Notamment le résumé de la page 8, lignes CET

dépassent seuls la ligne. Les marges ont été en général bien ménagées. Le second copiste surtout prend soin de remplir les blancs à la fin des lignes trop courtes (voy. aussi, dans la première partie, page 21, ligne 3) et de resserrer l'écriture à la fin des lignes trop longues. Îl emploie avec plus de régularité que le premier scribe les ὃ et les ï au commencement des mots ou entre deux voyelles ‘. L'un et l’autre font usage des apostrophes après les noms propres et les noms communs terminés par une consonne : à part cela, aucun signe pour séparer les mots ?.

Les fragments de saint Julien enfin présentent un troisième type d'écriture : c'est une onciale massive ; au lieu d’être allongées et inclinées, les lettres pourraient en général s'inscrire dans un carré ; les lignes, au nombre de vingt-deux

4. On remarque dans la première partie, deux y pointés à droite et à gauche de la hampe (c'est ainsi que ce copiste pointe aussi les :) : dans le mot τεταγμένος (2, 1).

2. Sauf pourtant p. 28, 1. 10 (υμων -); p. 34,1. 10 (παραχυψαντες *); p. 41, 1. 24 (κοινονησουσιν.); peut-être p. 38, 1. 22 (αυτων +); p. 58, IL. 15 (21 6), un blanc avant ουτοι. En plusieurs endroits, notamment pp. 59-62, on trouve des points grossièrement tracés entre les mots; mais ils ont été manifestement ajoutés après coup.

sur chaque page, sont de longueur fort iné- 8816. L'orthographe du morceau est barbare.

Sur l’âge de ces différents manuscrits, un . savant compétent, M. Omont, a bien voulu me donner son jugement. Il estime que les fragments de Pierre sont contemporains du papyrus mathématique d'Akhmîim. « M. Baillet, dit-il, attribue au vu° ou vir° siècle (p. 4) l’écriture du papyrus mathématique, rien ne s’y oppose au point de vue paléographique. J'avoue cependant que je serais porté à rajeunir quelque peu la minuscule de l’évangile de saint Pierre et à la reporter plutôt au vur° ou 1x° siècle, date qu'il semble qu'on doive assigner aussi aux deux onciales penchées du livre d'Hénoch. Quant au fragment des actes de saint Julien, peut-être faut4l le faire remonter au va‘ siècle. »

M. Bouriant, de son côté, a observé que la région du cimetière où l'on a retrouvé notre manuscrit a élé utilisée du vur° au xu° siècle : c’est donc dans cet intervalle que le recueil qui nous occupe aura été enfoui. Les deux constatations concordent : le parchemin découvert dans la tombe d’Akhmîm a dû être achevé vers le νπι ou le 1x° siècle. |

Nous donnons dans les pages qui suivent une édition des fragments de l'évangile et de l’apo: calypse de Pierre corrigée d'après les photographies. Certains passages sont indistincts sur les reproductions que nous avons eues entre les mains : on trouvera en ce cas dans les notes, accompagnée de la lettre B., la partie correspondante de la copie faite par M. Bouriant sur l'original.

EYATTEAION ΚΑΤᾺ IIETPON

1. τ΄. — 92, Ou τις (ἢ) — 3. κι᾿. — 4. πείλατης — δ, παρ... μφθηναι --- 6. οσα B. — 7. στὰ B. — 8. και Β. — 9. son B.

φ - , ἐ 9 end nd δὼ A 4 x À À A

10 Καὶ nveyxov 1 δύο καχούργους, καὶ ἐσταύρωσαν 3 À ! 9 ῳ A Ki 8 . 3 «4 δὲ 3 !

1 ὡς μηδένα 9 πόνον ἔχων * 11 καὶ ὅτε ὥρθωσαν [9 A 4 ii 3 e . v 1 9 € τὸν σταυρὸν 1! ἐπέγραψαν ὅτι * οὗτός ἐστιν ὁ βασι- 12 λεὺς 12 τοῦ Ἰσραήλ. 12 καὶ τεθεικότες τὰ ἐνδύματα ἔμπροσθεν 13 αὐτοῦ διεμερίσαντο, καὶ λαχμὸν ἔῤαλον > 2 mr» 4 νὰ 7 , 3

13 ἐπ᾿ αὐτοῖς 14, 18 εἷς δέ τις τῶν καχούργων ἐχείνων 3 (ὃ 15 9 A λέ . εἴ - ὃ À \ A ἃ ὠνείδισεν δ αὐτοὺς λέγων ἡμεῖς διὰ τὰ χαχὰ 3 eo , Q . v 16 δὲ \ ἐποιήσαμεν οὕτω πεπόνθαμεν * OÙTOS ἑ, σωτὴρ

4, χὺ — 2. αὐτῶν — ὃ. περιεδαλλον — 4. war ετεροι à και B. —

5. γονας B. — 6. τι B. — 7. veyxov B. — 8. ων τὸν xuptov B. — 9. unôev — 10. Après ot : te ὠρθωσὰαν B. — 11. graupuy — 12. θασιλευς B. — — 18. ροσθεν Β. — 14. autos B. — 15. wvet-

. "Hv δὲ μεσημόρία - καὶ σχότος χατέσχε πᾶσαν 15 τὴν Ἰουδαίαν, χαὶ ἐθορυδοῦντο καὶ ἠγωνίων μήποτε ὁ ἥλιος ἔδυ ἐπειδὴ ἔτι ἔζη " γέγραπται αὐτοῖς ἥλιον μὴ δῦναι ἐπὶ πεφονευμένῳ !. 16 καί 16 τις αὐτῶν (Ρ. 4) εἶπεν - ποτίσατε αὐτὸν χολὴν ? μετὰ ὄξους. καὶ χεράσαντες ἐπότισαν, 47 καὶ 17 ἐπλήρωσαν πάντα, καὶ ἐτελείωσαν κατὰ τῆς χεφαλῆς αὐτῶν τὰ ἁμαρτήματα. 18 περιήρχοντο δὲ 18 πολλοὶ μετὰ λύχνων, νομίζοντες ὅτι νύξ ἐστιν καὶ ἀγεπέσαντο ὃ, 19 καὶ ὁ Κύριος ἀνεδόησε λέγων 19 n δύναμίς pou, ἣ δύναμις κατέλειψάς με : καὶ εἰπὼν ἀνελήφθη. 20 καὶ αὐτῆς * ὥρας διεράγη τὸ 20 καταπέτασμα τοῦ ναοῦ τῆς Ἱερουσαλὴμ εἰς δύο.

22 τότε ἥλιος ἔλαμψε, καὶ εὑρέθη ὥρα ἐνάτη ᾿ 9: 23 ἐχάρησαν δὲ οἱ ᾿ἸΙουδαῖοι, καὶ δεδώχασι τῷ 9 Ἰωσὴφ τὸ σῶμα αὐτοῦ, ἵνα 6, αὐτὸ θάψῃ, ἐπειδὴ θεασάμενος ἦν ὅσα ἀγαθὰ ἐποίησεν. 24 λαδὼν δὲ 2 τὸν Κύριον ἔλουσε καὶ εἴλησε σινδόνι 1 καὶ εἰσήγαγεν εἰς ἴδιον τάφον καλούμενον κῆπον Ἰωσήφ. 25 τότε οἱ Ἰουδαῖοι καὶ οἱ πρεσθύτεροι καὶ où 95 ἱερεῖς ὃ, γνόντες οἷον (P. 5) κακὸν ἑαυτοῖς 9 ἐποίησαν, ἤρξαντο 10 χόπτεσθαι 1! χαὶ λέγειν * οὐαὶ ταῖς

1. πεφωνευμενωὼ — 2. y Β. --- 3. ἐστιν soc corrigé en ἐστιν eneσαντο --- 4. αυτος — 5. eyevsts COTT. en eyevero — 6. tvt — T. σιν δονιν — 8. où ἐρεῖς — 9, xaxov sa B. — 10. ἡ et a B. — 11. : B.

ἁ luc ἡμῶν, ἔγγισεν ἡ κοίσις καὶ τὸ τέλο μαρτίαις ἡμῶν, ὙΥΥ ἢ Χρίσις $ Ἱερουσαλήμ.

ϑ A NL A “- ς 9 ? ᾿ Εγὼ δὲ μετὰ τῶν ἑταίρων μου ἐλυπούμην : χαὶ, τετρωμένοι χατὰ διάνοιαν ', ἐχρυδόμεθα * ἐζη-: “ po “ τοὶ Fr μ 3 9 - ΄τούμεθα γὰρ ὑπ᾽ αὐτῶν ὡς xaxoUpyot καὶ ὡς τὸν γαὸν θέλοντες ἐμπρῆσαι 3. 27 ἐπὶ δὲ τούτοις πᾶσιν 4 , \ ῃ ! 0 3 θ “- ὶ 1 !

Συναχθέντες δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι καὶ A 9 « }? 9 U 4 e ἮΝ πρεσθύτεροι πρὸς ἀλλήλους, ἀχούσαντες ὅτι ὁ λαὸς ἅπας γογγύζει καὶ κόπτεται τὰ στήθη λέγοντες ὅτι * εἰ τῷ θανάτῳ αὐτοῦ ταῦτα τὰ μέγιστα σημεῖα γέγονεν, ἴδετε ὅτι πόσον δίχαιός ἐστιν, 29 ἐφοδήθησαν οἱ πρεσόύτεροι * χαὶ ἦλθον πρὸς Πειλᾶτον, δεόμενοι αὐτοῦ καὶ λέγοντες - 30 παρά- --ΟΟ € ad ? LU } A a ὃος ἡμῖν στρατιώτας, ἵνα φυλάξωμεν ὁ τὸ μνῆμα 9 - ed 4 αὐτοῦ ἐπὶ τρεῖς ἡμ[έρας] ὅ, μήποτε ἐλθόντες (P. 6) οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ χλέψωσιν αὐτὸν καὶ ὑπολάδῃ λαὸς ὅτι ἐκ νεχρῶν ἀνέστη χαὶ ποιήσωσιν ἡμῖν χαχά, 81 ὁ δὲ Πειλᾶτος παραδέδωχεν αὐτοῖς Πετρώνιον τὸν χεντυρίωνα μετὰ στρατιωτῶν δ φυλάσgety τὸν τάφον. καὶ σὺν αὐτοῖς ἦλθον πρεσθύτε-por χαὶ γραμματεῖς ἐπὶ τὸ μνῆμα ‘ 32 καὶ χυλίσαντες λίθον μέγαν μετὰ 7 τοῦ κεντυρίωνος καὶ τῶν στρατιωτῶν ὁμοῦ πάντες οἱ ὄντες ἐχεῖ

A. ατα δια Β. -- 2. μπρησαι B. --- 38. θεζομε Β. --- à. φυλαξὼ — ὅ. mu... — 6. στρατίωτον --- T. xata

ἔθηκαν ἐπὶ τῇ θύρᾳ τοῦ μνήματος, 33 καὶ ἐπέχρι- 33 av! ἑπτὰ σφραγῖδας, καὶ oxnvhy ἐχεῖ πήξαντες ἐφύλαξαν. 34 πρωΐας δὲ ἐπιφώσχοντος τοῦ oab- 34 Garou ἦλθεν ὄχλος ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ καὶ τῆς περυχώρου, ἵνα ἴδωσι τὸ μνημεῖον ἐσφραγισμένον.

σόντων τῶν στρατιωτῶν ἀνὰ δύο δύο χατὰ φρουράν, μεγάλη φωνὴ ἐγένετο ἐν τῷ οὐρανῷ “ 36 καὶ 36 εἶδον ἀνοιχθέντας τοὺς οὐρα[ν])ούς ὃ, καὶ δύο ἄνδρας (Ρ. 1) κατελθόντας ἐχεῖθεν ὁ, πολὺ φέγγος ἔχοντας, χαὶ ἐγγίσαντας τῷ τάφῳ. 81 ὁ δὲ λίθος 5, ἐκεῖνος 5 37 ὁ βεδλημένος ἐπὶ τῇ θύρᾳ, ὁ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ χυλισθεὶς 7, ἐπεχώρησε παρὰ μέρος, καὶ ὁ τάφος ἠνοίγη 5, καὶ ἀμφότεροι οἱ νεανίσκοι εἰσῆλθον. 38 ἰδόντες 9 οὖν ὃς οἱ στρατιῶται ἐχεῖνοι ἐξύπνισαν τὸν λεντυρίωνα 10 χαὶ τοὺς πρεσθυτέρους * παρῆσαν γὰρ καὶ αὐτοὶ 11 φυλάσσοντες. 99 καὶ, ἐξηγουμένων αὐτῶν ἃ εἶδον 15, 39 πάλιν ὁρῶσιν ἐξελθόντας 13 ἀπὸ τοῦ τάφου τρεῖς ἄνδρας 14, χαὶ τοὺς δύο τὸν ἕνα ὑπορθοῦντας, καὶ σταυρὸν ἀχολουθοῦντα 15 αὐτοῖς, ἀ0 χαὶ τῶν μὲν 40 δύο τὴν κεφαλὴν χωροῦσαν μέχρι τοῦ οὐρανοῦ, τοῦ δὲ χειραγωγουμένου 16 ὑπ᾿ αὐτῶν ὑπερθαίνουσαν τοὺς οὐρανούς. LA καὶ φωνῆς ΠΠ ἤχουον ἐκ τῶν 4

À. εἐπεχρεῖσαν — 2. nt — 3. ἀανοιχθεντες τοὺς ουρᾶα.. ou — 4. εχειθε — 5: λειθος — 6. νος B. — 7. ισθεις B. — 8. evoryn : ΥῊ B. — 9. οντες B. — 10. evtu B. — 11. av οι B. — 12, ον B. τς 18. opaciv εξελθοντος — 14. œvôpes — 15. αχολοθουντα — 16. χειρατωτουμένου — 17. puvn

4 val 5. 43 συνεσχέπτοντο οὖν ἀλλήλοις ἐχεῖνοι ἀπελθεῖν (Ρ. 8) καὶ ἐνφανίσαι ταῦτα τῷ Πειλάτῳ.

4 ἀὰ καί, ἔτι διανοουμένων αὐτῶν, φαίνονται πάλιν ἀνουιχθέντες οἱ οὐρανοὶ, xal ἄνθρωπός τις xatehθὼν 3 xal εἰσελθὼν εἰς τὸ μνῆμα.

41 δὲ τοῦτο ἔδοξεν, Δ εἶτα προσελθόντες πάντες ἐδέοντο αὐτοῦ xal παρεχάλουν 1 κελεῦσαι τῷ κεντυρίωνι δ καὶ τοῖς στρατιώταις μηδὲν εἰπεῖν ἃ

40 λιθασθῆναι, 49 ἐχέλευσεν οὖν ὁ Πειλᾶτος τῷ κεντυρίωνι ὃ xal τοῖς στρατιώταις μηδὲν εἰπεῖν.

ὃ ᾿Ὀρθρου" δὲ τῆς χυριακῆς Μαριὰμ'! ἡ Μαγδαλινὴ, prise τοῦ Κυρίου, (φοδουμένη διὰ τοὺς Ἰουἀίους, ἐπειδὴ ἐφλέγοντο (P. 9) ὑπὸ τῆς ὀργῆς, οὐκ

καὶ προσελθοῦσαι παρέχυψαν ἐχεῖ, καὶ ὁρῶσιν ἐκεῖ τινα γεανίσχον καθεζόμενον μέσῳ τοῦ τάφου, ὡραῖον καὶ περιδεόλη μένον (P. 10) στολὴν λαμπροτάτην, ὅστις ἔφη αὐταῖς * ὅθ τί 5 ἤλθατε ; τίνα ζητεῖτε; μὴ τὸν σταυρωθέντα ἐκεῖνον; ἀνέστη καὶ ἀπῆλθεν. εἰ δὲ μὴ πιστεύετε 5, παραχύψατε χαὶ ἴδατε τὸν τόπον ἔνθα ἔχειτο 7, ὅτι οὐκ ἔστιν * ἀνέστη γὰρ καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖ ὅθεν ἀπεστάλη. 57 τότε ai Yu» vatxes φοδηθεῖσαι ὃ ἔφυγον.

οτι --- 6. πιστενεται — 7, exet avec τὸ ajouté au dessus. — 8: φοθηθεις

8 Ἢν δὲ τελευταῖα ἡμέρα τῶν ἀζύμων * καὶ πολλοί τινες ἐξήρχοντο, ὑποστρέφοντες εἰς τοὺς 50 οἴχους αὐτῶν, τῆς ἑορτῆς παυσαμένης 1. 89 ἡμεῖς δὲ, οἱ δώδεκα μαθηταὶ τοῦ Κυρίου, ἐχλαίομεν καὶ ἐλυπούμεθα - καὶ ἕκαστος, λυπούμενοξ διὰ τὸ συμ- 80 θὰν, ἀπηλλάγη εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. 60 ἐγὼ δὲ Σίμων Πέτρος καὶ ᾿Ανδρέας ὁ ἀδελφός μου, λαδόντες ἡμῶν τὰ λίνα, ἀπήλθαμεν εἰς τὴν θάλασσαν 3. xal ἦν σὺν ἡμῖν Λευεὶς ὁ τοῦ ᾿Αλφαίου, ὃν Κύ-

ATIOKAAYYIZ ΠΕΤΡΟΥ͂

4, mouxtAor — 2. διδαξωσιν — 3. exotvor — 4, Ici le parchemin présente une lacune qui devait déjà exister lorsque l'apocalypse a été copiée. — 5. τοῦ — 6. mie (de πιστους) corrigé en πινωντας — T. διψον... — 8, χας COrT. en xat — 9. opous — 10, ευὐξωμεθ, — 11. μ..θ. τα

ἄφίνω] φί[αίν]ονται ὁ δύο ἄνδρες ἑστῶτες ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου πρὸς ο[ὃς] * οὐκ ἐδυνήθημεν ἀν- 1 τιδλέψαι Ἵ ἐξήρ[χ]ετο " γὰρ ἀπὸ τῆς ὄψεως " αὐτῶν ἀχτὶν ὡς ἡλίου. καὶ φωτεινὸν ὁ ἦν αὐτῶν τὸ] Ἶ ἔνδυμα, ὁποῖον οὐδέποτε ὀφθαλμὸς ἀνθρώπου εἶδεν + οὐδὲ γὰ]ρ " στόμα δύναται ἐξηγήσασθαι ἢ χίαρδία ἐπινοῆσα]ι " τὴν δόξαν ἣν ἐνεδέδυντο 10 καὶ 8 τὸ χαλ[ωπὸν τῆς ὀψεως " (Ρ. 418) αὐτῶν. 8 où ἰδόντες ἐθαμόώθημεν - τὰ μὲν γὰρ σώματα αὐτῶν ἦν λευχότερα 15 πάσης χιόνος καὶ ἐρυθρό- 9 Tepa παντὸς ῥόδου. 9 œuvexéxparo δὲ τὸ ἐρυθρὸν αὐτῶν τῷ λευχῷ 13 - καὶ ἁπλῶς οὐ δύναμαι ἐξη- 10 γήσασθαι τὸ κάλλος αὐτῶν. 10 ἥ τε γὰρ χόμη αὐτῶν οὔλη ἦν xat ἀνθηρὰ 14 καὶ ἐπιπρέπουσα αὐτῶν τῷ τε προσώπῳ καὶ τοῖς ὦμοις, ὡσπερεὶ 15 στέφαγος ἐκ νάρδου στάχυος πεπλεγμένος καὶ πουκίλων ἀνθῶν ἢ ὥσπερ lou ἐν ἀέρι " τοιαύτη [6 ἦν Η αὐτῶν ἡ εὐπρέπεια, 41 ἰδόντες οὖν αὐτῶν τὸ κάἀλ-

À. ἀφ..φ... ονται --- 2, εμπροσθε --- ἃ. ο.. — 4. εξηριετο — 5. Le « de τῆς et l'o sont mutilés, mais reconnaissables. —

6. φωτινον — Ἴ. au. : la dernière lettre paraît être un o, — 8. Anse. p— 9... t : les premières lettres

paraissent être ap et la dernière α. — 10: εδεδυντο et au-dessus du premier s, un ν précédé d'une lettre mutilée qui paraît avoir été un ε. — 11. χαλ........ ἑὡως : la première lettre paraît être unw ou un α. --- 12. λευκότερον — 13. των λευχων — 4, avôepa — 15, ὡσπέρ εἰς — 46. τοιαυτην |

τίνες εἰσὶν οὗτοι ; 18 λέγει μοι " οὗτοί εἰσιν ! οἱ àde)- 13 pot ὑμῶν.3 οἱ δίκαιοι ὧν ἠθελήσατε τὰς μορφὰς ἰδεῖν.

Κἀγὼ ἔφην αὐτῷ - καὶ ποῦ εἰσι πάντες οἱ δέ- κε χαιοι ἢ ποῖός ἐστιν ὁ αἰὼν ἐν ᾧ εἰσι ταύτην ἔχοντες τὴν δόξαν: 15 χαὶ ὁ Κύριος ἔδειξέ μοι κ5 μέγιστον χῶρον ἐχτὸς τούτου τοῦ χόσμου ὑπέρλαμπρὸν τῷ φωτί, καὶ τὸν ἀέρα τὸν ἐκεῖ ἀχτῖσιν ἡλίου καταλαμπόμενον 3, (Ρ. 17) καὶ τὴν γῆν αὐτὴν ἀνθοῦσαν ἀμαράντοις ἄνθεσι χαὶ ἀρωμάτων πλήρη καὶ φυτῶν εὐανθῶν καὶ ἀφθάρτων καὶ καρπὸν εὐλογημένον φερόντων. 16 τοσοῦτον δὲ ἦν τὸ ἄνθος ὡς 16 καὶ ἐφ᾽ ἡμᾶς ἐχεῖθεν φέρεσθαι, 47 οἱ δὲ οἰκήτο- 17 pes τοῦ τόπου éxelvou ἐνδεδυμένοι ἦσαν ἔνδυμα ἀγγέλων φωτεινῶν ὁ, καὶ ὅμοιον ἦν τὸ ἔνδυμα αὐτῶν τῇ χώρᾳ αὐτῶν. 18 ἄγγελοι δὲ περιέτρεχον 18 αὐτοὺς ἐχεῖσε. 19 ἴση δὲ ἦν ἡ δόξα τῶν ἐκεῖ 19 οἰκητόρων, καὶ μιᾷ φωνῇ τὸν Κύριον θεὸν- ἀνευ-φήμουν ὅ εὑφραινόμενοι ἐν ἐχείνῳ τῷ τόπῳ. 20 90 λέγει ἡμῖν ὁ Κύριος " οὗτός ἐστιν ὁ τόπος ὁ τῶν ἀρχηγῶν 1 ὑμῶν, τῶν δικαίων 5 ἀνθρώπων.

1.ε Β. — 2. ἡμῶν — 8, totv ἡλιοῦ B. — 4. φωτινὼ — 5. ἀνεφήμουν avec υ ajouté au-dessus de ἐφ — 6. τοπως — T. ἀρχερὼ — 8. δικαιον — 9, evapov τοπὼ κχανταντικρυς — 10. αυχμηροντων — 11. χολισεως

χολαζόμενοι ! ἐχεῖ xat οἱ κολάζοντες 3 ἄγγελοι σχοτεινὸν ὃ εἶχον αὐτῶν ἔνδυμα 4 χατὰ τὸν 5 ἀέρα τοῦ τόπου.

Καί τινες ἦσαν ἐχεῖ ἐχ τῆς γλώσσης κρεμάμες vot. οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ βλασφημοῦντες τὴν ὁδὸν τῆς δικαιοσύνης δ. καὶ ὑπέκειτο αὐτοῖς πῦρ φλεγόμενον καὶ κολάζον αὐτούς.

Καὶ λίμνη τις ἦν μεγάλη, πεπληρωμένη (P: 16) Bop66pou φλεγομένου, ἐν ᾧ ἦσαν ἄνθρωποί τινες ἀποστρέφοντες τὴν δικαιοσύνην, καὶ ἐπέχειντο αὐτοῖς ἄγγελοι βασανγισταί 7. 7

Ἦσαν δὲ καὶ ἄλλοι : γυναῖκες τῶν πλοχάμων ἐξηρτημέναι 8 ἀγωτέρω τοῦ βορδόρου ἐκείνου] ° τοῦ ἀναπαφλάζοντος 10, αὗται δ]ὲ Ἡ ἦσαν αἱ 13 πρὸς μοιχείαν χοσμηθεῖσαι. οἱ δὲ συμμιγ[έντ]ες 15 αὐτῶν τῷ μιάσματι τῆς μοιχείας "δ ἐχ τῶν ποδῶν [ἦσαν] χ[ρεμάμενοι χ]αὶ 15 τὰς κεφαλὰς εἶχον ἐν τῷ βορ- Gép[p, καὶ πρὸς ἀλλήλους] 16 ἔλεγον + οὐχ ἐπιστεύομεν ἐλεύσεσθαι 17 εἰς τοῦτον τὸν τόπον.

1. 'χολασζομενοι --- 2. σχολαζοντες corrigé après coup en σχολαζοντες — 3. σχοτινον — 4. ἐνδεδυμενα — 5, τὸ avec v ajouté au-dessus — 6. διοκαίοσυνης — Ἴ, βανισται avec σὰ au dessus — 8. εξηρτημενὰ — 9. exeuv.. — 10. αναφλ corrigé en avaπαφλαζοντος — 11. aut...e — 12. nv — 13. συμμιγ.. ες — 414. μειχιας — 15. ποδων.... %.......... αι : la lettre avant le x parait étre un v. — 16. βορδορ. soso ι (ἢ r?)p........ “- — 11. ελευσεθαι

à TEXTE 29

enAnpouéve ἑοπετῶν πονηρῶν, καὶ πλησσομένους ὑπὸ τῶν θηρίων ἑκείνῳν, καὶ οὕτω στρεφομένους 2 9 ed λά 4 2 3 Ni Ÿ “ἐχεῖ ἐν. τῇ χολάσει ἐχείνῃ. εἐπέχειντο ὁὲ αὐτοῖς σκχώληχες ὥσπερ γεφέλαι σχότους. αἱ δὲ ψυχαὶ τῶν πεφονευμένων, ἑστῶσαι χαὶ ἐφορῶσαι τὴν 3 “- " y € \ χόλασιν ἐχείνων τῶν φονέων, ἔλεγον © ὁ θεὸς, δικαία σου ἡ χρίσις.

Πλησίον δὲ τοῦ τόπου ἐχείνου εἶδον ἕτερον τόπον (P. 15) τεθλιμμ[έϊνον 2, ἐν ᾧ ὁ ὁ ἰχὼρ καὶ ἡ δυσωδία τῶν χολαζομένων κατέρρεε χαὶ ὥσπερ λίμνη ἐγίνετο ἐκεῖ. κἀκεῖ ἐκάθηντο γυναῖχες, ἔχουσαι τὸν ἰχῶρα μέχρι τῶν τραγήλ[ων]) ὁ. καὶ ἀν- . 4 3 “ὦ "λλοὶ τὸ "re 5 Y τιχρὺς αὐτῶν πόλλοὶ παῖδες, ο[ΐτινες] ὅ ἄωροι ἐτ[ίϊχτοντο 5 - χαθήμενοι ἔχλαιον, χαὶ προήρχοντο 9 9 - - ! 7 \ \ A pd »

ἦσαν μέχρι τοῦ ἡμίσους αὐτῶν καὶ βεόλημένοι ἐν τόπῳ σχοτεινῷ !! χαὶ μαστιζόμενοι ὑπὸ nvyeuμάτων πονηρῶν καὶ ἐσθιόμενοι τὰ σπλάγχνα ὑπὸ σχωλήχων ἀχοιμήτων. οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ διώξαντες τοὺς δικαίους καὶ παραδόντες αὐτούς.

5. 0...... : la dernière lettre parait être un €. — 6. et. xtovro —T. av... ες — 8. τω. — 9.x.............. υσαι : la premiére lettre parait être un 8. — 10. evepor. ...., — 11. σχο-

μασώμενοι αὐτῶν τὰ χείλη καὶ κολαζόμενοι xai ᾿

πεπυρωμένον ! σίδηρον κατὰ τῶν ὀφθαλμῶν λαμ- Gkvovres. οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ βλασφημήσαντες καὶ xax@ç εἰπόντες τὴν ὁδὸν (P. 14) τῆς δικαιοσύνης.

8) Καὶ ἐν ἑτέρῳ τινὶ τόπῳ χάλικες ἦσαν ὀξύτε-por ξιφῶν καὶ παντὸς ὀδελίσχου, πεπυρωμένοι.

χαὶ γυναῖκες χαὶ ἄνδρες, ῥάχη ῥυπαρὰ ἐνδεδυ-μένοι, ἐχυλίοντο ἐπ᾿ αὐτῶν χολαζόμενοι. οὗτοι ὅ δὲ ἦσαν οἱ πλουτοῦντες xal τῷ πλούτῳ αὐτῶν πεποιθότες xal μὴ ἐλεήσαντες ὁ ὀρφανοὺς καὶ χήpas, ἀλλ᾽ ἀμελήσαντες τῆς ἐντολῆς τοῦ θεοῦ.

1. πεπυρωμενων — 2. auroy — 3. φλεγομεν.ν — 4. ouôn — 5. outo — 6. αν B. — ‘7. ποιου — 8. βορόορω avabeovtes — 9, outo — 10, τι B, — 11. avô Β. — 12. xayw — 18, ον B.

so Ὁ

Καὶ παρὰ τῷ χρημνῷ ἐκείνῳ τόπος ἦν πυρὸς πλείστου γέμων * xäxet ἱστήχεισαν ἄνδρες, οἵτινες ταῖς ! ἰδίαις χερσὶ ξόανα ἑαυτοῖς ἐποίησαν ἀντι θεοῦ. | Καὶ παρ᾽ ἐκείνοις ἄνδρες ἕτεροι xal γυναῖχες ῥάῤδους πυρὸς ἔχοντες, χαὶ ἀλλήλους τύπτοντες, καὶ μηδέποτε παυόμενοι τῆς τοιαύτης κολάσεως. 35 καὶ ἕτεροι πάλιν ἐγγὺς ἐκείνων γυναῖκες καὶ ἄνδρες φλεγόμενοι καὶ στρεφόμενοι καὶ τηγανιζόμενοι. οὗτοι δὲ ἦσαν οἱ ἀφέντες 2 τὴν ὁδὸν τοῦ θεοῦ.