CLERO PARISIENSI SALUTEM IN EO QUI EST OMNIUM VERA SALUS
Supremo Numini, reruoa omalum Creatori et Domiao, a quo sumus e nihilo educti, cujus ex ore hausimus hune vit» spiritum quo vivimus et horaiaes sumus, debemus interiorejn cuitum, hoc est plaae obsequentis, seseque ad euni, ex sincère amore referentis aaimi sacrificiuni.
In hujus tam augusti Sacrificii ceiebrationem Episcopi diligentemsemper curam inteadeiunt, caveruntque sedulo, tum nequid in sacram liturgiam irreperet, quod tanli Mysterii majestatem quodam modo deforraaret, tum etiam ut ei omnem illum décorera coaciliarent , qui aptior vlderetur, et ad illius excelleutiam apud fiJelss commendandam , et ad solidioris pietalis sensusin eorum cordibus excitaados. Hinc est quod ad meatem Coaciliorum quae novissimis tenaporibus habita suut , nonnullae Galliarum Ecclesiae certatim allaboraverunt ( iliaeso tamen eo qui multis jam a saeculis apud oranem Ecclesiam Latinam viget , sacrae Liturgiae ritu et ordine ) ut Missalia sua emendarent , ac perficerent.
Alque in lam îaudabili cousilio , Parisiensis Ecclesia nostra caeteris omnibus facem praelulit, edito ab illustrissimo decessore nostro Francisco ilarlaeo, Missali : quo quidem nihil adhuc prodierat eo in genero perfectius ; adeo ut in tota Gallia ab omnibus doctis piisque viris unanimi plausu et a^miratione exceptum fuerit , sive quis intueretur accurate lecta et apte dispensata sacrfe Scripturoe loca ; sive excelientiam precationum, quibus exornatum locupletatumqne fuerat , partira ex antiquis Sacramentariorura libris depromptarum, partira recenti quidem exaratarum stylo, sed quae autiqui coloris sinceritatem apprime retinerent.
In illo tamen quamvis eximio opère , quod et decessor noster Eminentissimvjs î^oallius augendum expolieudumque curaverat , erant adhuc nonnulla, qiiibus noudum uUima raauus imposita videbatur. Fe.cit ipsa quarumdyra partiurn, quœ diligentissime eraendatai erant , prsestantia , ut et nos veniremus in partem laboris residui , daremusque operam , ut et ea quœ intacta remanserant , ad eamdem formam , eumdemque emendationis gustum exigerentur ; unde exurgeret omnibus Dumeris , si fieri posset , absolutum opus , et sibi ubique constans.
Ad id autem satis fuit duces eos qui nobis prseiveranl sequi , el monstratam ab illustrissirais Decessoribus nostris viam insistere.
Accedebat, ut ad id quam prirauna accingeremur, quoedam nécessitas. Vulgâto enim non ita pridena a nobis novo Breviario, mancum quodamnaodo videbatur opus, nisi adjimgeretur et Missale novum, quoil Breviarli aostri OiJiciis congrueret. Igilur, adjuli nonnullorum Ecclesiae nostrae Metropolitanae Canoaicorum studio et iudustria , manum operi admovere statuim is : atque lisec fuit consilii nostri ratio.
In Evangeliis et Epistolis Dominicarum et Feriarum , quemadmodum et in iis quae leguntur diebus festivatis a populo , nihil fera immutatum reperietur. Quse vero iu Misais de Proprio temporis ad canlum pertinent, in iis facta quidem frequentior mutatio est; ita tamen ut quidquid erat eximii saporis in Missali praîcedenli , iu nostro retineranius , sed interdum aptius collocaretur. Selegimus loca Scripturarum , quae magis idonea visa sunt ad piej;atem cocamovendam ; quae fâcilius modulationem admitterent, et quae sacris Missarum Lectionibus accuratius respoaderent. >ulli tamen ita serviendum esse raetfaodo duximus, ut non eam praecipue legem intueremur, cui alias omnes cedere oportet , ut nempe mens sursum ad Deum erigatur , et ad sacrum fidei, spei et carilatis ignem concipiendum adjuvetur.
Eadem adducti ratione quasdamPrafationes addidimus ubi propriae deerant , nempe pro tempore Adventus , et quibusdam celebrioribus anni Solemnitatibus, videlicet Corporis Christi, Dedicationis , Sanctorum omnium, etaliis nonnuUis. Sic conati sumus ad morem anliquum Romanae Ecclesiae, qua licuit, accedere, apud quam , ut et nunc in iis Ecclesiis quae ritu Ambrosiano utuatar, singulis prope Missis singulae Praefationes attributae sunt.
Pfeque minofem curam adliibuimus circa eas Orationes quae in singulis Missis recitantur, quae quidem non ultimum in sacra Liturgia locum tenent; Collectas intelligîmus. Sécrétas et Postcommuniones. Eafum plerasque ex antiquis Sacramentorum libris excerpsimus, pietatis uuclione plenissimas. IVovas inseruimus quam paucissimas, easque ad vetustarum exemplar, quantum fieripotuit, elaboratas, et saepius ex ipsis Sacramentariorum verbis magnam partem expressas. Etenioi cum Legem credendi, ut monet Cœlestinus, lex statuât supplicandi : quam pio venerationis affectu amplecti debemus eas precum formulas, quas nobis tradiderunt prisci illi doctrinae Christianae testes, el verendse antiquitati^ praecones eximii ! Sanctos illos homines dicimus, in quibus habitabat Spiritus iotelligentiae et precum , Leoncra , Gelasium , Gregorium , Hilarium , Ambrosium, Salvianum, Leandrum, ïsidorum. Quantam et quam sanctam nubera testium! quorum auctoritate coo-
stat priscis illis temporibus, eamdem quam et nos hodie profitemur, viguisse fidem ; easdem Calholici dogtnatis veritates, Romse, Mediolani, in Galliis, in Hispania, uno verbo per totum Occîdentera, a tôt rétro seciilis testatas fuisse, créditas, ac propugnatas.
His e fontibus limpidisslmis , maximô vero ex Sacramentariis Romauae Ecclesice, quae caeterarum mater est et magistra, Orationes Missalis nostri depronipsimus. Quin etiam non sine divinae Providentise nutu ac gubernatione contigit, ad nostrum gregisque nostri grande solatium , ut non ita pridera repertum faerit omnium Sacramentariorum Ecclesiœ Romanaevetustissimum, quod a pluribus seculis ignotum latitabat. Opus illud aureum, prout erat exaratum in membranis manuscriptis aeiatis annorum supra mille, prodiit in lucem typis Valicanis, sub auspiciis summi Pontiticis Clemenlis duodecimi , qui non minus sancte quam sapienter Beati Pétri navem moderaiur. Ex illo igitur spectabili monumento mutuati sumus preces plurimas, eximiam spirantes pielaiem , Magnique Leonis , cui tanquam certissimo auclori tribuuntur, stylum et doctrinam referentes.
Has, quae nobis abunde suppeiebant divitias, passim per Missale nostrum larga manu distribuimus: unde factum est ut aliae interdum in hoc Missali Collectœ legantur, quam quae in Breviario recitantur Orationes , parvo sane aut nullo incommodo. Hsec nobis multo futura major jaclura visa est, si tôt egregiis veteram Patrura precibus Ecclesia nostra caruisset.
Illud tamen vos admonitos volumus in nonnullis Sacramentariorum veterum Orationibus aliquaiido factas esse quasdam immutationes, sive ut consuleretur brevitati, tolleretur obicuritas, leniorique fluerent stylo ; sive etiam ut ad formam Collectarum , Secretarum , vel Postconimunionum accommodarentur. Id nobis exemplum tradidere oaines omnium temporumEcclesiae, apud quas mults occurrunt precationes, quae dum ex alla in aliam Liturgiam transferuntur , lèvera aliquam mutationem in verbis, eodem sensu servato, receperunt. Idem et nohh quoque lic^;re duximus, eadem adhibita cautione, ut, si qua fieret mutatio, ilia non in res, sed in verba vocesquetantum caderet. Veritates Catholici dogmatis, quas precationes illae praeferebant , affirmare possumus illcesas a nobis inviolaïasque magna esse religione servalas
Quocirca omnibus nostrae Diaeceseos Ecclesiis, earumque Pccanis et Uoctoribu^, Ordinibus, Collt^giis, Moaa&tririls , (Join;!i;init ilibus, uecnon omnibus, quicumque sint , Presbyteris, qui de jure vlI consuetudine Parisiense Officium celebrare aut recitare tenentur, de Venerabilium Fratrum nostrorum Ecclesiae nostrae Canooicorua» consilio, in
Domiao mandamus ac praecipimuâ, ut bocce nostro Missali a nobis digesto , nec alio quolibet imposterum utaatur : districte videlicet omnibus Typographis et Bibliopolis, aliisve, cujuscumque conditionis existant, iahibeates ne uUum ex veteribus Missale recudere ; neve ùainceps Presbyteri ullo quolibet alio quam nostro recogaito , sive in solemaibus, sive in aliis Missis uti praesumant : aliosve inter celebrandum ritus inducant , alias preces aut ceremouias , quam qux a nobis praescribuntur, et volumus ab omnibus observari.
Datum Parisiis , quinto IdusMartii, anno Doaiim millésime septingentesimo trigesimo octavo.
LITURGIQUES. 3dS
