CAMPANIA VINDICATA

SlVB LAUS YlNI REMENSIS A POETA BURGUNDO ELEGAHTBR QUIDEM, SED IMMERITO CULPATI.

Hue te, Remensi nata solo, tui Poscunt honores, nobilis Amphora :

Adesto ; Campanoque vires

Adde no vas animosa Vati.

Men' gratus error ludit, an intimis Gliscens medullis insinuât calor;

Venisque conceptus sonantes

Se liquor in numéros resolvit ?

Quantum superbas Vitis, humi licet Prorepat, anteït fructibus arbores ;

Tantùm, orbe quae toto premuntur,

Vina super generosiora Remense surgit. Cedite Massica Cantata Flacco Silleriis ; neque

Chio remixtum certet audax

Collibus Aïacis Falernum.

Cernis micanti concolor ut vitro Latex in auras, gemmeus aspici,

Scintillet exultim ; utque dulces

Naribus illecebras propinet Succi latentis proditor halitus; Ut spuma motu lactea turbido

Crystallinum blando repente

Cum fremitu reparet nitorem ?

Non haec inerti, non malè fervido Sapore peccant pocula : nectare

Tarn blandiuntur delicato,

Quam liquido placuere vultu.

Non hœc, malignus quidlibet obstrepat Livor, nocentes dissimulant dolos

Leni veneno. Vina certant

Ingenuos retinere Gentis Campana mores. Non stomacho movent iEgro tumultum ; non gravidum caput * Fuligine infestant opacâ :

Didita sed facili per omnes

Flexus meatu, nec mala renibus Tristis relinquunt semina calculi ;

Nec pœnitendâ segniores

Articulos hebetant podagrâ.

Ergo ut secundis (parcere nam decet Raro liquori) se comitem addidit

Mensis renidens Testa ; frontem,

Arbitra lœtitiae, resolvit Austeriorum. Tune cyathos juvat Siccare molles : Tune hilaris jocos

Conviva fundit libérales ;

Tune procul alterius valere Viles Lyaei relliquias jubet Fastidiosus. Non méritas tamen

Burgunda laudes invidebo

Testa tibi ; modo, te secundâ, Regnet Remensis. Tu reficis gravi Exsucca morbo corpora ; languido

Tu rore solaris caducam

Mitior et refoves Senectam.

Nam quod severas eluis efficax Curas : quod addis robora militi :

Hoc et popinis hausta passim

Vappa sibi decus arrogabit.

Vos, ô Britanni, (fœdera nunc sinunt Incœpta Pacis) dissociabilem

Tranate pontum. Quid cruento

Perdere opes juvat usque Marte ?

Laetis Remensem quàm satius fuit Stipare Bacchum navibus : et domum

Auferre funestis trophaeis

Exuvias pretiosiores !

At, qui procaci carminé munera Campana vellit, Neustriasco miser

Limo, vel acri faece guttur

Yvriaci recreet rubelli.

Offerebat Civitati Remensi, Carolus Coffin Remensis, Humanitatis Professor in Collegio Dormano-Belloraco. {Anno Domini, m dcc xii.)