NORM
DVM.
ti-:rrestrfm
. DO.MVM .
I>'COLVIT
Saceruos
. RELIGIOSISS. 1
EXEMPLVM . BONORVM . OPERVM.
QVAE . SpIRITVS . SViNT . ISON . QVAE . GARNIS . SAPVIT.
CejNSOR . ACADEMIAE . PaRIS.
Et . PROPVGNATOR . AGERR.
NOLVIT . VINCI . A . MALIS. SED . VINCERE . IN . HONIS . MALOS.
PrOVISOR . COLLEGII . HaRCVR.
MeLIOREM . PARTEM . ILLIVS . REFECIT.
Comités . peregrinationis . pios . et . bonos . seqvvtvs . est.
In . ALIOS . ODIV.M . NON . IIABVIT.
8eD . EORIIM . VITIA . IMPIETATEM . ET . IMPROBITATEM.
OdIO . PLVSQ. VATINIANO . PROSEQVVTVS . EST.
Honoris . et . amicitiae . gratia.
PlVRIMIS . EX . ILLIS . QVOS . COLVIT.
llbros . qvorvm . magnam. et . selectis . iiabvit . copiam. Legavit.
ObHT . VI. NON . JVLII . AN . R. S. cT5 IDC XXI EXPECTAT . ADVENTVM . DIEI . DeI.
PeTUO . TvRGOT . CONSIL. CAD. SlM. TvR. DN. DeSPLANCHES
Lvi). TVRG. BaRO. de . SOLIERES . FRATRES.
Cl.AVD. TvRGOT. EQVES ToRQ. DoM. DE . ToVRAILLES.
Sac Tvrg. Mag. Libel. svppl. nepotes.
KaR. r.ABBAEVS . EXEQ. TeST.
Épitaphe du proviseur G. Turgot.
celle de l'épilaphe de G. Turgot. Voici en quels termes le liegisire des prieurs du collège d'IlAucouRT mentionne le décès de G. Turgot et Téleclion de Padet'.
« Die 2 jiiHi anni 1621 caducam liane vitam et miserise plenani « feliciori commiilavil vir a patria. Academia l'arisicnsi el collc- « gio liocce Harcuriano bene merilus Gregorius Turgotius Emon- ;( villanus, dum viverel censor Academia' integerrimus, abbatiae t' S. Germani a Pratis Parisiis ofBcialis tTquissimus, necnon hu- (' jusce domus per viginti et duos circiler annos provisor vigilan- « lissinius. Gui poslridie in provisorianam dignilatem, communi (• et nnanimi omnium Electorum voce el consensu successit vir f oplimus ac laiidalissimus Petrus Padelius, e diœcesi Constan- « tiensi, professer philosophiai' a decem annis in hac domo cele- 0 berrimus, socius Sorbonicus, insuper in sacra facultale theologiae « licenciatus. »
Le nouveau proviseur était du diocèse de Coutances, né à CouTAis'CES même, suivant certains biographes, à Piep.uevillela-Hague (Manche) suivant d'autres-. Il vint à Paris à Fâge de quatorze ans et y étudia la rhélorique au collège des G BASSINS, puis la philosophie au collège du Plessis^ prit sa licence en théologie et entra dans les ordres. Lorsque G. Turgot réorganisa le collège d'IlARcouiiT et le pourvut de maîlres distingués, il y appela P. Padet pour professer la philosophie, en 1612, et exercer la charge de principal. Quand celui-ci lui succéda, en 1G21, il n'eut qu'à continuer son œuvre de réforme pour la mener à bonne fin et rendre au collège son ancienne prospérité. Il choisit à son tour d'excellents maîtres tels que Claude de la Place, qui succéda en rhétorique à Tarin, dont nous avons parlé plus haut, et