L. c. Page 90. Note t. Voir le récit précédent
Chapitre VIII. Page 4. Note 4. « Franciscus Secundus electus Romanorum imperator semper Augustus, Germaniae, Hungariœ, etc., Rex. — Revercndi, etc. Quamquatn Nos divina favente clementia,
ment, qua simul et nomiaibus earum intellectis Majest. sua tune eis de Bano providebit. »
La même décision royale fut prise relativement anx personnes demandées pour administrer la justice dans le royaume.
- Quantum ad personas pro administroiione justitiœ deputandas Majeatas sua stalibus illis coinmittit, ut ipsi désignent alijuas personas ex quibus eligantur quatuor lunmne.% qui wia eum Capitaueo prœsini JiistUiœ. . * Le royaume de Croatie était doue également libre et indépendant à cet égard.
APPENDICE
et per electionem Romano-Germanici imperii Electorum, ad tantam pertigerimus dignitatis eminentiam : ut Nobis, pro augusta persona Nostra nulla amplius titulorum splendorisque accessio desideranda supersit; — • Nustra attamen, qua domus, et monarchiae austriacae regnantis principis, cura, et solliciludo eo dirigi debuit, ut perfecta illa Tituli, haereditariaeque dignitatis cum maxime conspicuis Europae regnantibus manuteneatur, constabiliaturque aequalitas, quae Austriae Principibus, — tum ob augustae domus suse splendorem ab antiquissimis repetendum temporibus : cum vero ob amplitudinem populationemque monarchiae hujus, e compluribus illustribus Regnis, ac independentibus principatibus consistentis competit, perque longaevum in jure gentium radicatum exercitium, publicosque tractatus asserta habeatur. Pro firmiter constabiliendo itaque perfecto isthoc aequali dignitatis ordine, exemplisque priori ab hinc saeculo aula imperialis Russica, recentius vero novus Galliae Regnans dedere, — permoti : Nos quoque, jure Nobis compétente, Augustae Austriacae domui Nostrae, relate ad independentes ejusdem ditiones, Hœreditarii Imperatoris titulum peraeque assumendum esse duximus. Cujus in consequentiam prœmissa matura deliberatione Majestati Nostrœ visura est, pro Nobis, Nostrisque in inseparabili regnorum, et independentium ditionum Nostrarum Regimine, Successoribas, — titulum, et dignitatem : Hœreditarii Imperatoris Àustriae, utpote augustae domus Nostrae cognomine, — quam solennissime hisce — ea .tamen ratione assumere et stabilire : ut universa Régna, principatus, et provinciae Nostrae, titulis, constitutionibus, praerogativis, nexu, ac juribus suis, quibus bactenus gaudebant, in posterum quoque citra mutationem illibate fruantur. Huic proinde altissimae décision i, benignaeque déclaration i Nostrae firmiter insistentes, sequentia hisce clementer praecipimus, et mandamus:
« \<> Ut immédiate post Nostrum, qua electi Romano-Germanici Imperatoris titulum, — Hœreditarii Austriae Imperatoris titulus inseratur; huic vero reliqui Nostri, qua — Germaniae, Hungariae, Bohemiœ, etc., Régis, Archiducis Austriae, Ducis Styriae, etc., et aliarum haereditariarum ditionum Nostrarum tituli, sua série excipiant. Cum intérim inde a suscepto per Nos, ditionum Nostrarum gubernaculo in possessoriis Augustœ domus Nostrœ, varias mutationes enatae, solennibusque tractatibus constabilitae sint, — hinc advolutam
226 l'inviolabilité des traités.
juxta modernum statum neoregulatam titularem formam hisce promulgandam bénigne disponimus ; — una clementer praecipientes : ut nova isthaec tituli ratio in posterum loco praevigentis introducatur, et adhibeatur.
« 2° Tarn Nostris , quam Nostrorum — in augustœ doraus austriacœ regimine, — successorum sexus utriusque descendent bu s cœsareo-regiorura Principum Titulus pênes tilulum Austriue Archiducum , necnon Celsitudinum Caesareo Regiarum tribui , et dari debeat.
« 3° Cum autem singulis hœreditariis regnis Nostris, provinciisque, ut prœmissum est, Tituli sui, Gonstitutiones hactenus vigentes inalteratœ raanere debeant : ita id imprimis relate ad percharum Nostrum Hungariœ Regnum , partesque eidem adnexas ; — necnon relate ad illas hœreditarias ditiones Nostras, quœ cum imperio Romano-Germanico in immediato nexu subsistunt, intelligendura esse; — siquidem istœ dehinc etiam in eodem cum fato Imperio Romano-Germanico, — juxta concessa per Nostros in dicto imperio Romano-Germanico pra> decessores, augustœ domui Nostrœ, privilégia, — praehabito nexu ultro quoque praestiturœ sint.
a 4* Ulteriori altissimœ resolutioni Nostrœ determinationem, — illarum hisce clementer reservamus solemnitatum, quas Majestati Nostrœ pro Nobis, Nostrisque successoribus, in ordine ad qualiter suscipiendam haereditarii imperatoris coronationem defigere visum fuerit. Coronationibus illis, quae apud Nos, antecessoresque Nostros, ut Hungariœ etRohemiœ Reges obtinuerunt, futuris etiam temporibus absque mutatione, formaque prœscripta, locum sorti turis.
« Hanc itaque benignam Resolutionem, declarationemque Nostram, Vobis eo cum mandato clementissime hisce significandum esse duximus:ut illam in gremio Vestri solita ratione promulgandam, publicandam, ac observandam procuretis : nulli cœteroquin dubitantes, quod universum percharum Regnum Nostrum Hungariœ — praesentem, in constabiliendum uniti hœreditariarum ditionum Nostrarum corporis splendorem, directam dispositionem Nostram cum gratitudine, patrioticoque solatio tanto plus sit excepturum; quod sîcut semper, ita nunc quoque aperlissimum documentum dederimus, Nos, memores diplomaticœ nostrœ inauguralis assecurationis, in hoc etiam eo clementer respexisse : ut quod ad augendum majorem totius monarchiœ
APPENDICE. 227
splendorem, dignitatemque suscipiendum decrevimus, — salvis semper juribus, legibus, et constitutione perchari regni Nostri Hungariœ, partiumque adnexarum fiât. Vobis in reliquo, etc. Fransciscus, m. p. Cornes Carolus Pâlffy, m. p. Ignatius Almâsy, m. p. »
Page iZà. Note 2. « Représenta lion que les nonces et la députation de la nation croate ont soumise à Sa Majesté royale, en vertu de la décision diétale du 10 juin 1848, concernant l'intégrité de la monarchie et les relations de l'État croate avec la Hongrie et l'Autriche 1 . » « Votre Majesté,
(Cœteris exmissis.)
« Au nom de notre Diète du royaume, à laquelle se réunirent sous la date du 4 juin 1848 Us représentants élus par notre nation, nous proposons en toute humilité à Votre Majesté la confirmation royale des décisions suivantes :
« 1 0 (Ce point, se rapportant aux relations établies entre les Magyares et les Croates, nous le passons sous silence, parce que ces relations étant rompues à celte époque, la nation soumettait à la confirmation royale la formation d'un Conseil du royaume responsable au sein de la Diète croate, présidéejar le Ban de toute la Croatie. )
« 2° Que l'administration des finances, des affaires militaires et commerciales soit confiée au ministère responsable de la monarchie; et pour que les intérêts du royaume de Croatie soient dignement représentés auprès de ce ministère, nous demandons humblement qu'il soit désigné un conseiller d'État de ce royaume, avec le nombre nécessaire des employés auxiliaires, auprès du gouvernement central de la monarchie. Ce conseiller sera responsable envers la Diète du royaume qui contresignera toutes les ordonnances concernant notre pays.
« 3° Que la partie militaire de la Croatie (les frontières,) soit soumise au Conseil d'État de la Croatie, selon le sens et l'esprit de la pleine liberté constitutionnelle, pour toutes les affaires qui ne sont pas rigoureu-
1. Cette représentation diétale dn mois de juin 1848 a été plusieurs fois citée dans le présent ouvrage à l'effet d'exposer les décision* de la nation croate relativement à ses relations politiques avec l'Autriche, et de prouver que la décision impériale du 7 avril 1850, de même que l'Octroi du 4 mars 1849, sont non-seulement entachés d'illégalité, mais encore destructifs des serments prêtés par la maison d'Autriche et des vœux les lus explicites du pays. Nous n'en reproduisons que ce qni touche à ces point* histo* riques.
228 l'inviolabilité des traites.
sèment militaires, et que dans de pareilles affaires militaires seulement, elle soit soumise au ministère de la guerre ; mais que le commandement suprême de toutes les forces militaires de la Croatie soit confié au Ban . en vertu des coutumes et des droits anciens.
a 4° Que la langue officielle dans toute la vie publique nationale, sans aucune exception, soit notre langue nationale croate, de sorte que même les rescrits du gouvernement central, en ce qui concerne le royaume de Croatie, soient exclusivement formulés en langue croate.
« 5° Que toutes les affaires concernant l'état intérieur du pays, restent dans la sphère de la Diète du royaume de Croatie. Quant aux affaires qui concernent les relations centrales de la Croatie envers la monarchie tout entière, ce Royaume se soumet par avance aux décisions de la Diète centrale envers laquelle le ministère devra être