XXV. — f) Miguo D, Niguo A ; legendum esse Migro puto
1. Il s'agit probablement ici de Migron, Loire-Inférieure, arr. Paimbœuf, canton de Saint -Père-en-Retz, commune de Frossay.
[c. xxvi, an. 900-915 circa] NAMNET ENSE 77
roboretur . Illud praeterea cum consensu omnium nostrorum fidelium Dominant imprecare et exoptare ac praesenti nostrae conclusionis auctoritate inserere placuit, ut, si fuerit ullo nunquam deinceps tempore, quod futur um fieri posse ullomodo credimus, aliquis tant temerarius successor noster, dux et princeps Britonum, vel quisque mathibernorum, qui, niala et avida cupiditate seductus, hujus nostrae delegationis et concessionis eleemosinam infringere tentaverit, nisicitissinie resipuerit, et ex hoc, quod injuste contra Deum, factorem et redemptorem suum, sanctumque principem apostolorum ejus Petrum commiserit, plenissimam satisfactionem reddiderit, primo judicio omnipotentis Dei, contra quem se erigere tentaverit, deinde increpatione beati Pétri, eu jus res ins>adere ço lue rit, cum Ànania et ejus uxore Saphira, qui ex hoc quod Deo ad us us pauperum contai erant, aliquid retrahere a ut fraudare praesumpserunt, perpetuo anathematis vinculo aeternuque maledictione feriatur ita et corpore et anima, et in die uhimi judicii perpetuo igne cremandus donetur. Nostrae vero hujus promptaeacdevotissimae donationis praesens auctoritas, nostris fjiorumque nostrorum sanctissimorumque insuper episcoporum ac mathibernorum nostrorum manibus roborata , in Dei nomine firma et iiwiolabilis in aeternum permaneat.
Signum piissimi ac miser icordissimi Britonum régis, Alani, qui hujus eleemosinae auctoritatem fieri et a fjlrmare rogavit. Signum Rodaldi. Signum Guerech. Signum Pascuitani. Signum Budici \
XXYI.
De his autem, cum hac Si estudia ledit Foulcher XXVI. A D E F.
1. Rodald était comte de Vannes en 909 (Cartul. de Redon, p. 225). Guérech, Pascwiten et Bndic sont les fils du duc Alain. — Le chroniqueur
CIIRONICON
[c. xxvi, an. 900-915 circa]
carta recuperatis, atque aliis per patrias et regiones quaesitisa, bene et honorifice Fulcherius episcopus studuit ecclesiam s ua m reficere, magnificare ac etiam cas cru m muro fa c tu m circa eam componere, in quo clerici et laici ad tutamentum, si nécessitas fuerit, fugientes, se a Normannis defendere possent.
Civitas enim Namnetis magna crat et ab antiquis expugnatoribus jam saepe capta et per partes, sicut usque hodie demonstratur, ab illis diruta1, neenon et cives, tantis vicibus a Normannis capti et detruncati ac per hoc valde diminuai, minime eam defendere valebant. Fuit autem iste episcopus Alano, Britonum duci, valde familiaris et prae ceteris totius Britanniae episeopis dilectione magna ama-
évesque, [selon la chronicque de l'église de Nantes,] reffaire et magnifier honorablement ladite église, et composer autour d'icelle un chasteau fait de mur, auquel les clercs et les laiz, si nécessité estoit, fuissent à refuge et se peussent deffendre des Normans :
car la cité de Nantes estoit grande, et avoit ja souvent esté prinse de ses anciens expugnateurs, par lesquels elle avoit esté clesrompue par parties, comme jusques à présent Ton peut cognoistre :
mesmement les citoyens a voient par tant de fois esté prins, qu'ils ne la pouvoient deffendre. Et pour cause que celuy Foulcher fut moult familier à Allain , et par luy aimé plus que nul autre des évesques de Bretagne, il osa premièrement entrer en la