PETRUS LUD0T1CU8 PARISIS

MISER iTIO.NE MVI5A ET SA NCT.fi 8SDI8 AP08TOL1C.€ CtATîA, BPtSCOPUS LÏKGOJIEWSI8,

oaiVEaso CLKBO DI0BC2S1S HOSTILE saldtkk et bbnidictiokcm in domino.

Non vos Utet, Fratres dilectissimi, qaot et quantls osuum contra rietatibus hboret, in bac nostra Diœcesî, ofilcll divin! célébra t'o : saepe sxpius unusqutsque vestrum iogemuit de illa rituum , tnter vicinas parœciss, varie! a te et etiam oppositione, quae eo usque devenit ut fldeles pro diversis Ecclesiis mu tari cintus ceremoniasque videntes, aliquando dubitare propemodumpossintulrumeidem culiui consecrentar templa tam dlverso religionis apparatu fréquenta ta.

Huic unitatis externse perturbation! nedum medeatur telus Pastorum Parocbialium, novos quotidie superadjitit abusus, cum ad regimeu sui gregis unusquisque propris voluntati permissusasceodat, régula* que général! indigeat, tum ad sui ipsius, tu m ad choro assisteotiunt moderamen. Porro facillime intelligetis, dilecti Fratres, quantum inde detrimentum paliatur tancUssima et venerabllis Ecclesia, sponsa Christi , quam decet non habere maculam aut rugam, prassertim in bac nostra aetate lot impkrum cogitationum procellis agiuta et super omnia, indiffereutiae circa religionem morbo affliita et constaprata. Dam enim inter alias ver» Ecclesia notas, sua ante omnes Unitas effulgere, et a sectis dissidentibus illam discriminare de beat, popuH, qui de inter ioribos rébus a solis apparentiis judicium adducunt, tôt diversilatum in ritibus testes, a se invicem postulant utrum vers sit una eadeinque super omuem terram illa Ecclesia CatholicA quae etiam intra limites unius Diœceseos tam sibi contraria videtur : iu ut, propter nostrum in servitio divino statom , Cbristus iu opinione Gentium dividatur et religioais suac radius infuscetur et obnubildur.

Taatas perniciei totque periculorum conseil jam dudum diu noctuque cogitantes, Patremque Iaminum instaatissiue efflagiiantes, qusrebamus quonam modo , omnes nostra Diœceseos Parocbias , in illa tam sancta, tam desiderata, tam fidelium ulilitati et asdiflcitioni adaptait ritus officiique unitate complecti possemus : et poat longos cogitation nom circuitus, omnibus studiosissime examinalis et omnimodo pensa* tis, Nobis visum est redeundum esse ad Liturgiam Matris-Ecclesiae Romanx, quae, cum ipsa centrum sit unitatis flrmissimaque verltatis columna, Nos cum nostra gente, contra tarietatum fine lus, routai io numque tenutioaes muniet et tutabitur. Huic vero senteutix tanto

magis adhacrere debutmas, quanto nulte alia média potuissemus adhtbere quin eveniret magna perturbatio reipublicse Christian se intra gregcm Nobis a dirtna Tolunlate pcrmissum.

INa autem ex remedio flai aliud malum , et ut sensim omnes eidem regimini non coacte sed spontanée se subiniltant, considerandum est majorent nostrœ Diœccseos partem olim rilibus Romanis subjacuisse, alias vero partes ex diversis Diœccsibus fracias Romanis usibus eïlraneas remaosisse. DtetjogueBdum est etiam ioter officium publicum a quoeuraque fiacerdote pro obiigatione ordinis sui recitandum, et officium qttod nuncupabinaus liturgicam coram populo canlandum et cclebrandum.

Quibus positis et dislinctis, hoc decUrannis et stataimus :

1° A prima die annl 1810, Lïtargia Romana erit propria Dicecescos Lingonensis.

2n Ab cadem die in Parochiis quondim ad Diocesim lingonensem pertinentibus, ofllclum, riius, canins, céremonix et omoia qutead colin m speelant, fient jnxla régulas Liturgtx Romans.

3° Parochiis, quae ad aliarum Diœceséum clrcumjaccntium ritus nondam omnino reliqnerunt, permittimus qiiidem ut, ad tempos, utantur suis propriis libris, sed Tolumus ut sequantur aliunde omnia qux describit et prxcepit Ordo pro anno I8î0.

4' Sacerdoles qui hue ufqne BreTiarinm jpssa RR DD. d'Orcet edilum recitarunt, poterunt quidem eadem recitatione sui oflicii praceptum adimplerc; hortamur tamen, et racHos eri(, ut omnes Breviario Romano utantur.

Quanquarn illud decrçtum nostrom ad bonum sanctac Religionis nostnc et ad cnraMonem mal! publie! sit emissum, non ignoramus tamen aliquid forte molestire aut inquietudinis indt» pluribus eren'ora iri. Quos rogamus ut ad Kos fiHali cnm fiducia recurrant , non ut dispensationem ohtincant, red ut difTî :ulta(es, si quœ sinï, a Nobis explanentur, utque etfam melius intelligant Nos ad liane viam addticlos e>se, non aliqna nostra laclinatione vocalos, sed urgente necessitate et conscieniia réclamante compulsos et coactos.

Omnes vos igitur, Cooperatores et Adjutores nostri in Domino , obsecramus ut hulc lanto operi opem, quantum in Vobis en, allerali3, adeo ut sien tinter nos uni» Dominus, ma fuies, unum Baptisma > sit etiam populus vntos labii.

Datum Lingonis, sub signo si^il^qae rostrls neenon et Sccretarii nostri subs:gn*iioQO, in fe>to ?ao«*».flc Thcre>iaV die 13' Ojlobris, aiu«i rcp. siK 1. 1830.

L1TU*GIQU£S. 767 NOTE C.