‹ La mélopée antique dans le chant de l'église latineChapitre 99 sur 134 · E D E FG · texte numérisé non relu

E D E FG

ser-mo - ni - bus

a GF E E

ve-ri - ta-tis.

t; at^a GF EF E D | ver-ba com - po - ni - tis,

G atî GF E ni - ti - mi - ni

EGatî GF GaG E E | a - mi - cum ve-strum,

G at} tt tjat? Ga \\ GF E Gat;a GF GaGF F E E 1| ve-rum- ta-men quae co - gi - ta - stis ex - pie -te.

De beato Job (Sabb. ante Dom. II Septemb. ad Evang.}. B. R. Brux., ms. 6436. Antiph. Cisterc. p. 481; mélodie dénaturée en I«r mode. Réginon connaît déjà la forme doublement altérée : il annote en marge : finitur VI' tono. Néanmoins Guy et l'Intonarium ne mentionnent que le Ille.

Page 1