CLEBO PARISIENS! SALUTEU IN EO QUI EST OMNIUM VERA SALUS

Supremo Numini » rerum omnium Creatori et Domino , a quo sumus e nihilo educti, cujus ex ore hausimus hune vit» spiritum quo vivimus et homines sumus, debemus interiorem cultum, hoc est plane obsequentis, seseque ad euni, ex sincero amore refrrentis animi sacrificium.

In hujus tam augusti Sacrificii celebrationem Episcopi diligentem semper curam intenderunt, caveruntque sedulo, tum nequid in sacramliturgiam îrreperet, quod tanti Mysterii majestatem guodam modo deformaret, tum etiam ut ei omnem illum décorera conciliarent , qui aptior videretur, et ad iilius excelientiam apud fidèles commendandam , et ad solidioris pietatis sensus in eorum cordibus excitandos. Hinc est quod ad mentem Conciliorum quae novissimis temporibus habita suut , nonnullae Galliarum Ecclesiae certatim allaboraverunt (iilaeso tamen eo qui multis jam a saeculis apud omnem Ecclesiam Latinam viget , sacrae Liturgia? ritu et ordine ) ut Missalia sua emendarent , ac perficerent.

Atque in tam laudabili consilio , Parisiensis Ecclesia nostra caHeris omnibus facem praetulit , edito ab illustrissimo decessore nostro Francisco Harlaeo , Missali : quo quidem nihil adhuc prodierat eo in génère perfectius ; adeo ut in tota Gallia ab omnibus doctis piisque viris unanimi plausu et admiratione exceptum fuerit , sive quis intueretur accurate lecta et apte dispensa ta sacne Scripturae loca ; sive excelientiam precationum, quibus exornatum locupletatumque fuerat , partim ex antiquis Sacramentariorum libris depromptaram , partim récent i quidem exaratarum stylo, sed quae antiqui coloris sinceritatem apprime retinerent.

In illo tamen quamvis eximio opère, quod et decessor noster Emln^ntitsimtts Noallius augendum expolieudumque curaverat , crant adhuc nonnulla, quibus nondum ultima manus imposita videbatur. Fecit ipsa quarumd*m partium , qure diligentissime cmendatae erant , praestantia , ut et nos veniremus in partem laboris residni , daremusque operam , ut et ea quae intacta remanserant , ad eamdem formam , eumdemque emendationis gustum exigerentur; unde exurgeret omnibus numeris , si fieri posset , absolutum opuâ , et sibi ubique constans.

Ad id autem salis fait duces eos qui nobis praeiverant sequi , et monstratam ab Ulustrissimis Decessoribns nostris viam insistere.

Accedebat, ut ad id quam primum accingereraur, quaedam nécessitas. Vulgato eniin non ita pridem a nobis novo Breviario, mancum quodammodo videbatur opus, nUt adjuugeretur et Missale novum, quod Breviarii nostri Officiis congrueret. Igitur, adjuli nonnullorum Ecclesiae nostrae Metropolitanae Canonicorum studio et indastria, manum operi admovere statuimr.s : atque haec fuit consilii nostri ratio.

In Evangeliis et Epistolis Dominicarum et Feriarum , quemadmodum et in iis quae leguntur diebus festivatis a populo , nihii fere immutatum reperietur. Quae vero in Missis de Proprio temporis ad cantum pertinent , in iis facta quidem frequentior mutatio est ; ita tanien ut quidquid erat eximii saporis in Missali praecedenti , in noslro retineremus , sed interdum aptius collocaretur. Selegimus loca Scripturarum, quae magis idonea visa sunt ad pietatem commovendani ; quae facilius modulationem admitterent, et quae sacris Missarum Lectionibus accuratius responderent. ÎXulli tamen ita serviendum esse raethodo duximus, ut non eam praecipue legem intaeremur, cui alias omnes cedere oportet , ut nempe mens sursum ad Deum erîgatur , et ad sacrum fidei, spei et caritatis ignem concipiendum adjuvetur.

Eadem adducti ratione quasdamPraefationes addidimus ubi propriae deerant, nempe pro tempore Adventus, et quibusdam celebrioribus anni Solemnitatibus, ?idelicet Corporis Christi, Dedicationis , Sanctorum omnium, etaliis nonnulUs. Sic conati sumus ad morem antiquum Roman» Ecolesiae , qua Hcuit , accedere , apud quam , ut et nunc in iis Ecclesiis qua? ritu Ambrosiano utuntur , singulis prope Missi3 siogulae Praefationes attribut» sunt.

Heque minorem curam adkïbuimus circt eas Orationes quae in singulis Missis recitantur, quae quidem non ultimum in sacra Liturgia locum tenent; Collectas intelligimus, Sécrétas et Postcommuniones. Earum plerasqueez antiquis Sacramentorum librisexcerpsimus, pietatis unctione plenissimas. Kovas inseruimus quam paucissimas, easque ad vetustarum exemplar, quantum fieri potuit, elaboratas, etsaepius ex ipsis Sacramentariorum verbis magnam partem expressas. Etenim cum Legem credendi, ut monet Cœlestinus, lex statuât supplicandi: quam pio venerationis affectu amplecti debemus eas precum formulas, quas nobis tradiderunt prisci illi doctrinae Christianae testes , et verendae antiquitatis praecones eximii! Sanctos illos bomines dicimus» in quibus babitabat Spiritus intelligenliae et precum , Leonem, Gelasium , Gregorium , Ililarium, Ambrosium, Sal?ianum, Leandrum, Isidorum. Çuantam et quam sanctam nubem tesUum! quorum auctoritate cou,

stat priscis illis temporibus , eamdem quam et nos hodie profitemur, viguisse fidem; easdem Catholici dogmatis veriutes, Romse, Mediolani, in Galliis, in Hispania, uno verbo per tolum Occîdentem, a tôt rétro seculis testatas fuisse , créditas, ac propugnatas.

His e fontibus limpidissimis , maximo vero ex Sacramentariis Roman» Ecclesiae, quae caeterarum mater est et magistra , Orationes Missalis nostri deprompsimus. Quin etiam non sine dirinœ Providentiae nutuac gnbernatione contigit, ad nostrum gregisque nostri grande solatium, at non ita pridem repertum faerit omnium Sacramentarlorum Ecclesiae Romanaevetustissimum, quod a pluribus seculis ignotum latitabat. Opus illud aureum, prout eratexaratum in membranismanoscriptis aetatis annorum supra mille, prodiit in lucem typls Yaticanis, sub anspiciis summi Pontificis démentis daodecimi , qui non minus sancte quam sapienter Beati Pétri navem moderatur. Ex lllo igitur spectabili monumento mutuati sumus preces plurimas, eximiam spirantes pielatem , Magnique Leonis , eut Unquam certissimo auctori trtbuuntur, stylum et doctrinam referentes.

lias, quae nobis abunde suppetebant divitias, passim per Missale nostrum larga manu distribuimus : undefactum est ut alise Interdum in hoc Missali Collecta? legantur, quam quaB in Dre?iario recitantur Orationes , parvo sane aut nullo incommodo. Haec nobis multo futura major jactura visa est, si tôt egregiis veterum Patrum precibus Ecclesia nostra caruisset.

Illnd tamen vos admonitos volumus in nonnullis Sacramentariorum veterum Orationibus aliqaando factas esse qaasdam immutationes, sire ut consuleretur brevitati, toi 1er et ur obscuritas, leniorique floerent stylo ; sive etiam ut ad formam Collectarum , Secretamm , ?el Postcommunionum accommodarentur. Id nobis exemplum tradidere omnes omniam temporum Ecclesiae, apud quas multx occurrunt precationes, quae dum ex alla in aliam Liturgiam transferuntur t levem aliquam mutationem in verbis, eodem sensu servato, receperunt. Idem et nobis quoque licere daximus, eadem adhibita caatione, ut, si qua fieret mutatio, illa non in res, sed inverba vocesque tantum caderet. Veritates Catholici dogmatis, quas precationes illae praeferebant, affirmare possumus iIJaesas a nobis inviolatasqne magna esse religione servatas

Quocirca omnibus nostrae Diaeceseos Ecclesiis, earnmque Decanis et Rectoribus, Ordinibus, Collegiis, Mooasteriis , Couam imita lihus, necnon omnibus, quicumque sint, Presbyteris, qui de jure vel consuetudiue Parisiense Officium celebrare autrecitare tenentur, deVenerabilium Fratrum nostrorum Ecclesiae nostra? Canonicorum consiiio, in

Domino mandamus ac precipimus, ut hocce nostro Missali a nobis digesto t B6C tlio quolibet iraposterum utantur : distrlcte videlicet omnibus Typographis et Blbliopolis, aliisve, cujuscumque conditîonte existant, iahibeates ne ullum ex teteribus Missale recndere ; ucva ijeinceps Presbyteri ullo qnolibet alio quam nostro recognito , sive in solemnibus, sive in alils Hissis uti présumant : aliosve inter celebrandum ritus inducant , alias preces ant ceremonias , quam que a nobis praescribuntur, et volumos ab omnibus observari.

DatumParisUs, quinto Idus Martii, anno Dosiini miUesimo septingentesimo trigesimo octavo.