PIUS EPISCOPUS
SERVUS SERVORUIYI DEI
AD PERPETUAI REI MEIWORIAM
Sapienti consilio sa. me. Pontifex Xystus V, Decessorum vestigiis inhaerens eorumque cœpta perficiens, sacros Cardinalium ccetus, seu Romanas Congregationes, quarum aliquot jam erant ad certa negotia institutœ, augeri numéro voluit, ac suis quamque finibus contineri. Ouare Apostolicis Litteris, die xxn mensis Januarii an. mdlxxxvh, queis initium Immensa, ejusmodi Congregationes constituit quindecim, ut, « partita inter eos aliosque Romanee Curise magistratus ingenti curarum negociorumque mole », quœ solet ad Sanctam Sedem deferri, jam necesse non esset tam multa in Gonsistorio agi ac deliberari, simulque possent controversice diligentius expendi, et celerius faciliusque eorum expediri negotia, qui undique, sive studio religionis ac pietatis, sive juris persequendi, sive gratise impetrandœ, aliisve de causis ad Summum Pontificem confugerent.
Quantum vero utilitatis ex sacris his Congregationibus accesserit sive ad ecclesiasticam disciplinam tuendam, sive. ad justitiam administrandam, sive ad ipsos Romanos Pontifices relevandos, crescentibus in dies curis negotiisquc distentos, compertum ex Ecclesiœ historia exploratumque omnibus est.
Verum decursu temporis ordinatio Romanœ Guriœ a Xysto V potissimum per memoratas Apostolicas Litteras constituta, haud intégra perstitit. Nam et sacrarum Gongregationum numerus, pro rerum ac temporum necessitatibus, modo auctus est, modo demmutus; atque ipsa jurisdictio unicuique Congregationi primitus attributa, modo novis Romanorum Pontiiicum prœscriptis, modo usu aliquo sensim inducto ratoque habito, mutationibus obnoxia fuit. Ouo factum est ut hodie singularum jurisdictio, seu compeientia, non omnibus perspicua nec bene divisa evaserit; plures ex sacris Congregationibus eâdem de
rc jus diccre valeant, et nonnullœ ad pauca tan tu m negotia expedienda redactœ sint, dum alise negotiis obruuntur.
Ouapropter haud pauci Episcopi ac sapientes viri, maxime vero S. R. E. Cardinales, tum scriplis tum voce, et apud Decessorem Nostrum fel. rec. Leoncm XIII, et apud Nos ipsos sœpe institerunt ut opportuna remédia hisce ineommodis afferrentur. Quod Nos quidem pro parte prœstare curavimus datis Litteris die xvn mensis Decembris anno mcmiii Romanis Pontificibus; aliisque datis die xxvm mensis Januarii anno mcmiv Quœ in Ecclesiœ bonum ; itemque aliis datis die xxvi mensis Maii anno mcmvi Sacrœ Congrégation} super negotiis.
Cum vero in prœsenti rcs quoquc sit de ecclesiasticis legibus in unum colligendis, maxime opportunum visum est a Romana Curia ducere initium, ut ipsa, modo apto et omnibus perspicuo ordinata, Romano Pontifici Ecclesiœquc operam suam prœstare facilius valeat et suppetias ferre perfectius.
Quamobrem, adhibitis in cjnsilium pluribus S. R. E. Cardinalibus, statuimus ac decernimus, ut Congrcgationes, Tribunalia et Officia, quœ Romanam Curiam componunt et quibus Ecclesiœ universœ negotia pertractanda reservantur, post ferias autumnales decurrentis anni, hoc est a die m mensis Novembris mdcccgviii, non alia sint, prœter consucta sacra Consistoria, quam quœ prœsenti Constitutione decernuntur, caque numéro, ordine, competentia, divisa et constituta maneant his J;'çibus, quœ sequuntur.
