VIOLETTE ET PINSON
Dis-moi pourquoi, mignonne violette.
Te caches-tu sous l'herbe du sentier ?
Pourquoi tiens-tu, dis, à rester seulette Sous la hraftche du m^isetiey ?
C'est que la nuit, tes plçurç de la rosée.
Plus abondants te couvrent de rubis, Et que, le jour, tu vois de ta croisée, Au plus profond du paradis ;
Là, mieux qu'ailleurs, ta robe printanière Du firmament prend l'azur en ce lieu, Et mieux ausgi, ta candide prière Et ton parf un\ mOAteftt yey« Dieu ;
De là, ton cœur, loin du bruit, loin du monde Entend l'oiseau âaim soa nid so^pi^er ; Le bleu ruisseau qui s'écoule vers Tonde-, Et toute voix qui dit dTaimer .
Dieu, qui fait tout pour le miewx, ta^faituaited. Dans cet endroit, sous le ga^u touffu ; Tu grandiras, çaeUS briller, sans parafe, HunjJ^le e«ii)lème de la vertu.
Evel-d-oud'te ne deuz e-loiz; Te a zo mad, karantezuz, Gwirion ha leal evel ar foiz, Da unanik ha truezuz.
Choumet oud e Breiz, mignounik, War-lerc'h ann hanv da rei chouez-vad ; Hevel ouz-id, ar sidanik Doaniet a gan, a huauad.
Kana a ra loiz he ene Kement tra zo mad da garet :
Seat Breiz, hon Udou zo en Ee,
Ar re ama zo glac'haret.
Huanadi, o pedi Doue Da rei d'ar re glanv ar iec'hed, D'ann emzivad, evel-d-oud-te, Eur galoun d'he domma bepred.
'Vel he galoun, enn da gichen Nijal a garfe ar sidan; He askel a-zindan da henn A rofe dld nerz ha dizoan.
D'id e kanfe, hokedik glaz, Toniou hiskoaz n'es peus klevet, Toniou a lakfe ar mor braz Betek ar stered da lammet.
Toniou int ha kaer ha santel, Desket d'ezhan a-vihanik, Pa voa en he neiz gant eunn el ' Ha gant he vamm, barz sidanik.
Toniou int a ve ken nerzuz En ho raok ma rankfe tec'het Pep poan, mignoun karantezuz, Gant da c'houez-vad ma vent mesket.