‹ La mélopée antique dans le chant de l'Église latine. Suite et complément de l'Histoire et théorie de la musique de l'antiquitéChapitre 155 sur 155 · LEO PP XIII · texte numérisé non relu

LEO PP XIII

Dilecte Fili Salutem et Apostolicam Benedictionem.

Tui praestantes animi ingeniique dotes, ac praecipue sacrorum concentuum peritia, quam luculenter ostendisti in opère Nobis oblato, liturgici cantus in Latina Ecclesia originem pertractante, te profecto dignum efficiunt, cui perillustrem honoris titulum libenter deferamus. Ac tibi S. Gregorii decrevimus Equitum ordinem, ut haec tua nova dignitas cum nomine Magni illius musices instauratoris coniungeretur, in qua summam es laudem merito consecutus. Quare te a quibusvis excommunicationis et interdicti aliisque Ecclesiasticis censuris, et poenis quovis modo, vel quavis de causa latis, si quas forte incurreris, huius tantum rei gratia absolventes et absolutum fore censentes, hisce litteris Equitem Ordinis S. Gregorii Magni classis civilis facimus, constituimus, renuntiamus, teque in ornatissimum eundem Equitum coetum ac numerum referimus. Tibi ideo, dilecte fili, concedimus ut propriam Equitum huius ordinis vestem induere ac proprium item insigne, auream nempe Crucem octogonam, rubra superficie imaginem S. Gregorii Magni in medio referentem quae taenia serica rubra, extremis oris flava, sinistro pectoris lateri ex aliorum Equitum more dependeat, gestare licite queas. Ne quod vero discrimen tam in veste quam in huiusmodi Cruce gestanda contingat, appositum schéma tibi iussimus tradi. Datum Romae apud S. Petrum sub Annulo Piscatoris die XXX Septembris. MDCCCXCV. Pontificatus Nostri anno decimo octave.

Page 1