ACTUS PRIMUS

Tenente terras Gonstantino Magno, jam fides et pax et honor pudorque priscus et neglecta redire yirtus audebat interque célestes Romœ tutelas annumerabatur Crispus, quem novis e Germania trophseis auctum expectabat pater, quum pestilens ventus domum regiam afïligit vesanoque farore accensa imperatoris conjux Fausta pudorem solvit. Equidem Pan aliquis aut Furia lymphaverat animum his criminibus idoneum; ideoqae rupia Orci voragine Megœram damus, Gorgoneis anguibus armatam et face ferali horrisonam, quse renuentem frustra excitât Maximianum olim Faustœ miserrimum genitorem, ut fecundum nialis pectus conçu teret, labantemque impelleret animum, jam sponte ad ruinam vergentem; itaque furiali œstro motus prœcepta implet Maximianus. Dum intérim aderit Helena, vix Grispi desiderium diuturnà exspectatione deliniens : sed mox redux laureatus purpuraque et apice insignis, victoriae prœmio quod sperabat accensus, Romam properat/ Opportune, itaque eum excipit pater, qui filiis et uxore stipatus, suœ gaudebat occurrere felicitati. Sed haec ab amore jam insana non semel per omnia ejus lineamenta mentem et oculos ducens longum amorem bibebat, quem modestia sua accendebat Grispus. In illius contemplatione omnia castitatis vota excidunt, sanctumque adolescentem idoneo offlcio demereri molitur.