PI. CCLXXXVIII
I5ARU0T1A PA^CllElU, ad. drongmart.
barrotia de pancher. Pandanées.
ÉTYMOLOGIE : Dédié par (Jaudicliauil à son ami Barrol.
CAUAC.TfiliES OKNiaUQUES : /lims masc. : spudix terminalis cjlindilcus, simplex, cloiigalus, sllpililms tlavatis, disoo terminali cariioso subLexagoiio lecliis, pediccllis versus apiccm el discoriim superficie inferiori staminihus numcrosis sulisessilihus ohleclis. — Flurcs fœminci ifjnoli. Fruclus : cephaliuni ellipticuin, ovale v. eloiij^alum, sjiicarpiis coutiguis aiigulosis, traiisverse lalioribus, e série simplici Iransvcrsali carpeli(iruiii coinposilis (rarius e série duplici Iransversali vol c carpcllo unico) : stiginala dcmilormia erccla, disco stignialico rciiil'ornii lalerali sursum pleruinquc spectaiilc.
Barrotia, Gaudicliaud, Allas, Voy. Bonite, pi. 13.
CAUACl'EUES SPEC1FHJUE.S : caulis 6-8 melr. allu.s (ex Balansa); fulin angusla, 1"'-I'>>b0 longa, i-5 cent, lata, ima basi margino intégra, paulo .supra el dense denlata, versus apiceni tenuissinie denticulata, nervo medio infra carinato et aculeato nervis laleralibus duobus priniariis supra carinatis et aculo denticulatis, apicem versus conlluentibus; foliis sensim atleuuatis aculls nec acuminalis, apicc trigonis, ncrvulis lenuissimis (eiroilei' 50-30 in I ceiiL). Flurcs iiiasciili cl l'a^minei désuni. — Fnicliis : cepbalium ellipsoideuni, 21-24 cent, longum, 12-13 laluni (in spec. lialansa n" 22.")5 et Panclier), axi breviori ovali, S cent, longo (in spec. Balansa n" 22j3 frnclibus dclapsis). Si/iic((rpia infra conligua sul)|irisnialica liexagona lania supra pjraniidala, apice Irnncala, stigmatibus tribus rarius duobus, dcntifurniibus, conliguis sursum inflexis, superficie stigmatica parva transversa versus apicem ceplialii speclante, nucula lignosa inl'ra médium syncarpii indurata triloculari, loculis 1-2 s;epe aborlivis, vacuis el minoribus. — Hab. in sylvis nionlis Kou-gui (Balansa n" 2235, Messioncoué propc Port Bousiiuet, B. n° 22.j3. In monlibus prope Morari, ad 700 metr. allit. (Paucher, sub Pandan. sphœroceph.). — In caldar. Linden. viv. inlroduct. 1S70.
Barrotia Pancheri, Ad. Brongniart, Anii. Se. nul., G= sér., 1, pi. 11. Pandanus sphserocephalus, Paucher, mss.
— Pancheri, l.inden, Catul.
Cette Pandanée nouvelle vient d'être introduite vivante en Europe par M. Linden, qui l'a reçue l'année dernière de la Nouvelle-Calédonie. J'ai retrouvé, dans la plante, l'une des espèces du genre Barrotia, fondé par Gaudicliaud et que M. Ad. Brongniart a adopté dans le choix de plantes néo-calédoniennes qu'il avait publiées en collaboration avec M. A. Gris.
Le genre Barrotia compte aujourd'hui sept espèces : B. macrocarpa, altissima, Balansœ, Aragoensis, dccumbeiis, sphœrocephala, et enfin Pancheri, la seule espèce qui soit vivante en Europe jusqu'à ce jour.
Cette espèce, dont j'ai vu les échantillons secs et fructifies dans l'herbier du Muséum, à Paris, avait été confondue par Pancher, qui l'a trouvée le premier, avec le Pandanus sphœrocephalus, dont elle se rapproche par ses
e fianntmiteken idnac.pu:! vi4iirto i'uij
BARROTIA (I
Jl'm^
DANUS) PANCHERI.
capitules, mais que la forme individuelle de ces fruits en éloigne sensiblement.
Le capitule (ou cephalium) est dressé, porté sur un pédoncule -vigoureux accompagné de feuilles assez serrées, dont les supérieures l'entourent comme une sorte d'involucre en le dépassant. Ces feuilles sont assez faciles à reconnaître par leur double côte longitudinale indépendante de la cùte médiane parfois rosée, leur ton vert uniforme et leurs fines dentelures en scie. Les échantillons que M. Linden possède dépassent en élégance le Pandanus ornatus, que nous avons autrefois décrit dans ce recueil, et ont sur lui l'avantage d'appartenir à un climat tempéré-froid et de convenir davantage pour la décoration des appartements.
Ed. André.