FENESTA VASCIA
Fenesta vascia e patrona crudele,
Quante sospire m’aje fatto jettare !
M’arde stu core comm’ a na cannela,
Bella, quanno te sent’ annornenare.
Oje piglia la sperienza de la neve;
La neve è fredd’ e se fa maniare,
E tu commè si tant’ aspra e crudele,
Muorte mme vide e nun me vuô ajutare.
Vorria arreventare no picciuotto Co na lancella a ghi vennenno acqua , Pemme une 1 da chiste palazzuotte :
« Belle femmene meje, a chi vo acqua? »
Se vota na nennella da là’ ncoppa :
«t Ghi è sto ninno che va vennenno acqua? »
E io responno co parole accorte :
<t So lagreme d’ammore, e non è acqua. n