Journal de Jean le Fèi>re, t. I, p
2. « Quantum illi rumores implacidi adraodum et infesti nobis recencius deducti de hiis que in personam domine nostre precordissime, domine Régine, hiis diebus, proch dolor ! contingerunt {sic), repleverunt amaritudine mentem nostram, non valeret (sic) indubie scriptionibus exordiri. Plangentes jugiter et merito gementes quod tanta domina, que nos, tanquam suum proprium filium, ineffabilibus honoribus nisa fuerat exlollere et incremenlis fclicibus voluerat insigniri, sit illo prophano inimico suo nephandissimo, quod meste referimus, subjugata.., {Il exprime l'espoir que Jeanne s'échappera des mains de Durazzo, puis il ajoute :) In quibus cum cordis promptitudine volumus possetenus opem dare et operam efficaces. Et ecce