PI. LXI
GONGORA PORTENTOSA, i,i\n. et liEiciiii. fil.
GONGORA, Orchidées.
KTYMOLOGIE : Urtlk' à Anloiiio Caliallcro y (iongora, ami du bolauistc Mulis.
CARACTERES GÉNÉRIQUES : Pcriyomi patenlis foliola oxtpi'iora laleralia lilicra, divaricata, snpn'imini ooliinin;p ilorso ailiiatiim; iiilcriora iniiioi'a, coliinina^ mi'dii) coiinala. Ijilidhim ciNii liasi c(]|uiiii];r cDiiliiiiiiini, lilii'i'iiin, iiiii;iiiriilalurii, diiuidio inlcricirc iliv|»ii-|iili(ii r\|ilaiialii, iili'iii(|iiL' l'iiniuKi, sii|n'ii(ir(' (l'iiichiliol M'i'licali, aiii-i|iili (l'arichus iip|i(isilis i'(iiii|diL'alis, connalis), acumiiiali). Coluiiimi cloiigala, arcuata, clavala, mai'ginata. Aiillwra incomplète bildciilaris. l'olluiiii 2, linearia, in caudicuia cuiioata sessilia. — Hcrlxi' (iiiKTimiiœ, cpipliytœ, pscitdiihidhosce; foliis pliciitis, rari'niis clnm/dlls /Icxiiosis, iiiidti/loris. — Cumioni, Ruiz et Pav. Prodr. H 7, t. 25.
CARACTERES SPÉCIFIQUES : Hniriiius clongalus plui-illoius; /7ocm longcpodicellati ; svpaluiii doisale ligulalo aciilum; si-pahi lateralia oliionga apicidala; pctala caniosa lincari-falcala; liihriliiiii i-arnosissinnim comp[csM]m. jnediu siiperne aiigulalo aristis gcminis iTlimsis in basi laniinai-nni dolahiiUiiininm aniice aeutaruni, aniice aditum in antruni lalK'lli apcricnliiirn ; cpirlidiiiiii labnla'rornic aiK'e]>N parvnm lignia linrari bicnrva anleposita {G. pin-lciilosu, Lind. Cl Rcicli. III. in Ciii-il. Chniii. ISil!», p. Sili). — Cundinaniaica, pi-ov. Rogota (Nova-Granata). AVallis, lS(i8. — Vidi vivani haud llorenlem iii liorto Liudeniano. — Eu. A.
Cette nouvelle et curieuse plante, découverte par M. Wallis en 1868 à Vergara, dans la province de Bogota (Nouvelle-Grenade), fait partie d'un genre remarquable par l'étrangeté de ses formes, et situé entre les Stanhopea et les Conjantlies. Elle présente de grandes fleurs jaunâtres, à larges sépales, à pétales charnus aigus, violet tendre ponctués de pourpre, à labelle triangulaire élargi de la même couleur que les sépales. Ces fleurs sont disposées en grandes grappes pendantes à la manière des Stanhopées, mais plus longues et plus grêles. Chaque fleur est longuement pédicellée ; le sépale dorsal est ligule aigu, appliqué, verdàtre, les latéraux grands oblongs, apiculés, ondulés, d'une couleur jaune violacé ponctué de brun; les pétales, charnus, linéaires cornus, falciformes, sont violets pointillés. Le labelle, très charnu comprimé, est anguleux dans la moitié supérieure, avec deux arêtes ou barbes rétrorses vers la base de deux lames étalées dolatriformes aiguës en avant, s'ouvrant en fosse profonde au-dessus du labelle, avec un prolongement en corne dressée linéaire au sommet; la moitié inférieure du labelle (épichilie) est en forme de table triangulaire ancipitée petite avec une ligule linéaire bi-recourbée placée en avant.
Nous empruntons à M. H. G. Reichenbach la description de cette singulière fleur, que nous n'avons pas vue épanouie et de laquelle nous ne' pouvons dire que ceci de visu, c'est qu'elle est portée par une plante dont les pseudobulbes sillonnés oblongs rappellent ceux des Stanhopées. et des feuilles longues et grandes acuminées au sommet, longuement rétrécies en pétiole à la base, sillonnées et de consistance peu charnue.
Le G. portentosa, qui fleurit abondamment chaque année dans les serres
de M. Linden, est une de nos plus bizarres Orchidées américaines.
Ed. a.
CULTURE
Culture sur bois ou on corbeille, dans un compost de terre (ibreuse, de tessons et de spliagimm haché. Serre tempérée, beancoup de soringages pendant la période de végétation et peu d'Iinmidité pemlanl le repos. J. L.
GONGORA PORTENTOSA (Liml. et Reichb. fil.).