata thesauris tutum salutis iter, ac verse doctrinse lucem omnibus populis ostendit, et instar « navis in altum sseculi hujus ita natat ut, pereunte mundo, omnes quos suscipit servet illsesos. » (S. Max., serm. 89.)

Ut autem ejusdem Ecclesise regimen recte semper, atque ex ordine procederet, et omnis christianus populus in una semper fide, doctrina, caritate, et communione persisteret, tum semetipsum perpetuo affuturum usque ad consummationem sseculi promisit, tum etiam ex omnibus unum selegit Petrum, quem Apostolorum Principem, suumque hie in terris Yicarium, Ecclesiseque caput, fundamentum ac centrum constituit, ut cum ordinis et honoris gradu, tum preeeipuse, plenissimeeque auetoritatis, potestatis, ac jurisdictionis amplitudine pasceret agnos et oves, confirmaret fratres, universamque regeret Ecclesiam, et esset « cceli janitor, ac ligandorum, solvendorumque arbiter, mansura etiam in cœlis judiciorum suorum definitione (S. Leo, serm. IL). » Et quoniam Ecclesise unitas, et integritas, ej usque regimen ab eodem Christo institutum perpetuo stabile permanere débet, iccirco in Romanis Pontificihus Petri successoribus, qui in hac eadem Romana Petri Cathedra sunt collocati, ipsissima supi-ema Petri in omnem Ecclesiam potestas, jurisdictio, Primatus plenissime persévérât, ac viget.

Itaque Romani Pontifices, omnem Dominicum gregem pascendi potestate et cura ab ipso Christo Domino in persona Beati Petri divinitus sibi commissa utentes, nunquam intermiserunt omnes perferre labores, omnia suseipere consilia, ut a solis ortu usque ad occasum omnes populi, gentes, nationes evangelicam doctrinam agnoscerent, et in veritatis, ac Justitiar viis ambulantes vitam assequerentur seternam. Omnes autem norunt quibus indefessis curis iidem Roraani Pontifices fidei depositum, Cleri diseiplinam, ej usque sanetam, doetamque institutionem, ac matrimonii sanetitatem dignitatemque tuLari, et ebristianam utriusque exus juventutis educationem quotidie magis promovere,

et populorum religio nem, pietatem, morumque honestatem fovere, ac justitiam defendere, et ipsius civilis societatis tranquillitati, ordini, prosperitati, rationibus considère studuerint.

Neque oniiserunt ipsi Pontifîces, ubi opportunum existimârunt, in gravissimis prœsertim temporum perturbationibus, ac sanctissimœ nostrœ religionis, civilisque societatis calamitatibus, generalia convocare Concilia, ut, cum totius catholici orbis Episcopis, quos « Spiritus Sanctus posuit regere Ecclesiam Dei, » collatis consiliis, conjunctisque viribus, ca omnia pro vide, sàpienterque constituèrent, quœ ad fidei potissimum dogmata definienda, ad grassantes errores profligandos, ad catholicara propugnandam, illustraridam et evolvendam doctrinam, ad ecclesiasticam tuendam ac reparandam disciplinam, ad corruptos populorum mores corrigendos possent conducere.

Jam vero omnibus compertum, exploratumque est qua horribili tempestate nunc jactetur Ecclesia, et quibus quanfcisque malis civilis ipsa affligatur societas. Etenim ab acerrimis Dei hominumque hostibus catholica Ecclesia, ejusque salutaris doctrina, et veneranda potestas, ac suprema hujus Apostolicœ Sedis auctoritas oppugnata, proculcata, et sacra omnia despecta, et ecclesiastica bona direpta, ac sacrorum Antistites, et spectatissimi viri divino ministerio addicti, hominesque catholicis sensibusprœstantes modis omnibus divexati, et Religiosœ Familiœ extinchc, et impii omnis generis libri, ac pestiferas ephemerides, et multiformes perniciosissimœ se'ctœ undique diffusœ, et misera) juventutis institutio ubique fere a Clero amota, et, quod pejus est, non paucis in locis iniquitatis et erroris magistris commissa. Hinc cum summo Nostro et bonorum omnium mœrorc, et numquam satis deplorando animarum damno, ubique adeo propagata est impietas, morumque corruptio, et effrenata licentia, ac pravarum cujusque generis opinionum, omniumque vitiorum, et scelerum contagio, divinarum, humanarumque legum violatio, ut non solum sanctissima nostra religio, verum ctiam humana societas miserandum in modum perturbetur, ac divexctur.

ïn tan ta igitur calamitatum, quibus cor Nostruru obruitur, mole, supreniurn Pastorale ministerinin Nobis divinitus coiumissurû exigit ut omnes Nostras magis rnagisque exeramus vires ad Ecclesise reparandas ruinas, ad universi Dominici gregis salutem curandam, ad exitiales eorum impetus conatusque reprimendos, qui ipsaru Ecclesiam, si fieri unquaru posset, et civilem societatem funditus evcrtere connituntur. Nos quidem, Deo auxiliante, *vel ab ipso supremi Nostri Pontificatus exordio, nunquam pro gravissiini Nostri officii debito destitimus pluribus Nostris Consistoriaiibus Allocutionibus, et Apostolicis Litteris, Nostram attollere vocern, ac Dei, ejusque sanctse Ecclesiœ causam, Nobis a Christo Domino concreditam. omni studio constanter defendere, atque hujus Apostolicse Sedis, et justitiœ, veritatisque jura propugnare, et inimicorum hominum insidias detegere, errores, falsasque doctrinas damnare, et impietatis sectas proscribere, ac universi Dominici gregis saluti advigilare et consulere.

Verum illustribus Prœdecessorurn Nostrorum vestigiis inhœrentes, opportunum propterea esse existimavimus in generale Concilium, quod jamdiu Nostris erat in votis, cogei q omnes Venerabiles Fratres totius catholici orbis Sacrorum Ântistites, qui in sollicitudinis Nostrœ partem vocati sunt. Qui quidem Venerabiles Fratres singulari in eatholicam Ecclesiam amore incensi, eximiaque erga Nos, et Apostolicam hanc Sedem pietate et sapientia, doctrina, eruditione prœstantes, et una Nobiscum tristissimam rei cum sacrœ tum publicœ conditionem maxime dolentes, nihil antiquius habent, quam sua Nobiscum communicare, et conferre consilia, ac salutaria tot calamitatibus adhibere remédia.

In OEcumenico enim hoc Concilio ea omnia accuratissimo examine sunt perpendenda, ac statuenda, quœ hisce prsesertirn asperrimis temporibus majorem Dei gloriam et fidei integritatem, divinique cultus decorem, sempiternamque hominum salutem, et utriusque Cleri disciplinam? ejusque salutarem solidamquè culturam, atque ecclesiasticarum legum observantiam morumque emendationem, et christianam juventutis institutionem , et communem omnium pacem et concordiam in primis respiciunt. Atque

etiam intentissimo studio curandum est, ut, Deo bene juvante, omnia ab Ecclesia, et civili societate amoveantur mala; ut miseri errantes ad rectum veritatis, justitise , salutisque tramitem reducantur ; ut vitiis, erroribusque eliminatis, augusta nostra religio ejusque salutifera doctrina ubique terrarum reviviscat, et quotidie magis propagetur. et dominetur, atque ita pietas, honestas, probitas, justitia, Caritas, omnesque christianse virtutes cum maxima human œ societatis utilitate vigeant et efflorescant. Nemo enim inficiari un quam poterit catholicee Ecclesiœ, ejusque doctrinal virn non solum seternam hominum saîutem spectare , verum etiam prodesse temporali populorum bono eorumque verse prosperitati, ordini, an tranquiîlitati, et humanaram quoque scientiarum progressui ac soliclïtati, veluti sacrœ ac profanœ historiée annales splendidissimis factis clare aperteque ostendunt, et constanter evidenterque demonstrant. Et quoniam Christus Dominus Ulis verbis Nos mirifice recréât, reficit, et consolatur : « Ubi sunt duo vel très congregati in nomine meo, ibi sum in medio eorum (Matth. c. 18, v. 20), » iccirco dubitare non possumus, quin Ipse in hoc Concilio Nobis in abunclantia divinse suée gratiœ prœsto esse velit, quo ea omnia statuere possimus, qua? ad majorem Ecclesiœ suse sanctœ utilitatem quovis modo pertinent. Ferventissimis igitur ad Deum luminum Patrem in humilitate cordis Nostri, dies noctesque fusis precibus, hoc Goncilium omnino cogendum esse censaimus.

Quamobrem Dei ipsius omnipotentis Patris et Filii ef Spiritus Sancti, ac beatorum ejus Apostolorum Pétri ef; Pauli auctoritate, qua Nos quoque in terris fungimur, freti et innixi, de Yenerabilium Fratrum Nostrorum S. R. E. Cardinalium consilio et assensu, sacrum OEcumonicum et Generale Concilium in hac aima Urbe Nostra Roma futuro anno millesimo octingentesimo sexagesimo nono, in Rasi lica Vaticana habendum, ac die octava mcnsis Decembris Immaculata: Deiparse Virginis Mariœ Conceptioni sacra incipiendum, prosequendum, ac Domino adjuvante, ad ipsius gloriam, ad universi Ghristiani populisalutem absolvendum, et perficiendum, bisce Littcris indicimus, annun tiamus, convocamus et statuimus. Ac proinde volumus.

j überaus oraaes ex omnibus locis tara Yenerabiles Fratres Paîriarchas, Archiepiscopos, Episcopos, quara dilectos Pïlios Abbates, oranesque alios, quibus jure, aut privilegio in Conduis Generalibus residendi, et sententias in eis dicencîi facta est potestas, ad hoc OEcumenicum Concilium a Nobis indictum venire debere, requirentes, hortantes, admonentes, ac nihilominus eis vi jurisjurandi, quod Nobis et huic Sanctœ Sedi prœstiterunt, ac sanctœ obedientice virtute. et sub pœnis jure, aut consuetudine in celebrationibus Conciliorum adversus non accedentes ferri et proponi solitis mandantes arcteque prœcipientes, ut ipsimet, nisi forte justo detineantur impedimento, quod tarnen per legitimus procuratores Synodo probare debebunt, sacro huic Concilio omnino adesse, et interesse teneantur.

In eam autem spem erigimur fore ut Deus, in cujus manu sunt hominum corda, Nostris votis propitius annuels, ineffabili sua misericordia etgratiaefficiat utomnes supremi omnium populorum Principes, et Moderatores, prsesertim catholici , quotidie magis noscentes maxima bona in humanam societatem ex catholica Ecclesia redundare, ipsamque firmissimum esse imperiorum, regnorumque fundamentum, non solum minime impediant quominus Yenerabiles Fratres sacrorum Antistites , aliique omnes supra commemorati ad hoc Concilium veniant, verum eîiam ipsis libenter faveant, opemque ferant, et studiosissime, uti decet Catholicos Principes, iis cooperontur, quœ in majorem Dei gloriam, ejusdemque Concilii bonum cedere queant.

Ut vero Nostrœ hee Litterœ, et quaa in eis continentur ad notitiam omnium, quorum oportet, perveniant, neve quis illorum ignorantise excusationem prœtendat, cum prœserfcim etiam non ad omnes eos, quibus nominatim illaa essent intimandœ, tutus forsitan pateat accessus, voîumus et mandamus ut in Patriarchalibus Basilicis Lateranensi, Yaticana et Liberiana, cum ibi multitudo populi ad audiendam rem divinam congregari solita est, palam clara voce per Curiœ Nostrœ cursores, aut aliquos publiées notarios legantur, lectœque in valvis dictarum Eclesiarum, itemque Cancellariaa Apostolicœ portis , et campi Flora3 solito loco, et in aliis consuetis locis affigantur, ubi ad lec-

tionem, et notitiani cunctorum aliquandiu expositec pendeant, cumque inde amovebuntur , earum nihilominus exempla in eisdem locis remaneant affixa. Nos enira per hujusmodi lectionem, publicationem, affixionemque, omnes, et quoscumque, quos preedictœ Nostree Litterœ comprehendunt, post spatium duorum mensium a die Litterarum publicationis et affixionis ita volumus obligatos esse et adstrictos ac si ipsismet illœ coram lectœ et intimât 88 essent ; transumptis quidem earum quœ manu publici notarii scripta aut subscripta, et sigillo personse alicujus ecclesiasticec in dignitate constitua munita fuerint, ut fides certa et indubitata habeatur, mandamus ac decernimus.

Nulli ergo omnino hominum liceat hanc paginam Nostree indictionis, annuntiationis, convocationis, statuti, decreti, mandati, prajeepti et obsecrationis infringere, vel ei au su temerario contraire. Si quis autem hoc attentare prei-'sumpserit, indignationem Omnipotentis Dei ac Beatorum Pétri et Pauli Apostolorum ejus se noverit incursurum.

Datum Romœ, apud Sanctum Petrum, anno Incarnationis Dominica? millesimo octingentesimo sexagesimo octavo, tertio Kalendas Julias, Pontificatus Nostri anno vicesimo tertio.

f Ego PIUS, Cateiolic^: Ecclesi^s Eriscopus.

SANCTISSIMI DOMINI NOSTRI

pu pap^b: IX

LITTER^E APOSTOLIC^E

ÀDOMNES EPISCOPOS ECCLESIARUM RITUS ORIENT ALIS COMMUNIONEM CUM AP03TOLICA SEDE NON HABENTES

Ad omnes Episcopos Ecclesiarum rit us orient communionem cum Apostolica Sede non habentes.

PIUS PP. IX

Arcano Divinse Providentia? consilio, licet sine uiiis meritis Nostris, in hac sublirai Cathedra hœredes Beatissinii Apostolorurn.Principis constituti,qui « juxtaprœrogativ m sibi a Deo concessani firma et solidissima petra est, super quam Salvator Ecelesiam sedificavit (S. Greg. Nissen. Laudatio altera S. Steph. Protomart. ap. Galland. VI, 600), » impositi Nobis oneris sollicitudine urgente, ad eos omnes in qualibet terrarum Orbis regione degentes, qui christiano nomine censentur, curas Nostras extendere, omnesque ad paternœ caritaüs amplexus excitare vebementissime cupimus et conamur. Nee vero absque gravi animœ Nostra? periculo partem ullamchristiani populi negligcrepossumus, qui pretiosissimo Salvatoris Nostri sanguine redemptus. et sacris baptismi aquis in Dominicum gregem adlectus, omnem sibi vigilantiam Nostram jure deposcit. Itaque cum in omnium procurandam salutem, qui Ghi'istum Jesum agnoseunt et adorant, studia omnia, cogüaüonesque Nostras indesinenter conferre debeamus, oculos Nostros ac paternum animum ad istas convertimus Ecclesias qiuoolim unitatis vineulo cum hac Apostolica Sedo conglutinatee, tanta saneütatis, cœlestisque doctrime laude llorc,

bant, nberesqae divins gloriae et animaram salutis fructus ed'ebant, nanc vero per nefarias illias artes ac machinationes, qai primura schisma exeitavit in cœlo. a eon nione Sanctse Romanœ Ecelesiœ, qnœ toto orbe diffusa est, sejanctee ae divïsœ cum suramo nostro raœrore existant.

Hac sane de caasa jam ab ipso sapremi Nostri Pontifîcatus exordio, Vobis pacis caritatisqae verba toto cordis affecta locati sumas (Epist. ad Orient. « In saprema, » die 6 januarii anno 1848). Etsi vero hœc Nostra verba optatissimum minime obtinaerint exitam, tarnen nanqaam Nos deserait spes fore ai hamiles se que ae ferventes Nostras preces propitias exaadire dignetar elementissimus ac benlgnissimus salutis pacisqae Aactor, « qui operatas est in medio terrae salatem, qaiqae oriens ex alto pacem sibi aeceptam et ab omnibus acceptandam evidenter osîendens, eam in orta sao Angeloram ministeiio bonse volantatis hominibus nuntiavit, et inter homines conversatas verbo d cuit, preedicavit exemplo » (Epist. B. Greg. X. ad MicnaelemPalœologum. Grœc. Imper, die 24 octobris an. 1272.)

Jam vero cam naper de Venerabiliam Fratram Nostroram S. R. E. Cardinaliarn consilio œcamenicam Synodam futuro anno Rornœ celebrandam, ac die oetavo mensis decembris Immacalatee Deiparee Virginis Mariœ Conceptioni sacro incipiendam, indixerimas, etconvoeaverimas, vocem Nostram ad Vos rarsus dirigimas, et majore, qaa possumus , animi Nostri contentione , Vos obsecramus , monemus et obtestamar at ad eamdem generalem Synodam convenire velitis, qaemadmodam majores vestri eonvenerant ad Conciliam Lagdanense II, a recol. mem. B.Gregorio X Prœdecessore Nostro habitam, et ad Florentinam Conciliam a fel. record. Eagenio IV item Prœdecessore Nostro celebratam, at, dilectionis antiqnee legibas renovatis, et Patram pace, cœlesti illo ac salatari Christi dono qaod tempore exarait, ad vigorem iteram revocata (Epist. LXX, al. CCXX S. Basilii Magni ad S. Damasam Papam), post longam mœroris nebalam, etdissidii diatarni atram ingratamqae caliginem, serenam omnibas anionis optatœ jabar illacescat (Defin. S. OEcam. Synodi Florent, in Balla Eagenii IV « Lœtentar cœli. » )

Atquc hic sit jacundissimas benedictionis fructas, quo

Christus Jesus, nostrum omnium Dominus et Redemptor, immaculatam ac dilectissimam Sponsam suam catholicam Ecclesiam consoletur, ejusque temperet et abstergat lacrymas in hac asperitate temporum, ut, omni divisione penitus sublata, voces antea discrepantes perfecta Spiritus unanimitate collaudent Deum, qui non vult Schismata esse in nobis, sed ut idem omnes dicamus et sentiamus Apostoli voce prœcepit ; immortalesque misericordiarum Patri semper agantur gratiee ab omnibus Sanctis suis, ac praesertim a gloriosissimis illis Ecclesiarum Orientalium antiquis Patribus et Doctoribus, cum de cœlo prospiciant instauratam ac redintegratam cum hac ApostolicaSedecatholicce veritatis etunitatiscentro conjunetionem, quamipsiin terris viventes omnibus studiis atque indefessis laboribus fovere et magis in dies promovere tum doctrinatumexemplo curarunt, diffusa in eorum cordibus per Spiritum sanetum caritate Illius, qui medium macerife parietem solvit, ac per Sanguinem suum omnia conciliavifc et paeavit, qui Signum diseipulorum suorum in unitate esse voluit, et cujus oratio ad Patrem porreeta est : « Rogo ut omnes unum sint, sicut et Nos unum sumus. »

Datum Romœ, apud S. Petrum, die 8 septembris anno 1868, Pontificatus Nostri anno vicesimo tertio.

SANCTISSIMI D. N. PII PÂP^E IX LITTEILE APOSTOLICLE

VJ OMNES PROTESTANTES ET ALIOS ACATUOLICCs.

Omnibus protestantibus aliisque acatholias,

PIUS PP. IX

Jam vos omnes noveritis Nos, licet immerentes ad hanc Pétri Gathedram evectos, et iccirco supreiuo uni vers ce catholicce Ecclesise regirnini et curse ab ipso Christo Domino Nobis divinitus cornrnissse prcepositos, opportunum existimasse omnes Venerabiles Fratres totius orbis Episcopos apud Nos vocare, et in OEcumenicum Concilium futuro anno concelebrandum cogère, ut cum eisdem Venerabilibus fratribus in sollicitudinis Nostrœ partem vocatis ea omnia consilia suscipere possimus quse magis opportuna, ac necessaria sint, tum ad dissipandas tot pestiferorum errorum tenebras, qui cum summo animarum damno ubique indies dominantur et debacchantur, tum ad quotidie magis constituendum et amplificandum in christianis populis vigilantise Nostrse concreditis verse fidei, justitiae, verœqae Dei pacis regnum. Ac vehementer confîsi arctissimo et amantissimo conjunctionis fœdere, quo Nobis et Apostolicse huic Sedi iidem Venerabiles Fratres mirifice obstricti sunt, qui nunquam intermiserunt omni supremi Nostri Pontificatus tempore splendidissima erga Nos, et eamdem sedem fidei, amoris, et observantise testimoniaprsebere, ea profecto spe nitimur fore ut veluti prseteritis sseculis aliageneralia Concilia, ita etiam prœsenti saaculo Concilium hoc OEcumenicum a Nobis indictum uberes , lœtissimosque, divina adspirante gratia, fructus emittat pro majore Dei gloria, ac sempiterna hominum salute.

Itaque in banc spem erecti , ac Domini Nostri Jesu Christi, qui pro universi humani generis salute tradidit animam suam, caritate excitati et compulsi, haud possumus quin, futuri Concilii occasione, eos omnes Apostolicis, ac paternis Nostris verbis alloquamur, qui etiamsi eumdem Christurn Jesurn veluti Redemptorem agnoscant, et in Christiane- nomine glorientur, tarnen veram Christi fidem haud profitentur, neque catholicœ Ecclesiœ cornmunioneni sequuntur. Atque id agimus ut omni studio et caritate eos vel maxime moneamus, exhortemur et obsecremus, ut serio considerare et animadvertere velint, num ipsi viam ab eodem Christo Domino prœscriptam sectentur, quœ ad üternam perducit salutem.

Et quidem nemo infîciari ac dubitare potest ipsum Christum Jesum, ut humanis omnibus generationibus redemptionis suœ fructus applicaret, suam hic in terris supra Petrum, unicam redificasse Ecclesiam, id est unam, sanetam, catholicam, apostolicam, eique necessariam omnoin contulisse potestatem, ut integrum inviolatumque cust; '■retur fidei depositum, ac eadem fides omnibus popuiis, gentibus, nationibus traderetur, ut per baptisma omnes in mysticum suum corpus cooptarentur boulines , et in ipsis semper servaretur ac perficeretur illa nova vita gratiœ, sine qua nemo potest unquam seternarn mereri et assequi vitam ; utque eadern Ecclesia, quœ mysticum suum construit corpus, in sua propria natura semper stabilis et immota usque ad consummationem sEeculi permaneret, vigeret, et omnibus filiis suis omnia salutis prœsidia suppeditaret.

Nunc vero qui accurate consideret ac meditetur condi tionem, in qua versantur variœ et inter se discrepantes religiosœ societates sejunctœ a catholica Ecclesia, queo a Christo Domino ejusque Apostolis sine intermissione per legitimus sacros suos Pastores semper exercuit, et in praesentia etiam exercet divinam potestatem sil)i ab ipso Domino traditam, vel facile sibi persuaderc debabit ne aliquam peculiarem, neque omnes simul conjuncta: eisdem societatibus ullo modo constituerc et esse i' unam et catholicam Ecclesiam, quam Christus Dominus eedificavit, constituit, et esse voluit, neque membrum, aul

partem ejusdem Ecclesiee ullo modo dici posse, quandoquidem sunt a catholica unitate visibiliter divisas. Cura enim ejusmodi societates careant viva illa et a Deo constituta auctoritate, quee homines res fidei, rnorumque disciplinam pr83sertim docet, eosque dirigit ac moderatur in iis omnibus, quœ ad œternam salutem pertinent, tum societates ipsœ in suis doctrinis continenter variarunt, et Iieöc mobilitas ac instabilitas apud easdem societates numquam cessât. Quisque vel facile intelligit, et clare aperteque noscit id vel maxime adversari Ecclesiœ Christo Domino institutœ, in qua veritas semper stabilis, nullique unquam immutationi obnoxia persistere débet, veluti depositum eidem Ecclesiœ traditum integerrime custodiendum, pro cujus custodia Spiritus sancti prœsentia, auxiliumque ipsi Ecclesiœ fuit perpetuo promissum. Nemo autem ignorât ex hisce doctrinarum et opinionum dissidiis socialia quoque oriri Schismata, atque ex his originem habere innumerabiles communiones, et sectas, quœ cum summo christianae civilisque reipublicœ damno magis in dies propagantör.

Enimvero quicumque religionem veluti humanse societatis fundamentum cognoscit, non poterit non agnoscere et fateri quantam in civilem societatem vim ejusmodi principiorum ac religiosarum societatum inter se pugnantium divisio ac discrepantia exercuerit, et quam vehementer negatio auctoritatis a Deo constitutee ad humani intellectus persuasiones regendas, atque ad hominum tum in privata, tum in sociali vita actiones dirigendas, excitaverit, promoverit et aluerit hos infelicissimos rerum ac temporum motus, et perturbationes, quibus omnes fere populi misei^andum in modum agitantur et affliguntur.

Quamobrem ii omnes, « qui Ecclesiee catholicee unitatem et veritatem » non tenent (S. August, ep. LXI, al. CCCXXIII), occasionem amplectantur hujus Concilii, quo Ecclesia Catholica, cui eorum Majores adscripti erant, novum intimœ unitatis, et inexpugnabilis vitalis sui roboris exhibet argumentum, ac indigentiis eorum cordis respondentes ab eo statu se eripere studeant, in quo de sua propria salute securi esse non possunt. Nee desinant ferventissimas miserationum Domino offerre preces, ut divisionis murum disjiciat, errorum caliginem depellat, eosque ad

sinum sanctce Matris Ecclesiœ reducat, in qua eorum Majores saîutaria vitœ pascua habuere, et in qua solum intégra Christi Jesu doctrina servatur, traditur, et cœlestis gratiœ dispensantur mysteria.

Nos quidem cum ex supremi Apostolici Nostri ministerii officio Nobis ab ipso Christo Domino commisso omnes boni pastoris partes studiosissime explere, et omnes universi terrarum orbis homines paterna caritate prosequi, et amplecti debeamus, tum lias Nostras ad omnes christianos a Nobis sejunctos litteras damus, quibus eos etiam atque etiam hortamur et obsecramus, ut ad unicum Christi ovile redire festinent ; quandoquidem eorum in Christo Jesu salutem ex animo summopere optamus, ac timemus ne eidem Nostro Judici ratio a Nobis aliquando sit reddenda, nisi, quantum in Nobis est, ipsis ostendamus, et muniamus viam ad eamdem seternam assequendam salutem. In omni certe oratione, et obsecratione, cum gratiarum actione nunquam desistimus dies noctesque pro ipsis cœlestium luminum, et gratiarum abundantiam ab seterno animarum Pastore humiliter, enixeque exposcere. Et quoniam vicariam Ejus hic in terris licet immerito gerimus operam, iccirco errantium filiorum ad catholicœ Ecclesiœ reversionem expensis manibus ardentissime exspectamus, ut eos in cœlestis Patris domum amantissime excipere, et inexhaustis ejus thesauris ditare possimus. Etenim ex hoc optatissimo ad veritatis et communionis cum catholica Eccîesia reditu non solum singulorum, sed totius etiam christianœ societatis salus maxime pendet, et universus mundus vera pace perfrui non potest, nisi fiât unum ovile, et unus pastor.

Datum Romœ, apud S. Petrum, die 13 Septembris 18G8, Pontificatus Nostri anno vicesimo tertio.