Canczins (c'est-à-dire Kahnzins
2. Holzpennighe; quand un seigneur devenait propriétaire d'un bois, il continuait à percevoir cet impôt, mais quelquefois ne permettait plus que l'on coupât du bois. Le Livre Terrier donne un exemple du fait, p. 242 : Nicolaus de Bismark habet ibi xxxvi solidos Brandenburgensium denariorum pro lignalibus, proquibus quondam villani solebant habere ligna ad utilitatem eorum; modo nihil solet eis dare pro denariis.