DIOCÈSE DE CARCASSONNE
Nota. Ces divers poëmes en idiome languedocien sont du même auteur, et ont été couronnés par diverses Académies du midi de la France. (Note de l'Editeur).
OUMATGÉ DÉ PROUFOUN RESPÊT
D'UN PRONFESSOU DE PINTURO
A SA SANTÉTAT PIO IX (Idiome Languedocien)
Digne succèssou de sant Pierre, Reçeou mous pla proufouns respêts, San qué moun esprit ané quêrré De bersés richés et parfets.
Al mestré de las destinados, A Dious, démandi déboun cor Qu aloungué tas bièillios annados, May préféraplos qu'un trézor !
L'unibers entié té bénèro, A tous pés el és prousLernat, Car jamay dé pus gran sant Pèro Jusquos à bey s'és pas moustrat.
Sus Jéruzalem Jérémio Plourec, et plourec fort loungtens; Sus dézordrés dé ta patrio Hélas, tu nou plouros pas mens !
Gran patriarcho bénéraplé, Goumoul de toutos las bertuts, D'un Dious, nascut dins iin estaplé Siègués lés camis paouc batuts.
Sus débrissés dó Roumo antico, Toun noum demourara grabat Goumo uno supèrbo rélico Légado à la poustéritat.
Tu gardien dé tant dé merbeïlhos Dé las scienços é dés arts.
Ha ! t'ès bist plamay qu'à las beilhos D'ana pourta leng tous régards.
Al mièch dé toutis tous tracassés, T'és arribat dé fosso endréyts D'argen, é dé milhés dé brassés, Armais per défendré tous dréyts.
Qué marclien bés tu las armados, N'as pas bézoun dé t'éstouna, Ja saran bité embrézénados, Si sercoun à îé^destrouna.
Ès pla persuadât d'abanço, Qué n'importo leurs oupinious, Toujours les souldats de la Franco Saouran té prouba qué soun tious.
~ 95 — E coumo al tens dé Gharlémagno Dé Roumo saboun lés camis.
Car bey très cops aa fayt campagno Per alaougéri tous soucis.
Tabé la Franço és bénazido ; Pot pourta soun drapéou pla naout.
N'importo, qu'un qué sio soun guido, Quand ba cal pren Roumo d'assaout !
Podés dounc coundézi sans crento La barco dounl Dious t'a cargat ; Nabigo sans cap d'espoubento, Y la randras en boun estât !
Honoré PRAGHE.
(diocèse de carcassonne)