‹ Institutions liturgiques (volume 4)Chapitre 42 sur 45 · H.TC ferc babui, qv.x censura} Menagiani opcris adji · texte numérisé non relu

H.TC ferc babui, qv.x censura} Menagiani opcris adji

cerem. Veruni tum nihil ex onini parte sit beatuni, ut ait

optimus porseos magisler : Ubi plura nitcnt in carminé, non

ego paucis — Offcndar maculis , quas aut incuria fudit , — >■

Aut humana paruni cavit natura. Sed Gaib de suo SantoHo

prrcstabiliorem opiiiionem habci'i voiunt, quorum judicium

co magis faciendum esse videtur, quia jam diu in Breviariis

novis adornandis, refingendisque maximo conalu, et indus-

iria laborant. Toi nova Breviaria hoc sœculo in Gailia pro-

dierunl, lotopnscula, et I):ssertationes de Oiïiciis singula-

ribus , de prccibus llorariis univcrsc , de Litaniis, Hymnis-

(juc rccenlibus DeipariX) in Mercurio Gallico , in Viario

Dinouartu, in liihliolhcca RituaU Zachariœ indicantur, ut possit aiiquis subvercri, ne in Galliis, ul femime novas vesliam formas, ita Sacerdolcs nova Breviariaquolannis in- Ycniant, in quibus vei so!a novilas placeat. Scd quod dicero cœperam , Uymni Sanlolii plerisque Galiis etiam post aniinadversioneiu censoriam, qiiara excussi, adeo arrident, ul nova vcrsio ga'.!ica in luccra vcnerit Parisiis 1760, inlerprclc Domino i^oupin, qiuim Trivuliiani codemanno p. 6GG, 7ncnse Martio annunciant , asserenles ad liauc parlem Ofncii Ecciesiaslici perficicndara divinilus concessiim fuisse Sanlolium. EquideiU existimo, bujusniodi iaudes iinniodicas fuisse perslriclas a Dinouarlio , quem idem ïrivulliani rcferunt anno 1750. Sept. pag. 2r>02, proniisisse edilionem novam Hymnorum Santoiii c\ auLographo ipsius quasdam corrccliones continente. In hac edilione patcfaciendre erant quœdam varielalcs, et niutaùoncs, quœ in nonnuiiis Breviariis cvenerant, ut canlni consulerclup, pmemiltenda eliam la Notice historique ch ce grand poêle fort mat peint jusqu'ici ^ et plus cléfguré qu'embelli dans ses portraits. Nam Dinouailium non onmia in Sanloîii Hymnis probassc observavi in Dlssertalione prœvia nam. 20 i. Sane si quid in poesi, prreseriim iaiina, vident Ilali (vident antcm , ut quidam eorum sibi arrogant, longe aculius, quam reiiqui omnes, ut ego ulti'o asscnlior, non minus quam ceteri) faleri ncccsse est, Santoiium in primo p.;oiarum ordine non esse collocandum. Nam cuni oplimos qaosque poêlas non iadili^enlci' sibi undique comparent, atquo adeo denuo cxcudant, Santoiii Hymaos Uomra nequc iii Cibliotiioca Casanatensi , neque in Barbeiina, nequc in Corsinia , neqi:e in Alexandiina , nequc in Passioncia ad Angi'licam transiaia , neque in MarefLiscltia , quœ nam; sui) hasla est, qtiarum utraque scriploribus Sanîolii amicis abun'Iat, îni-ii repcrire eoniigit, ac vix tandem eos naciussum in Bihliotlieca Coilegii Romani. Ubiaulcm poêlas leecnlcs, qiios posl aniiquos légère, el iraitai'i liccat, recensent, Sanloiium nusquam lain'atum racmini. Sed Galli, oi)inor, non indigent pkuisoribus, qui ipsis domi , ul aiunl , uascunlui-.

n:-; de l'auxM'Ice.

Page 1