AD LEONEM MAURIN

REC.TOREM PAROECLii SANGTl STEPHANI FONSBELLENSIS ,

Cauoilicum ad honores Ecclesiae Vivariensis.

Dicere quàm dignas grates , quàm prsemia vellem

Digna referre tibi , Optime Prœceptor. Me , pubescentibus annis,

Dogmata sacra doces , Mores informas, animum mulcere peritus

Et stimulare simul ; Discipulo studiis intento plaudis, et artes

Prsecipis ingenuas.

Ex lune decurrit jamjam tricesimus annus ,

Mente reposta manent Quai tua cura mihi posuit prœcepta; perennis

Omni a servat amor.

Nunc etiam gaudens interdum corde revolvo

ïempora praîterita ; Divinos ritusdoceor, famulorque litanti,

Dulce mlnisteriuml

Lœtas ecce vices alterno laboris et olî ,

Fiorea rura patent.

Ludis indulgere juvat, parare dolosas

Insidias avibus ; Retibus et pisces subducere lïuminis, agros

Quod rigat Uzerios; Vere novo llores, au tu m ni tempore ramis

Carpere poma manu ; Excelsi superare Badis fastigia montis,

Aui penetrare specus.

Cursu defessos, noctis crescentibus umbris ,

Fabula grata levât.

Félix illa dies quae me dédit instituendum ,

Magnum opus atque labor, Tali doctori ! Forsan non vidit alumnum

Continua docilem , At certè nunquam ingratum. Dum Ardechia curret

Spumifer in Rhodanum , Dum in campis maturescent Stephanensibus uvse ,

Aureus atque melo , Dum vivas herbosae fontis Bellonensis

Cancer amabit aquas , Attestor Numen, nunquam me, Care, videbis

Immemorem esse tuî.

Lugduni, prima die mensis Maiiani 4859.