I. — Voici les textes du Concile de Trente

Sancta Synodus declarat, falsum ornnino esse et a Verbo Dei alienum, culpam a Domino nunquam remitti, quin universa etiam poena cohdonetur... Debent ergo sacerdotes Domini, quantum spiritus et prudentia suggesserit, pro qualitate criminum et pcnitentium facultate, salutares et convenientes satisfactiones injungere; ne si forte peccatis conniveant et indulgentius cum pcenitentibus agant, levissima quedam opera pro gravissimis delictis injungendo, alienorum peccatorum participes efficiantur. Habeant autem prez oculis, ut satisfactio quam imponunt, non sit tantum ad nove vite custodiam et infirmitatis medicamentum ; sed etiam ad preteritorum peccatorum vindictam et castigationem : nam claves sacerdotam non ad solvendum dumtaxat, sed et ad ligandum concessas, etiam antiqui Patres et credunt et docent. (Sess. x1v, ch. 8).

Apostolus monet, publice peccantes palam esse corripiendos. Quando igitur ab aliquo publice et in multorum conspectu crimen commissum fuerit, unde alios scandalo offensos commotosque fuisse non sit dubitandum, huic condignam pro modo culpe pcenitentiam publice injungi oportet, ut quos exemplo suo ad malos mores provocavit, sus emendationis testimonio ad rectam revocet vitam. Episcopus tamen publics hoe pcenitentize genus in aliud secretum poterit commutare, quando ita magis judicaverit expedire. (Sess. xrv, cli #2):

Si quis dixerit, claves Heclesie esse datas tantum ad solvendum, non etiam ad ligandum, et propterea sacerdotes, dum imponunt penas confitentibus, agere contra finem clavium et institutionem Christi, anathema sit,

-(Sess. xiv, can. 15).