DE HORIS AC DISCIPLINA OFFICIORUM
ï. Spalium temporis officio assignatum est matutinum, ab hora mont cum dimidio usque ad meridiem cum semihora, singulis diebus non feriatis. Per has horas administri omnes tenentur in Officio esse, non remorari, nec ab ipso ante constitutum tempus discedere, incolumi eorum privilegio, quibus officii sui lex concesserit ut commissum opux possint exequi domi.
2. Est tamen Moderatoribus facilitas concedendi singulis Administris diem unum vel duos vacationis in mense, modo talis concessio cura
Offîcii necessilatibus componi queat. Eàdem conditione quotannis aut unoquoque bicnnio dies aliquot, non ultra hcbdomadam, singulis concedere debebunt, ut piis exercitationibus vacent.
3. Morbo aut alia causa impediti quominus Officium adeant, rem Praelato significent.
4- Exceptis majoribus administris, ilemquc scriba protocolli, diribitore atque aliis, qui sui muneris gratia dcbent se adeuntes excipere, ceteris non licet per boras officii visitantem quemquam admittere.
5. In sua quisque munia religiose et quam optime explenda, incumbet; nec fas erit cuiquam alienam occupare provinciam, aut in sui locum substituere quempiam, aut ipse alium sufficere.
6. Verum, si Prœlatus id committat, quilibet administer se promptum cxbibcbit ad subrogandos collegas, atque ad alia non communia pensa quœ forte sint expedienda.
7. Erit curœ omnibus, maxime iis qui prœsunt, ne diu negotia jaceanl. Danda igitur opéra ut necessaria studia, ut actorum perscriptio, ut expeditio negotiorum ea rollicitudine procédant, quœ naturœ rerum tractandarum et normis Officii respondeant.
8. Quoties igitur désignât» horœ muneri explendo satis non sint, administri reliquum operis aut domi confident, aut morabuntur in Officio diutius, aut revertentur post meridiem ; prout visum fuerit Moderatori opportunius.
9. Quod si productus hic labor fere quotidianus évadât, Moderatoru m erit eum ex aequo remunerari.
10. Iidem Administrorum nomina, qui doctrina, diligentia, rerum agendarum peritia, vitœque honestate prœcellant, Sun n»o Pontifici significanda curabunt.
11. Administro nemini licet agentis, procuratoris, advocati partes assumere, neque in suo, neque in alieno Officio.
Unum eximitur procuratoris vel advocati munus in Sanctorum causis, quo munerc fungi poterunt administri minores ad SS. Rituum Congregationem non pertinentes.
12. Si quis administer negligentiâ culpâve suo officio defuerit, erit admonendus, aut aliqua pcena multandus, aut loco movendus ad tempus, aut etiam omnino dimittendus, pro admissi gravitate aut recidendi frequentia.
i3. Si autcm a sacerdotis aut christiani viri aut civis officiis ita declinaverit, ut in jus rapi debuerit, autpublicœ existimationis jacturam fecerit, suo loco movebitur ad tempus aut omnino dimittetur.
ïl\. /Ere alieno ita gravari ut aditus fiât sequestris judicialibus, esse causa potest quamobrem quis ad certum tempus exuatur munere, aut ctiam abdicare cogatu.
i5. Publica inquisitione instituta de crimine adversus aliquem administrum, qui Officio prseest, Officii ipsius honori tutando, simulque non gravando reo, providebit. Ad eum finem curare poterit ut accusatus ab
officio recédât, et partem stipendii retinere in remunerationem suffecti in ejus locum.
iG. Remotio ad tempus, expulsio aut offîcii amissio, multœ pœnœque ceterse contra administrum decernentur, nullo provocationis jure relicto, apud S. Rotam a Collegio Auditorum ; in aliis vero Officiis a Cardinali praeside, suffragante Congressu ; et in utroque casu audita parte per scriptum.
De temporaria remotione aut dimissione référendum est ad SSmum Dominum, ut has pœnas ratas habeat.
CAPUT V
