‹ L'Ordre des Chartreux et la Chartreuse de BosservilleChapitre 52 sur 57 · VU · texte numérisé non relu

VU

Page 287.

S. PATRURCHA BRUNO DEFLET EXGID1UM QUARUMDAM SUARUM GARTUSIARUM.

Dam maria, ae terru, etsabluaria cueta, Eitremique sinos eesli dm speelal ab ako Brano sai primas Pater, et dax Ordinis Idem ; Gonstitit, et casas bomanos mente voittlans, Cartosiasqae sass eemens sab Marte mentes, Pnecipoe Herbipolin, Franconatomqne propînqaos ; Credibile est illam bis tonc ingemnisse nunis, Sapplieibosqae Deam votis pnkassepreeando.

(l)<»affMMMtfi|BM«4iUI décote 4«Mr»t.4erévè«a« 4e JbM,4oMla«h«Me m àk«iK 4Ha iB PoeHIe, «m torte d'hulU ninealeMef oéMère mw le Mm .4e mmm^r

«••Ht NioÊlai.

APPBNDICBS. ÎI77

Nttiien ut STersa Undem miCesceret ira : Et qQtlis eniD flens animas dam Teste révulsa Adstitit in somnis sub dÏTita eonopeo Rogerio quondam : sic Christum suscitât hisce Vocibus. Ecce, Deus, pereunt qnas ipse creasti, Quasqne redemisti non auro, at sanguine fuso Insontes anims, sidunt cum mœnibus urbes, Polluiturqae fides : eineres jactantur inanes, Lipsanaqne, et divum passim sacraria ferro Contemerant hostes, nec pax est uUa sepultis, Nec requies : quem das finem , Rex Chrisle, dolornm ? In templis stabnlantur equi, sanclisque quiescunt Porticibus ; rapinnt alii donaria regum, Exscinduntque tbolos, et depeculantur ayara Cuncta manu, sternuntque, abiguntque, feruntque Immodici, nec jam quicquara est rationis )a anus : Irrumpunt adyta, et sacri penclralia templi Qucque nef&s bomini cuiquam est tetigisse profaoo Contingunt, dicunlque ; in sacro, quid faeit aamm ? Si lapides, aut bgna cadant, aut saxa fatiscant Sola, parum est; facilis namque est jacture creata Mortalis nasse, quam funerat ultima rerum Linea mors, vel sors nullo discrimine sternit. Sed périt bis aliqaid majus, Deus optime rerum : Myriades pereunt animarum, et noctc perenni Clauduntur, non argento sed morte repense, Morte toa, Deus omnipotens, pretioque redempte Sangninis, et lytro, quo non pretiosins ullum. Si mihi fas sit flere meos aliosque fugatos ; Flere velim : nec me pîgeat (nisi mortis adempta Conditio, Tel fata vêtent) occubere mortî. Ut liceat tanlnm salvis tôt plebibus esse. His Deus excitas singoltibus, ocyos aurem Blandior inclinât : tum maj eslate verendus (Sicut eret nixus solio) virgsqoe cacomen Protendens libare jubet dein oscola virge. Tum placidis sic insit : Habes, o Bruno quod optas : Die ut tempU tous Vasseur récidiva repontt : Occidit, occideritque sinas Batavia tota. Et tu desine velle preces eflimdere plores.

57$ APPBNDIGBS.

Page 433.

Page 1