P3ALMUS(I

Diligam te, Domine , fortitudo mea; Diligam te, Domine, virtus animœ mese ; Diligam te semper, ineffabilis exultatio mea. Vivet jam non mihi, sed tibi, tota vita mea : Vita, inquam, qiise perierat in magna miseria mea, Yita quse suscitata est in magna misericordia tua. Nisi enim quia jnvisti me, pauUo minus habitasset in inferno anima mea.

(1) Fra Benedetlo a copié ce psaume dans un manuscrit que possède la Magliabechiana. (Cl. xxxv. ) Savonarole emploie souvent ici les paroles même de saint Augustin, de David et du Nouveau-Testament , mais il les rentl siennes par Tenchaînement et rentraînement des pensées , comme l'a tiès-bien remarqué M. Niccolô Tommaseo, Le savant éditeur fait observer aussi que le Frère , tout en terminant son psaume par un verset du 103^ psaume de David, a eu soin de ne pas citer ces derniers mots du verset : deficiant peccalores a ferra et inigui, ita ut non sint, afin de rester sur une action de grâce. Suivant M. Tommaseo, Savonarole aurait composé cet écrit au plus fort des persécutions dont il fut l'objet.

De portis morlis exaltasli me^ ut annunliem omnes laudes tuas.

Gratias tibi, Deus meus, quoniam liberasti me;

Gratias tibi, lux mea, quoniam illuminasli me;

Gratias tibi, amor cordis mei, quoniam vulnerasti me.

Sero te timui, Majeslas infinita;

Sero te cognovi, Pulchritudo tam antiqua;

Sero te amavi, Bonitas Eeterna.

Quserebam te, quies mea; et non inveniebam :

Non inveniebam te, eo quod maie quserebam.

Quaerebam te perexteriora; et tu in interioribus habitabas.

Lustrabamvicos etplateas; et requiem non inveniebanr.

Quserebam foris quod intra me erat.

Longe te esse putabam; et tu prope etintus eras.

Eram longe a te; et tu prope mihi eras.

Dixisti mibi, et audivit anima mea :

Qusereintus, etinvenies bonum tuum.

Et ego miser foris quserebam Deum meum.

Interrogavi terram si esset Deus meus;

Interrogavi, inquam, et respondit mihi :

Qusere super me; non sum ego Deus tuus.

Interrogavi mare, et respondit mihi :

FalUtur Thaïes; non sum ego Deus tuus.

Interrogavi aerem, et respondit mihi :

Ascende superius; non sum ego Deus tuus.

Interrogavi ignem, et respondit mihi :

Assume tibi pennas; non sum ego Deus tuus.

Interrogavi cœlum, solem, lunam et stellas; et responderunt mihi :

Exaltare super nos; non sumus Deus tuus.

Interrogavi Angelos, et responderunt mihi :

Accède ad cor altum ; non sunius Deus tuus. Interrogavi universas creaturas, et responderunt mihi, Hesponderunt, inquam , mihi voce grandi et forli : Qui nos ex nihilo creavit, ipse est Deus tuus.

Ubi est Deus meus? respondete mihi.

Ubi quœram illum? docete me, obsecro.

Ubique est Deus tuus. Qusere in corde tuo.

Cœkim et lerram implet; implet et cor tuum.

Et conversus ad cor meum, aio ad Deum meum :

Quomodo hucintrasti, Domine, Deus meus?

Pcrquam porlam venisti, dulcis amor meus?

Oculos interrogavi, et responderunt mihi :

Si coloratus non fuit, per nos non introivit.

Aures excitavi, et responderunt mihi :

Si sonitum non fecit, per nos non introivit.

Nares pulsavi, et responderunt mihi :

Si non redoluit, per nos non introivit.

Guslum tetigi, et respondit mihi :

Si non sapuit, per me non introivit.

Tactum adjuravi, et respondit mihi :

Si corpulentus non fuit, per me non introivit.

Intus ergo eras; et sensus hoc nesciebant.

In animam intrasti, et percorporeos sensus non transisti.

Lux enim tua lucet ubi locus non capit;

Vox tua sonat ubi tempus non rapit;

Odor tuus redolet ubi flatus non spirat;

Saper tuus sapit ubi non est edacitas;

Amplexus tuus tangitur ubi non divellitur.

Quid ergo es, Deus meus? quid tu, amor meus?

Interrogavi eum, et respondit mihi :

Accedet homo ad cor altum, et exaltabitur Deus.

Vere tu es Deus magnus, qui vincis scientiam nostram.

Tu solus es potens, et verissime beatus :

ïu Rex regum, et Dominus dominantium :

Tu solus habes immortalitatem , et lucem habitas inac-

cessibilem, Quam nullus hominum vidit, sed nec videre potest. Multa de te dicimus; sed defîcimus verbis : Major es enim omni corde, et omni laude. Tu unus es Deus in Trinitate gaudens; Deus Pater, Deus Filius, Deus Spiritus Sanctus; Très quidem Persouce, non tamen très essentiœ; Unus Deus ac Dominus, non très dii ac domini. Hic est Deus meus, qui bonorum meorum non eget ; Qui propter suam bonitatem hsec universa creavit. Nulla re indiget, et omnia portât ac gubernat. Et propter nos homines se ipsum exinanivit; Factus est homo, et pro hominibus crucifixus. A mortuis resurrexit; et super omnes cœlos ascendit, Ut nobis prsepararet immortalitatis locum. Inde venturus est judicare vivos et mortuos; Cujus regni non erit finis :

Et cum ipso regnabimus in sœcula sempilerna; Ubi enim caro mea régnai, regnare me credo. Si proprio Filio pro nobis non pepercit, Credimus quod cum illo omnia nobis donavit. 0 inaeslimabilis dilectio charitatis !

Ut servum redimeres, Filium tradidisti.

Dilexisti me valde, unice amor meus :

Dilexisti me priiisquam diligerem le.

Ad imaginem tuam creasli me;

Omnibus crealuris tuis praeposuisli me :

Angelos luos, spiritus, fecisli propler me;

Mandastique eis ut custodiant me,

Ne forte offeiidam ad lapidera pedem nieum.

Inter infidèles non fecisti me :

In spirilu et aqua baptizasli me.

Divitias et paupertalem non dedisti mihi :

Intelleclum et sapientiam docuisti me.

Et, quando errabam, revocabas me.

Pulsabas ad oslium ; et non aperiebam tibi.

Operabar in virtute mea, qase tamen virtus non erat.

Currere volebam; et deficiebam.

Ibi magis cecidi ubi me stare credebam.

Factus sum vilis, tanquam vas perdilum.

Elongavi fugiens in regionem longinquam.

Vanitatem dilexi, et vanus factus sum.

Cœcus eram; csecilatem amabam :

Servus eram; servitutem desiderabam :

Yinctus eram; vincula non horrebam.

Amarum dulce, et dulce amarum, credebam.

Miser eram, nec cognoscebam.

Ego peccavi : tu me visilasti.

Ego cecidi : tu me erexisti.

Ego ignoravi : tu me docuisti.

Ego non vidi : tu me illuminasti.

Perieram, abieram in peccatis, venumdatus eram;

Venisli ad me ut redimeres me :

Et tantum me dilexisii, ut sanguinem tuum prelium dares pro me.

Dilexisti me plus quam te, quia mori voluisti pro me.

Tali pacto, tam caro pretio

Deduxisti me de exilio, redemisti me de supplicio.

Yoeasti me nomine meo, signasti me sanguine tuo;

Ut memoriale tuum semper esset apud me,

Et nunquam recederet a corde qui pro me non recessit a cruce.

Gognoscam ergo te, cognilor meus;

Cognoscam te, virtus animse mese.

Ostende te milii, consolator meus :

Videam te, lumen oeulorum meorum.

Veni ad me, gaudium spiritus mei ; -Videam te, lœtitia cordis mei.

Quisquis enim eognoscit te, diligit te; Obliviscitur se, amat te plusquam se; Relinquit se ut veniat ad te.

Expelle ergo, Domine, tenebras mentis mese ; Ut memoria mea, te recolendo, gaudeat; Oculus meus, te videndo, jubilet; Anima mea, te diligendo, ardeat.

Bonum est enim mihi adhœrere Deo meo, Ponere in Salutari meo toîam spem meam.

Cum tibi. Domine, non adhsereo, in transitoriis anime

difïundor; Cogitatione versor, locutione implicor.

Miser igitur ego! miser, inqiiam, ego

Quando tibi tantum adlKerebo, ut non peccem tibi?

Quando poleril mea obliciuitas luîe recliludini adsequari?

Tu, Domine, diligis soliludinem, ego muUitudinem;

Tu silentium, ego clamorcm ;

Tu veritatem, ego vanitalem ;

Tu mundiliam, ego immunditiam.

Per lemelipsura ilaque, Domine, le rogo : lUumma

oculos meos ; Yulnera cor meum charilale tua.

Perûee gressus meos in semitis tuis,

Ut non moveanlur vestigia mea.

Libéra caplivum; collige dispersum;

Réintégra scissum; érige coUapsum.

Da mihi cor quod te cogitet,

Da mibi mentem quse te recolat,

Da intelleclum qui te intelligat,

Da rationem quae tibi fortiter adhœreat,

Da mihi animam quse te diligat,

Da voluntatem quœ nunquam a te recédât.

Prope esto mihi in animo, prope inore,

Prope in opère, prope in auxilio.

Prope esto mihi : quia amore hmgueo.

Prope esto mihi : quia sine te morior.

Prope esto mihi : quia, te recolens, suscitor.

Odor enim tuus me recréât;

Memoria tua me sanat ;

Lux tua dulcis me vivificat;

Yox tua suavis me delectat.

Sed tune satiabor cum apparuerit gloria tua.

Tibi ergo dixit cor meum, tibi, inquam, anima mea :

Quœsivi vullumtuum; vullum tuum,Domme, requiram.

Ne avertas faciem tuam a me, ne déclines in ira a servo

tuo.

Adjutor meus esto; ne derelinquas me, Neque despicias me, Deus, saiutaris meus. Quoniam pater meus et mater mea dereliquerunl me; Dominus autem meus miserieorditer assumpsit me. Legem pone mihi, Domine, in via tua ; Et dirige me in semitam reclam, propterinimicos meos. Ne tradideris me in animas tribulanlium me ; Quoniam insurrexerunt in me testes iniqui , et mentita

est iniquitas sibi.

Credo videre bona Domini in terra vivenlium. Ideo cantabo Domino in tota vita mea; Psallam Deo meo quamdiu fuero.

Jucundum sit ei eloquium meum. Ego vero delectabor

in Domino.

Amen.