‹ La croyance générale et constante de l'Église touchant l'Immaculée Conception de la bienheureuse Vierge MarieChapitre 268 sur 279 · IV. — Concile Provincial de Reims, dü mois d’octobre · texte numérisé non relu

IV. — Concile Provincial de Reims, dü mois d’octobre

Si vero sanctis omnibus supplex debeatur veneratio, eximia admodum, et ineffabilis Beatæ Virginis Mariæ dignitas postulat ut ei peculiaris exhibeatur cultus, qui, et si non latriæ sit, cultu tamen sanctorum tanto prsestantior esse debet, quanto gratiæ, et gloria sanctos supereminet Maria; et hi, quidem fideles fuerunt in domo

Dei tanquam famuli, et atnici ; ilia vero, non ancilla tantum, et dilecta, sed et Mater Domini sui extitit, quæ lumen ætcrnum mundo effudit, Jesum Chrislum Salvatorem nostrum. Ipsa est quam antiqui Patriarcbæ a longe salutarerunt, quam multi Proptielæ cecinerunt : ipsa est quant beatam dixerunt omnes generationes, quam omnes Ecclesiæ, tum Patres, tum Doctores. tantis exlulerunt laudibus, cujus encomium tôt Concilia celebrarunt. Et ideo, htec Synodus iisdem vestigiis insistere cupiens, bortatur et obsecrat Episcopos Provinciæ, aliosque quoslibet saluti animarum iacumbentes, ut pro viribus suis, cullum Beatissimæ Dei Genitricis magis ac magis propugnarc studeant, pro cerlo babentes quod qui invenerit Matrem illam misericordiæ invenict vilant, et hauriet salutem à Domino.

Insuper, filiali erga Deiparam affecti pietate, et honorent ipsius Chrisli attendentes qui, cum esset splendor gloriæ Dei et figura substantiæ ejus, intra viscera Maria- bumanitalem nostram assumpsit, oculos ad Sedem Apostolicam convertimus, bumiliter et iteratis petitionibus eam deprecantes ut veluti Catbolicæ Ecclesiæ doctrinam deGnirc velit Beatissimæ Yirginis Mariai Conceptum Iinmaculatum omnino fuisse atquc ab ytnni prorsus originalis culpæ labe immunem.

Y. — Concile Provincial de Tours, du mois de novembre 1849.

Omni cura et studio obsequi volentes Sanctissimi Patris nostri Pii Papæ IX litteris datis Cajelæ, die 2* februarii anni p rte sentis; insuper et pro viribus suis, intendantes promovere quidquid ad ntajorem Beatissimæ Mariæ gloriam et laudem conducere potest, Patres Concilii Bhedoncnsis mani Testa m et publicam faciunt suam cæteroquin communem Clero populoque totius provinciæ, ftrmam ac certam persuasionem de Yirginis Deiparæ Conceptione Immaculata

Hanc igitur doctrinam, neque sanctam Dei Genitricem Mariant, præveniente et opérante divini Numinis gratia singulari, numquam actualiter sttbjacuisse original i peccato, sed præservatam omnino fuisse a labe originis, tenent et amplectuntur, tanquam piissimam et adeo consonam Sacræ Scripturæ, traditioni, cullui ecclesiastico et rectæ rationi ; ut, ad illius confirmandam certitu-

dinem solemne tantummodo deesse videatur judicium Sedis Apostolicæ. Magnopere autem exoptant hune tandem Sanctissimæ Virginis decerni honorem, ut veluti doctrina Ecclesiæ Catholicæ deflniatur ipsius Conceptionem ab omni prorsus originalis culpæ labe immunem fuisse.

VI. — Concile Provincial i>' Avignon, du mois de décembre 1849.

A primis Rcligionis Christian» exordiis omni tempore, pie creditum est in Ecclesia, Beatissimam semper Virginem Deique Matrem Mariam fuisse absque labe originaü Conreptam. Quum enim ipsa fuerit gratia plena et benedicta inter mulieres, adeo ut ipsa sola extiterit a Deo præelecta, quæ ob inimicitias inter eam et serpentem ejusque semon (Christum) et senien serpentis positas, diaboli caput contereret, perpetuo intellexit pius fidelium sensus et instinctus, eam nunquam non fuisse diaboli inimicam, ipsiusque caput pedibus conculcantem. Inde fuit ilia agnita et acclamais non serpentis afflantibus venenosis infecta (Orig.), semper tum anima tum corpore integra et immaculata (S. Eph.), ab omni. integra labe jieecati (S. Ambros.), et cujus caro non in Adam lapsa est (Id.), de qm nulle habenda est quæstio cum de peccatis agitur, utpote quæ vicit omni ex parte peccatum (S. Aug.), quæ non docla fuit Evæ mala (Theod. Ancyr.), quæ non fuit in tenebris, sed semper in luce (Auc. Anon.), ab omni oriqinali peccato immunis, et ab omni contagione primæ originis aliéna (Pasch. Ratb.), \irgo immaculata, ad quam serpentis aditus non paluit (Joan. Dam.), quæ. ex Adam assumptas maculas Adx non admisit (Petr. Dam.). Hinc etiam SS“* ejusdem Virginis Conceptionem a tôt jam sæculis festo annuo célébrât Ecclesia, quæ non célébrât et colit nisi quod sanctum est: et Concilium Tridentinum comprehendere noluit suo decreto de peccato originali ( Concil . Trid., sess. V) Reatam et Immaculatam Virginem Mariam Dei Genitricem. fn Gallia in primis sese prodidit cul lus religiosus, fidelium pietas erga S. Virginem in sua Conceptione Immaculatam, viguitque alte animis infixa hæc Mariæ tam grata senlentia, atque speciatim Patres nostros in hacce provincia Avenionensi ita sensisse Conceptum habemus, tum ex antiquis variarum ejus Ecclesiarum Liturgiis, tum ex Concilio Avenionensi anno 1457 habito.

Itaque cum niliil possit Ecclesiæ esse utilius quam si novis in- <•, rementis augeatur ac promoveatur cullus Beatissimæ Virginis, ille præcipue qui ipsi ut absque labe conceptæ exhibetur, et iste Immaculatæ Conceptionis cultus felicissima sit incréments suscepturus, si prodeat jam non ex pio solo fidelium sensu, et ex sola licet verissima persuasione, sed ex fide qua eadem veritas tanquam dogma credalur; cum insuper opportunum sit ut dum omnia dogmata, imprimisque dogma peceati originalis, aut imprudenler negentur, aut in dubium vertantur, Ecctesia solemnem auctoritatis suæ supremæ in decernenda judicio solemni et definienda fide ac verilate divinitus revelata osteusionem faciat : et cum tandem eo videalur Cbristus velle hune cultum dileclissimæ suæ Matris sub titulo Virginis in sua Conceptione Immaculatæ exhiberi, quod tôt aC tanta tam insignia tamque singularia concesserit hisce præsertim recentissimis temporibus bénéficia illam sine labe conceplam invocanlibus. Ideo hæc Synodus, quæ die Beatissimæ Virginis Conceptionis sacra incobata est, volens suam pietatem erga dilectissiinam illam Matrem et gloriosum singulareque illud ejus privilegium profiteri ac testari, atque toto corde obsequens pientissimis SS”1 Patris nostri Pii IX votis adhærensque quam plurimum Episcoporum iteratis postulationibus, humililer et enixe a sua sanctitate petit, ut veluti Ecclesiæ doctrinam dcfinire velit Beatissimæ Virginis Mariæ Conceptum iminaculatum omnino fuisse, atque ab omni prorsus originalis culpæ labe immunem.

Lettre des Archevêques et Évêques d'Irlande réunis en Concile, en 1850.

Bealissime Pater,

Cum post interceptam per complura sæcula Gonciliorum tolius hujus regni celebrationem, tandem horlante Tua Beatitudine, Teque auspice in unum convenerimus, ut plenarium Hiberniæ Episcoporum celebraremus conventum, et de rebus ad Ecclesiam nostram spectantibus consilium iniremus; statim animo revolvere cœpimus, quid imprimisDeo acceptabilius esset, quod ob fidem nostram inter pluriraorum sæculorum calamilates servatam, et

liberlatem nostræ dcnuo Ecclesiæ restitutam, in significationem grati animi præstare possemus. Nec cur diutius dubii hæreremus opus erat. Nam litteræa Sanctitate Tua ad omnes catholici orbis Episcopos die 2 Februarii an. 1849 datæ, adeorum de Beatissimæ Virginia Marin; Immaculata Conceptionesenlentiam explorandam, id quod nobis in votis erat suppeditarunt. Persuasum enim erat nobis nibil Deo gratiusesse.quam quod iiqui Pastorali funguntur mtinere pro viribus eertarent ut VirginisSanctissimæ laudes et excolsæ dotes raagis magisque innotescerent et clariore luce ponerentur. Id vero præcipua quadam ratione nobis incumbit, cum ex veteribus documents Virginem ipsatn ut patron am totius Iiiherniæ singulari cul lu iuvocatam jam apud nos fuisse pateat, et nos ipsi Eam ut Patronam nostram sub titulo Immaculata1 Conceptionis in posterum colore statuerimus.

Quare, Bcatissime Pater, inter prima hujus nostri Concilii gesta statuimussupplicein huucTibi libellum exhibera, enixo rogantes ut orani controversiæ de Immaculata Beatissimæ Virginis Conceptione solemni judicio cdito, fincm imponeres.

Eo autern confidcntius liunc supplicem libellum exbibemus quod doctrina de quaagitur, quæque in mentcm nostri populi alte est iniixa, sacrarum ütterarum sensui, et Catholicæ Traditioni apprime eonformis existil. Quis autern ea omnia quæ in Ecclesiæ monumentis de SS. Dei Génitrice egregie habentur memorare posset? Maria quippe a crudelis infernalis Ilostis dominatu semper immunis, de tenebrarum potestatibus semper victrix teterrimum antiqui serpentis caput, virgineo suo pede conterens, Maria ab omni vcl minima pcccali originalis labe semper Immaculata, ab ore non dicimus imperili vulgi, sed doctissimorum virorum, prarclarissimorum Antistitum, Scholarum et Academiarum quæ omni scientia et eruditione florebant, unanimi consensu prædieatur et colitur. Et bæc omnia non privatis commentariis aut sermonibus circurnscripta contincntur, sed ut in publicis Ecclesiæ supplicationibus atque in ipsaeliam Divjna Liturgia, in quibus lexorandi pro lege credendi jure meritoque habelur, solemni quadam ratione celebrantur, ipsa non modo annuente sed et duce ilia, quæ est ceterarum Ecclesiarum Mater et Caput, Sacrosancta Romans Ecclesia.

Hæc cum ita sint, Reatitudinem Tuam enixe rognmus quod et separatim jam cum aliis fere omnibus totius Ecclesiæ Catholicæ

Antistitibuspræstiiimus, ut ex suprema Cathedra Principis Apostolorum.cujus fidei et poteslalis hæres cxistis, dogmaiico et iarallibili décrété Bcaiam Virginent Dei Genitricem ab$i|ue ulla peccati originale. labe fuisse conceptam definias. Qua- quidem dcfinitio Ecclesiam Chrisli tam regnantem in cielis quam in terris militantcm gaudio et lælitia replebit, et universum Chrisli gregem novo et opporluno augebit subsidio. Ad hoc præclarum Christianorum auxilium et afllictorum perfugiunt certe nos in miseriiset calainitatibus, quibus obrttimur, oculos convertimus, atque ab ea levanien, in rebus angustis magna cum Qducia speramus.

Exurget utique, hæc misericordiæ Mater, cum ejus decus cordi nobis esse intellexcrit, et dexleram suæ virtutis extendens inter dirissimas procédas et tempestates quibus jactamur in portum salutis nos ducet; exurget et omnes hæreses quæ in iidci nostræ delrimentum impune et audacter grassantur, pmnitus interimet.

Dum vero hæc quæ ad Beatissimæ Virginis Immacuiatam Conceplionem spcctant, sanctitali Tuæ exponimus, banc nacti occasionem supplicitcr petimus, ut facultalem omnibus concédas qua apud nos non tantum Præfationi B. Mariæ Virginis Vox Immaculata et l.itaniis l.aurclanis in fine verba « Regina sine labe originali concepta • addantur, verum eliam ut Missa et officium quæ nnpcr Romæ édita sunt non solum in die festo et inter Ûctavam feslis Conceplionis, sed eliam omnibus sabbatis per annum in quibus jam antiqua Missa et officia permittebantur, introduci et adliiberi possint.

Tandem eamdem Dei Matrcm atque clemenlissiniam Virginein ex anirno precainur, ut sanctitatem Tuam ad rcgimen Ecelesiae et Christian® fidei per totum orbcm profectum diu sospitem conservct, atque Apostolicam Benedictionem nobis et commissis nobis gregibus exorantes subscribimur. (Voyex Aruagh.)

VU. — Concile Provincial de I.ïon , de l’an 1.050.

Beatissimam Virginem Mariam , in sua Conceptione, a labe original! fuisse excmptam pia tenet Ecclcsiæ tradilio. Unde eam Concigilium Tridentinum, propter honorem Jesu Chrisli, in suo dccreto de peccato originali comprehendi noluit, et plures Summi Ponli-

fices prohibuerunt ne publiée, vcl etiam in scrmonibus et scriptis privatis, asseratur illam fuisse peccato obnoxiam.

Nunc vero, cum Pius IX, ea de re decrelum promulgare rogatus, litteris ad omnes F.piscopos datis, ab iis quæsierit » qua devotione eorum populus erga Immaculata Virginis Conceptionem sit aniraatus et quo desiderio (lagret ut hujusmodi res ab Apostoliea Sede decernatur, » Episcopi Provinciæ Lugdunensis, in Synodo congregati, de tradilione et votis suæ Ecclesiæ solemne testimoniuui perhibendum esse duxcrunt.

Inclyta Lugdunensis Ecclesia, Oriontalibus Ecclesiis, undesuos Apostolos acceperat, de Immaculata Conccptione consonans, præclarum hoc privilegium Virginis quam cum Irenæo Evæ advocatam appellat, adeo pervetusta Rcligione prosequitur, ut primum nasccntis hujusce cultus indicium reperiri nequeal, et ad ipsammet originem lidei nostris in provinciis referendum videatur.

Tamsanctæ persuasioni a suis fundatoribus initiatam, mirabiliter disponente Deo et quodam modo rcnumerante, nostræ pietatem Ecclesiæ in eodem sensu conflrmavit divus Anselmus qui, dum Lugduni, in Abbatia Balhanacensi versaretur, Immaculatum fuisse Virginis Conceptum et voce et scriptis asseruit.

Prima in Galliis festo solcmni Immaculalam Maria: Conceptionem celobravit; neque sancli Berna rdi monitis sc acquiescere posse exislimavit ut ab hoc cultu recederet.

Cum Lugdunensi consonat Matisconensis Ecclesia, in cujus antiquissimis fastis scriptum legitur : < lnnoccntius Papa IV, anno Incarnationis millesinio ducentissimo quadragesimo quinto, in die Sacratissimæ Conceptionis Virginis Mariæ, decembris octava, cum maxime comitatu, Ecclesiam dignissimam monastcrii S. Pétri, juxta civitatem Matisconensem, manu propria dedicavil. a

Eamdem prorsus viguisse traditionem in omnibus Provinciæ diœcesibus compertum est, quæ festinantcr suscepcrunt officium a Sixte IV approbatum, nuper vero enixis precibus a Summo Pontifice impetrarunt, tanquam singulare devotionis privilegium, ut Immaculatie cncomium in sacram Liturgiam introduxerunt.

Cujusmodi traditio ita apud omnes invalescit, ut, post dogmata fidei, nihil ita certum, nihil de quo vel minimum, si excitaretur, dubium majori esset fidelibus offendiculo.

Sic Ecclesia Lugdunensis cum Liturgiarum Orientalium pra:-

clans monumentis, et cum traditionibus apud religiosos ordines constanter servalis apprime concordat. Iliaque ipsa quara a remotis teraporibus fovebat persuasio, nunc, et Suramorum Ponlificum decretis, et omnium Doctorura scriptis, et unanimi üdelium devotione, et splendidissimo Ecclesiæ cultu, ita manifeste illustratur, ut ad fidei veritatem proxi me videatur accedere.

Lugdunensis igitur Provinciæ Episcopi banc doctrinam, quant Yeluti depositura acceperunt, ad Sedera Apostolicam hodie summa cum eiultatione proferentes, totius Cleri et populi nomine, votis ardentissimis exposcunt ut Supremus Pontifex, sua quant desursum habet sapientia, id decernere velit, unde commune omnium nostrum gaudium impleatur.

Page 1