‹ L'Allemagne et la question d'Italie lettre adressee a M. J. J. Weiss du Journal des DebatsChapitre 8 sur 8 · UNIVERSITÉ DE BERLIN · texte numérisé non relu

UNIVERSITÉ DE BERLIN

Nous avons raconté que l’Université a célébré, le 18 juillet dernier, avec une grande solennité, le jubilé de son vétéran, M. de Savigny {Revue critique, 1860, p. 568) Voici le texte de l’adresse qui a été présentée par la Faculté de droit de cette Université à M. de Savigny, lors du jubilé de cette même Université, le 18 octobre : «

ViRO 1LLV8TRISSIII0 ET EXCELIENTISSIMO FRIDERICO C\ROLO DE

SAVIGNY, IVRIS VTRIVSQÜE DOCTORIS DIGNITATI8 PRIDIE KAL. «O-

> • La fondation d’une Université dans la capitale de la Prusse (1808), sons les auspices d’un gouvernement éclairé, allait marquer Père de la régénération du droit allemand. A Niebnhr, à Savigny et à la brillante pléiade de disciples qui les entouraient, la gloire d’avoir retiré ce vieux droit de l’Allemagne {Keyserliche RechIe) des décombres sous lesquels l’avaient enseveli une doctrine surannée, d’avoir restauré ses anciens textes, d’avoir restitué aux divers éléments dont il se compose, aux monuments romains, germaniques, féodaux et canoniques leur vrai caractère et leur véritable signification. Sons leurs prodigieux travaux, il a retrouvé sa haute valeur scientifique et universelle. Les noms de Niebuhr, de Savigny, d’Eichhom appartiennent désormais à l’histoire générale de la jurisprudence, an même . titre que ceux de Goethe et de Schiller à celle de la littérature. L’école de Berlin a donné à l’Allemagne l'ège d'or de la jurisprudence, comme le règne du grand Frédéric Iqi avait donné celui des lettres. > {Orig. du droit cip, moderne de f Europe, p. >9.)

— Uh —

VEHBRI8 A. MDCGC (1800) IN ETM COLLATÆ SOLERNIA SBXAGESIIU

SVMHA CVH TENERATIONE ET OBSERTANTIA PIE SINCEREQTÆ GRATT-

LATVR ORDO ITRECONSTLTORTM BEROLINENSITN.

Quo anno Philippi Melanchihonis, commuoia Germaniæ præceptoria , sanctiasimam memoriam grata celebravit poateritaa, quem in annuin conditæ inter curas ærumnasque graviaaimaa scholæ Bcrolinensia quinquagenaria inciderunt aolennia, ejua anni rara cariaaimarum populo nostro recordationum fertilitaa tertia hodie eaque maxime singularia et extraordinaria sacra tulit : TVI, VIR ILLUSTRISSIJIE ET EXCELLENTISSIME , docendi muneris natalicia sexageaima.

Hune diem festum inter omnes bonarura artium achoiaa post Marburgensem, qilæ TE doctore creato gloriatur merito, nulla est, quæ celebriorem babeat, quam Berolinensia, cujua TV origini. adfuiati et incunabulis, cujua TV primos et incertos needum firmatos veluti gressus tertius dehinc Rector moderatus es, denique cujua de primo vocatis præceploribua, præter virura amplissimum, qui admirabili anirai corporisque firmitate hodie

etiam præceptoris et hoc ipso anno Rectoris munus apud nos *

sustinet, præterque Fridericum Augiistum Bienerum,principem Ordinis Jureconsultorum Decanum, TV solus superstes es, postea quam eidem Ordini per annos plus triginta moribus prudentia facundia, præclarissimis TVI magni ac nobiiis ingenii dotibus, exemplum præluxeras dccusque, quod nunc etiam • bonam spem portendat in posterum nec cadere animos patiatur autdebüitari.

Itaque quo testatior tanlæ collegii noatri prærogativæ et conscientia et raemoria esset, uno nobis consensu concentuque ‘ placuit : tam universorum, bac epistula interprète, quam singulonim viritim, oblato cujuaque, qnantumvis Hcet levi'

densi, muDusculo, piam gratamque TIBl promere voluatatem.

Sed enim non polest una et altéra schola Germaniæ, nedum unus Ordo, velut priyalis propriisque feriis digne celebrare ejus diei felicitatero, quem diem videtur consultrix nalura ac pro- . vida communi utilitali omnium destinasse, ut ex ullimo mensis Octobris die non modo divinarum inslitutionum, sed etiam juris civilis artis instaurationem atque reuovationem repeteremus.

Quam enim TV, contracta juris cum bistoria veluti societate, novam arti cum Niebubrio TVO , recreata tum maxime bellis novissimis patria, legem dixisti, ejusiegis itauunc disseminata in raemoriam orbis terræ sempiternam potestas est, ut, etiamsi eam Conjunctionem totpræstanlissimis operibus non probasses, nec, præmaturam legum codicis confectionem dissuadendo, artis vinculum Germaniæ servasses incolume, legibusve Borussiæ ferendia non tantum, qua consilio, qua auctoritate, præstitisses, nihilo tamen secius in eorum recenserëre numéro , qui possunt videri delecti divinitus, ut essent, qui in discriminibus et instaurationibus rerum duces humano generi præirent et , antesignani.

Atque talibus TV virtutibus dotibusque non aolum æqualium atudia existimationemque TIBI quæsivisti summosque meritus es, quos et in artibus et re publica assequi quispiam mortalium honores potest, verum etiam apud posteros gratissimæ nominis TVI recordationi prospexisti, non eorum more, qui statuis et imaginibus corporum simulacra relinquunt, sed qui se ad posteritatem, posteritatem ad se pertinere præsentiunt eoque admonentur vehementius, ut consiliorum ac virtutum suarum efflgiem exprimant posteritatique tradant snmmo perfectam ingenio. Denique (id quod vel honoribus omnibus famæque nobüissimæ præstat) bis TV rebus conscientiam TIBl comparasti bene factorum integerrimam, neque fructus tantum præs-

taatiMimos verum etiam arma cepisti aptissima senectuUs.

Qua de re, quod in TE beneficium rara naluræ contulil benignilas, ut cum integra mente celerisque sensibus non modo bunc honorum diem sexagesimum revertenlem videas, sed totiuB vitæ opus considérés atque contemplere pulcherrimum , id ut Bslvum TlBl maneat per eam ælatem, oui soli certi, quales ceteris vilæ ætatibus omnibus, fines constituit nulli sunt, votis TIBI singuli universique expetimus conceptis.

Nobia vero patrocinium, rogamus, conserves ac benevolen* tiam TVAM.

Dedimus Berolini ex decreto Ordinis die XVII mensis JuKi anni MDCCCLX.

D. àvevsTvs GviLEunrs Heffte*. Dscanvs. D. Carolvs Gtilklkus de Lancizdlle. d. Carolvs Gvstatts Ho- IBtÈR. D. FrIDERICVS ItU\S StABL. D. ÀDOLFVS FRIDE- RiCDS Rtdorff. d. Georgivs Bcseler. d. Fridericts Ltdovicvb Keller AB Ibice. d. Æmilivs Lvdovicvs Ricbter. d. Lvdovicvs Edvardvs Hetdebanb, D. Rv> • DOLFVS GREIST.

XIU.

L’abondance des matières nous oblige de renvoyer s un prochain cahier de la Rev»« critique la suite de la Chronique étrangère, notamment les débats si intéressants de la deuxième chambre du Parlement prussien sur l’introduelion du mariage civil facultatif, dont la chambre des seigneurs, pour la troisième fois, a refusé d’admettre le principe. Noos aurons aussi à rendre compte de VétHancipation de» serfs en Russie, la

mesure peut*être la plus considérable de la deuxième moitié du XIX‘ siècle^ mesure que nous aurons à comparer avec celle tentée d’après un plan différent, par le législateur prussien de 1808, mais conçu toujours dans le même esprit de réforme venant « du bai en haut, » ou, selon l’expression française, « après que la pyramide a été replacée sur sa base. •

Page 1